Υποκρισίας το Ανάγνωσμα...

Η Κύπρος, όπως όλες οι αναπτυγμένες χώρες - χώρες που βασίζονται στην κοινωνική αποδοχή, την κοινή γνώμη, τα ΜΜΕ που την επηρεάζουν - έχουν κάποιους τύπους οι οποίοι κατ’ επάγγελμα γκρινιάζουν. Υποκρίνονται ότι γκρινιάζουν, αφού η γκρίνια και το θέατρο των «κακών» ειδήσεων φέρνει τα ΜΜΕ, τα ΜΜΕ φέρνουν τη δημοσιότητα, η δημοσιότητα από σπόντα μπορεί να σε αποκαταστήσει κιόλας, να σε κάνει βουλευτή, ας πούμε. Το να γίνεις βουλευτής είναι σημαντικό, αφού πλέον μπορείς να έχεις αφορολόγητο αυτοκίνητο, μπορείς να έχεις ατέλεια στις κοτσάνες που αραδιάζεις, μπορείς ακόμη να είσαι υπέρ και να αντιφάσκεις (ας πούμε να είσαι υπέρ των ελληνοτουρκικών ιδεωδών και ταυτόχρονα να έχεις και εξώγαμο).

 Στη βιομηχανία παραγωγής, εκμετάλλευσης και ανάδειξης «κακών» ειδήσεων δεν εμπλέκονται κατ’ ανάγκη μόνο τα ΜΜΕ. Κυρίως οι παραγωγοί είναι εξωγηπεδικοί προς τα Μέσα, παράγοντες όπως γραφικοί πολιτευτές, λαϊκιστές βουλευτές, περιθωριακά κοινωνικά υποσύνολα, ομάδες 100-200 ατόμων. Αυτές οι ομάδες που κατεβαίνουν κάθε 4 χρόνια για να κάνουν τα όνειρα πραγματικότητα, να γίνουν βουλευτές. Συχνά ο μανδύας, ο οποίος υποθάλπει την υποκρισία είναι ο μανδύας της οικολογίας. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος. Πέρσι το καλοκαίρι βρέθηκα στην Πόλη της Χρυσοχούς κι ένας γνωστός με κάλεσε να τον επισκεφτώ στο Άνασσα. Ξέρετε, αυτό το «όκτρωμα» κατά τους οικολόγους. Πήγα κι εγώ προετοιμασμένος αρνητικά για να δω κανένα αντι-περιβαλλοντολογικό μεγαθήριο στην καρδιά του Ακάμα. Αντ’ αυτού είδα μια μικρή ταμπελίτσα πολύ πριν τα Λουτρά της Αφροδίτης, πριν ακόμα και το γνωστό «Ττάκκα», που παρέπεμπε σε ένα χαμηλοτάβανο κτίριο. Τόσο εγώ όσο και οι συνοδοί μου απορήσαμε: «είναι δυνατόν;» Πήγαμε κι αντικρίσαμε ίσως το πιο οικολογικά κτισμένο κτίριο της Κύπρου! (για ξενοδοχείο δεν το συζητώ, με τα γνωστά μεγαθήρια των νότιων πόλεων). Βυζαντινός ρυθμός με χαρακτήρα που παραπέμπει σε κυπριακό μοναστήρι, άφθονη χρήση της πέτρας και των κεραμιδιών, φυτά όλα με τοπικό στοιχείο (ούτε μια ξενόφερτη φοινικιά) και μια υποτονική ατμόσφαιρα που σου δημιουργεί το κλίμα να ψιθυρίζεις λες και θα ξυπνήσει η θεά Αφροδίτη παραδίπλα. Χωρίς θεαματική πολυτέλεια, αλλά με μια κομψότητα που σε μαγεύει.

 Το Άνασσα πέρσι με εντυπωσίασε τόσο που πρότεινα στην ομάδα του must να το αντιμετωπίσει ως θέμα. Ο Θανάσης που πήγε τότε εκεί για τη συνέντευξη με το Μιχαηλίδη επιβεβαίωσε με τις εντυπώσεις του τη δική μου αίσθηση για τις υπερβολές των «οικολόγων» και των λοιπών ειδημόνων. Φέτος στις διακοπές επισκέφτηκα την Κέρκυρα και μένοντας σε μια από τις πιο σαγηνευτικές παραλίες της Μεσογείου, αντιλήφθηκα γι’ ακόμη μια φορά το μέτρο της υπερβολής και της υποκρισίας. Γιατί αν ο Ακάμας είναι «εθνικό πάρκο», το οποίο δεν θα πρέπει να το περπατούμε μπας και πατήσουμε κανένα λουλούδι, τότε όλο το Ιόνιο θα πρέπει να περιφραχτεί και να ονομαστεί «παγκόσμιος πνεύμονας!».

Τα πεύκα στην Κέρκυρα φυτρώνουν επάνω στους βράχους στη μέση της θάλασσας, οι ελιές σε όλο το νησί έχουν ύψος άνω των πέντε μέτρων, η βλάστηση είναι τόσο άγρια και τα νερά τόσο πρασινωπά και κρυστάλλινα, που με κάνουν να διερωτώμαι τι έχει ο Ακάμας και δεν το αντιλαμβάνομαι, τι έχει και του συμπεριφερόμαστε λες και είναι ο Αμαζόνιος, γιατί, επιτέλους, κτίσαμε ολόκληρο μύθο για ένα μέρος χωρίς παραλία, με λίγα μαραμένα πεύκα κι ένα μικρό ρέμα που το ονομάσαμε «φαράγγι». Γιατί εγώ δεν άκουσα οικολόγο να μιλά για το βιασμό της αισθητικής στον Πρωταρά, τη Λεμεσό και την Πάφο, όπου τα πολύχρωμα φωτάκια των ταμπελών φθορίου συνδυάζονται με τις πλαστικές καρέκλες και το ντεκόρ των θεόρατων καρακίτς ξενοδοχείων, που λες και βγήκαν όλα από το ίδιο σχεδιαστήριο. Τους ενοχλεί το μοναδικό ξενοδοχείο με το οποίο ασχολούνται όλα τα έγκυρα ξένα περιοδικά, αλλά λίγο πιο πέρα δεν ενοχλεί κανέναν το αυθαίρετο κάμπινγκ κάτω από την ελιά, όπου κόβουμε τα κλαδιά για να παρκάρουμε από κάτω, στήνουμε την πραμάτεια παραδίπλα και εκεί πιο κάτω βολεύουμε και την τουαλέτα-τρύπα να χέζουμε «οικολογικά» στην ύπαιθρο του Ακάμα, μιας και το χέσιμο, η αντιαισθητική και η άσπρη καρέκλα στο αυθαίρετο κάμπινγκ (ενώ έχουμε λεφτά για διαμέρισμα) είναι «οικολογία». Και μην πάρω καμιά επιστολή η οποία θα με αποκαλεί «άσχετο», γιατί ο παππούς μου είναι από την Κρήτου Τέρρα και τον Ακάμα και τα χεσίματα σ’ αυτό τα περπάτησα βήμα – βήμα!

 Η κορύφωση όμως της υποκρισίας του καλοκαιριού ήταν το μένος για την Αγία Νάπα. Ξύπνησαν λοιπόν κάποιοι δημοσιογράφοι και μες την άπνοια του καλοκαιριού αποφάσισαν ν’ ασχοληθούν με την Αγία Νάπα. Όμως φέτος πρωτοτύπησαν. Αντί να μας πλακώσουν όπως κάθε χρόνο στη μιζέρια για το πόσο «πεσμένος» είναι ο τουρισμός, πόσο «χάλια» περνάνε οι μαγαζάτορες, πώς από το «κακό» ο τουρισμός μας πάει στο «χειρότερο», φέτος το τροπάριο ήταν πιο ευρηματικό. Θυμήθηκαν την ηθική και ιεραποστολική υποχρέωσή μας ως λαού να συνετίσουμε τα ανήθικα και ξεπεσμένα νιάτα της δυτικής υποκουλτούρας. Λες και η Αγία Νάπα όταν οι ίδιοι αυτοί οι δημοσιογράφοι ήταν 18ρηδες ήταν εκκλησία. Λες και τώρα είναι που η Αγία Νάπα έγινε μπουρδέλο, πριν 15 χρόνια που πήγαιναν οι εν λόγω δημοσιογράφοι μπας και πηδήξουν καμιά Σουηδέζα, πήγαιναν νομίζοντας πως ήταν κατηχητική κατασκήνωση. Και αμέσως έπεσαν όλοι στο λούκι. Να σου οι υπουργοί «για να εξετάσουν την κατάσταση», να σου οι αστυνομικοί να συλλαμβάνουν όποιο βυζί έβγαινε από τα ρούχα του. Νέοι άνθρωποι ήταν, οι περισσότεροι ετεροφυλικοί και *** (σπάνιος και υγιής συνδυασμός), ξετρύπωναν μεθυσμένοι, έστω και ημίγυμνοι. Στο κάτω κάτω, αν ήθελαν να πάνε εκκλησία έμεναν σπίτια τους ή αν ήταν να μην κάνουν καμιά μαλακία παραπάνω γιατί να κατηφορίζουν προς τη Μεσόγειο; Ή μήπως δεν είναι ο ΚΟΤ και ο κάθε μεσογειακός ΚΟΤ που πλασάρει έντεχνα το Sex, Sea and Sun;

 Του χρόνου που δεν θα πατήσει κανένας τουρίστας στην Αγία Νάπα, επειδή οι έξυπνοι ρεπόρτερ θα επιτελέσουν εθνικό καθήκον στέλνοντας τα σχετικά ρεπορτάζ στο Ρόιτερς (μη χάσουμε και δεν βγάλουμε τα μάτια μας) οι ίδιοι δημοσιογράφοι θα κάνουν ρεπορτάζ για το πόσο «έπεσε ο τουρισμός», οι ίδιοι υπουργοί θα κάνουν βόλτες στην πλατεία για να βρουν το λάθος.

 Η Αγία Νάπα, όπως την καταντήσαμε (όλοι το ανεχτήκαμε) μόνο για ρέιβ τουρισμό κάνει. Ή μήπως κάποιοι νόμισαν ότι ήταν το Σαν Τροπέ και θα σκάσει μύτη ο Τομ Κρουζ με τη Νικόλ Κίντμαν.

ΥΓ. Πού δηλαδή να ήταν Μύκονος η Αγία Νάπα, να είχε και γκέι γυμνιστές. Εγκεφαλικά που θα έπεφταν...