ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: top με ruffles, jean φούστα και μποτάκια
 

Το κρασί με το καλύτερο μεθύσι

Αφροδίτη Δερματά

Αφροδίτη Δερματά

Xαράζει. Το πρώτο αχνό φως του ήλιου τρυπώνει από το παράθυρο. Σηκώνεται φοράει την φούστα της και το μάλλινο πουκάμισο της και ρίχνει στους ώμους την ζακέτα της. Βγαίνει έξω στην αυλή ανοίγει τον τσίγκινο νιπτήρα που είναι κρεμασμένος στο δέντρο και πλένει το πρόσωπο της. Το νερό είναι παγωμένο και την ξυπνάει αμέσως. Χτενίζει τα μαλλιά της, τα κάνει πλεξούδες, τα καλύπτει με το λευκό της μαντήλι, βάζει την ποδιά της και ξεκινάει της δουλειές. Δεν έχει ξημερώσει για τα καλά και ανάβει την λάμπα του πετρελαίου για να βλέπει. Ανάβει το τζάκι και βάζει το νερό να βράζει. Πίνει μια γουλιά φασκόμηλο και βγαίνει έξω να ταΐσει και να αρμέξει τα ζώα. Ετοιμάζει το κολατσιό του άντρα της ο οποίος εντωμεταξύ έχει σηκωθεί και έχει ετοιμαστεί να πάει στα χωράφια. Βράζει το γάλα για να πιούν τα παιδιά και τους κόβει και λίγες φέτες ψωμί για να βουτήσουν μέσα πριν πάνε στο σχολείο . Φεύγει για την βρύση του χωριού και έρχεται πίσω φορτωμένη με δυο νταμιτζάνες νερό. Ο άντρας της έχει φύγει ήδη με το κάρο για το χωράφι. Θέλει περίπου μιάμιση ώρα για να πάει. Το πήγαινε είναι εύκολο. Στον γυρισμό που είναι κουρασμένος του φαίνεται ατελείωτη η διαδρομή. Σήμερα είναι Πέμπτη, μέρα μπουγάδας. Ετοιμάζει την τσίγκινη σκάφη, βάζει τα ρούχα μέσα και αρχίζει να τρίβει με δύναμη μέχρι να καθαρίσουν. Μετά την πρώτη πλύση τα βάζει στο μπουγαδοκόφινο και τους ρίχνει κοσκινισμένη στάχτη και χλιαρή αλισίβα έτσι ώστε να εμποτιστούν καλά. Τα αφήνει έτσι για ώρα. Θα τα ξεπλύνει αργότερα με κρύο νερό. Εντωμεταξύ βάζει τα όσπρια να αποξηραθούν, φτιάχνει τυρί, γιαούρτι, ζυμαρικά, τραχανά, ελιές, αποξηραίνει τα σύκα και τις σταφίδες, φτιάχνει μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού. Η ώρα περνάει, ξαναπηγαίνει στα ρούχα, τα ξεπλένει με κρύο νερό και τα απλώνει στα σχοινιά της αυλής να στεγνώσουν. Μόλις στεγνώσουν βάζει κάρβουνα στο μαντεμένιο σίδερο, το κουνάει δεξιά αριστερά μέχρι να πυρώσει το μαντέμι και ξεκινάει να σιδερώνει προσεκτικά τα κεντήματα και τις λευκές κουρτίνες του σπιτιού. Τα κολλαρίζει με κόλλα από ρυζόνερο που φτιάχνει μόνη της. Όταν η θερμοκρασία του σίδερου πέφτει, αλλάζει τα κάρβουνα μέχρι να τελειώσει όλα τα ρούχα. Έχει φτάσει απόγευμα. Ο άντρας επιστρέφει από τα χωράφια. Ξεζεύει τα ζώα και τα οδηγεί στον στάβλο, τα ποτίζει τα ταΐζει και ξεφορτώνει τα ξύλα που έχει φέρει για το τζάκι. Καθαρίζει τον στάβλο και μαζεύει σε μια άκρη την κοπριά για να την ρίξει στ’ αμπέλια στα λουλούδια και στο λαχανόκηπο. Αυτή στρώνει το τραπέζι για την οικογένεια. Καθώς τρώνε, συζητάνε τα νέα της ημέρας και τις δουλειές που έχουν να κάνουν ακόμα. Μόλις τελειώσουν ο άντρας φεύγει για το καφενείο να πιεί ρετσίνα και να παίξει χαρτιά. Εκείνη κάθεται δίπλα στο τζάκι και βγάζει τα ραφτικά της, έχει να μπαλώσει τα ρούχα τους, να κεντήσει, να πλέξει, να υφάνει στον αργαλειό τα ρούχα της οικογένειας και την προίκα των κοριτσιών της. Μέχρι που τα μάτια της αρχίζουν να κλείνουν. Αύριο είναι Παρασκευή. Η μέρα που ζυμώνει το ψωμί της εβδομάδας. Αύριο πρέπει να σηκωθεί ακόμα πιο νωρίς.

Το κινητό χτυπάει μονότονα. Κλείνω το ξυπνητήρι, ανοίγω το WiFi και σκρολάρω λίγο στα social media μέχρι να σηκωθώ. Πατάω τον διακόπτη και το φως ανάβει. Σηκώνομαι ανοίγω τα παντζούρια, κάνω ένα ντους με ζεστό νερό και κατεβαίνω στην κουζίνα. Πατάω το κουμπί της καφετιέρας και ξεκινάει να ετοιμάζεται ο γαλλικός καφές. Έχω μαγειρέψει από το προηγούμενο βράδυ και έχω βάλει το φαγητό σε μπολ στο ψυγείο. Το μόνο που μένει είναι να το βάλω στην τσάντα μου για να το πάρω στην δουλειά. Ανοίγω το ψυγείο, παίρνω το γάλα μου και τρώω τα δημητριακά μου για να πάρω λίγη ενέργεια πριν πάω γυμναστήριο. Διαπιστώνω ότι το ψυγείο μου είναι άδειο και το απόγευμα πρέπει να πάω super market. Παράλληλα έχω βάλει πλυντήριο από το βράδυ και το έχω ρυθμίσει να τελειώσει την ώρα που ξυπνάω, οπότε είναι πανέτοιμο για το άπλωμα. Το απόγευμα που θα γυρίσω θα τα πατήσω μια στα γρήγορα με το ατμοσίδερο. Παίρνω τα πράγματα μου και βγαίνω από το σπίτι. Με περιμένει το αμαξάκι μου. Το γυμναστήριο δεν είναι πολύ μακριά. Θέλω γύρω στα 15 λεπτά να φτάσω όταν δεν έχει κίνηση. Αν πήγαινα με τα πόδια θα έπρεπε να περπατήσω περίπου μιάμιση ώρα. Σχολάω στις 6 και πριν γυρίσω κάνω μια βόλτα στο mall. Αγοράζω ένα ωραίο φόρεμα και ρούχα και εσώρουχα των παιδιών. Περνάω και από το σούπερ μάρκετ, παίρνω φρούτα, λαχανικά, μαρμελάδες, μακαρόνια, γάλα, γιαούρτι και τυρί. Κάνω και μια στάση στον φούρνο και παίρνω ψωμί. Γυρνάω σπίτι φορτωμένη. Έχει νυχτώσει, ανάβω τα φώτα, βάζω το ραδιόφωνο να παίζει και ξεκινάω να μαγειρεύω. Παράλληλα ετοιμάζομαι να σιδερώσω μερικά ρούχα στα γρήγορα. Η μέρα τελειώνει. Κάθομαι λίγο στον καναπέ να χαλαρώσω και βάζω την αγαπημένη μου σειρά να παίζει στο Netflix. Μόλις νυστάξω πηγαίνω στο δωμάτιο μου, απλώνω την κρέμα μου στο πρόσωπο και ξαπλώνω στο μαλακό μου κρεβάτι. Με υποδέχονται τα απαλά μου σεντόνια που μυρίζουν μαλακτικό και τα άνετα μου μαξιλάρια. Κλείνω τα μάτια μου και θυμίζω στον εαυτό μου ότι η ζωή μου είναι ωραία και έχω κάθε λόγο να νιώθω όμορφα. Ευχαριστώ το αυτοκίνητο μου που με πηγαίνει γρήγορα όπου θέλω, ευχαριστώ την δουλειά μου που με πληρώνει, την ΑΗΚ που μου παρέχει ρεύμα, την καφετιέρα μου που με υποδέχεται με ζεστό καφέ κάθε πρωί, το πλυντήριο μου που μου πλένει τα ρούχα, την κουζίνα μου που μου ψήνει το φαΐ, το ψυγείο μου που μου το διατηρεί φρέσκο, το κρεβάτι μου που με ξεκουράζει, το air-condition μου που με δροσίζει το καλοκαίρι και το καλοριφέρ μου που με ζεσταίνει τον χειμώνα .

Η ευγνωμοσύνη είναι το κρασί της ψυχής. Εμπρός, μέθυσε.

Διανύουμε μια εποχή που όλα είναι εύκολα και τα θεωρούμε δεδομένα, έτσι δεν συνειδητοποιούμε την αφθονία που μας περιτριγυρίζει και πόσα πράγματα μας υπηρετούν στην καθημερινότητα μας. Εστιάζουμε πάντα σε όσα δεν έχουμε και πνιγόμαστε στην μιζέρια της ανεπάρκειας. Αρκεί ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα μας έχουν δοθεί, κάθε πρωί που ανοίγουμε τα μάτια μας για να ξεκινήσει με έναν μαγικό τρόπο η κάθε μας μέρα. Δοκιμάστε το…Βάλτε την μαγεία του «ευχαριστώ» στην ζωή σας. Άλλωστε όπως είπε οΤζελαλαντίν Αλ Ρουμί  "Η ευγνωμοσύνη είναι το κρασί της ψυχής. Εμπρός, μέθυσε"

Αφροδίτη Δερματά: Τελευταία Ενημέρωση