ΓΣΠ, το μνημείο της ΟΥΝΕΣΚΟ

Η γκρίνια δεν είναι και ό,τι καλύτερό μου. Μάλλον είναι ένα από τα στοιχεία που με απωθούν σ’ έναν άνθρωπο τόσο πολύ που τώρα τελευταία έχω χάσει εντελώς την υπομονή μου απέναντι στους γκρινιάρηδες συνεργάτες μου. Έλα, όμως, που είναι πράγματα που τα μαζεύω μήνες τώρα, πράγματα που με κάνουν κι εμένα να γκρινιάζω, να διαμαρτύρομαι, να ξεσπώ. Πράγματα τα οποία αν αποφεύγαμε στην Κύπρο, θα ζούσαμε σ’ έναν πραγματικό παράδεισο. Από μικρές λεπτομέρειες μέχρι μεγάλα φάλτσα, τα οποία τα βλέπουμε όλοι μας στην καθημερινότητα. Πιο κάτω είναι οι κατά την άποψή μου σύγχρονες πληγές της κυπριακης καθημερινότητας, τα πράγματα που είμαι σίγουρος ότι πληγώνουν κι εσάς, ή τουλάχιστον αν τα προσέχατε θα σας πλήγωναν.

 Στην Κύπρο του 21^ου αιώνα δεν γίνονται έργα. Από το ’74 και μετά, τα κατεξοχήν έργα του νησιού είναι οι δρόμοι. Έχουμε ζώσει όλη την ελεύθερη επικράτεια με δρόμους. Από άλλα έργα, όμως, γιοκ. Ό,τι πάει να κινηθεί εκτός από δρόμος, ένα αόρατο χέρι το σταματά. Κάποτε είναι οι κοινότητες, άλλες φορές οι οικολόγοι-περιβαλλοντιστές, άλλες το ΕΤΕΚ (αυτοί που έπρεπε να φωνάζουν στη θέση μου), και γενικά το αόρατο χέρι που λέγαμε.

1. Θα φτιαχνόταν νέο κτίριο της Βουλής. Είδαμε τις μακέτες, είδαμε τις εξαγγελίες, το χώρο που θα γινόταν εδώ και δέκα τουλάχιστον χρόνια, αλλά αντ’ αυτού μετά από μια δεκαετία επιδιδόμαστε στη γνωστή τακτική που λύτρωσε και έβαλε για δεκαετίες ένα κεραμιδί (αμιάντου) πάνω από τους κυβερνητικούς, την τακτική της λυόμενης παράγκας. Ένα, λοιπόν, λυόμενο ήρθε στη θέση του νέου κτιρίου της Βουλής. Όταν οι ξεναγοί θα περνούν τους τουρίστες από το μουσείο, θα τους λεν: «Απέναντι, εδώ σ’ αυτό το κτίριο που δεν βλέπετε πίσω από τις πρασινάδες, είναι το κτίριο της Βουλής της Κύπρου. Δίπλα του είναι ένα μοντέρνο λυόμενο κτίριο της Βουλής και απέναντί του πάνω στο πεζοδρόμιο που βλέπετε κίτρινες κορδέλες «Αστυνομία Σταματά», είναι το παρκιγκ των βουλευτών». Και θα σκέφτονται οι Ευρωπαίοι τουρίστες «Τι σοβαρή χώρα είναι αυτή, πρέπει οπωσδήποτε να βάλουμε αυτό το Κοινοβούλιο να αποφασίζει μαζί με τα δικά μας για το μέλλον της Ευρώπης;».
2. Το τελευταίο μάς φέρνει στο επόμενο, που λέγεται Κυπριακό Μουσείο. Σήμερα, στο αποικιοκρατικό παράπηγμα απέναντι από το μοντέρνο λυόμενο της Βουλής, φυλάσσουμε τα αρχαία μας. Σε ένα κτίριο χωρίς προοπτική επέκτασης, χωρίς αρχιτεκτονική προώθησης των ευρημάτων, χωρίς τις βασικές ανέσεις ενός αξιοπρεπούς μουσείου. Άλλες χώρες που δεν έχουν αρχαίο πολιτισμό να δείξουν, φτιάχνουν μουσεία και παρουσιάζουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη την ιστορία της ανθρωπότητας. Εμάς που μας προίκισε η μοίρα και οι προγονοί με μιαν αξεπέραστου κάλλους και πνευματικού βάθους κληρονομιά, την εκδίδουμε μέσα σε παράγκες χωρίς προϋπολογισμούς ανάδειξης, επικοινωνίας,       χωρίς καν να ξέρουμε εμείς οι Κύπριοι τι βρίσκεται μέσα σ’ εκείνο το κτίριο της πουρόπετρας. Να αφήσω πίσω την έλλειψη περιφερειακών μουσείων όπως της Πάφου, που μόνο εκεί μπορούσαμε να κτίζαμε ολόκληρη διονυσιακή κουλτούρα συνδεδεμένη με την Αφροδίτη και την ελληνικότητα του νησιού.
3. Η έλλειψη πολιτιστικής υποδομής γίνεται εμφανής μόνον όταν θα έρθει ο Χοσέ Καρρέρας, τότε που οι κοσμικές κυρίες θα σημαιοστολιστούν. Θα τον βάλουμε τον άνθρωπο να ξελαρυγγιστεί στο τείχος της τάφρου της Λευκωσίας και εμείς δεν θα ακούσουμε την τύφλα μας. Δεν έχω ακούσει κανέναν άνθρωπο «του (οίνο) πνεύματος» να διαμαρτύρεται γιατί δεν υπάρχει ένας μοντέρνος πολυχώρος με άψογη ακουστική, με σκηνή με ύψος και βάθος όπου θα μπορεί να φιλοξενήσει αξιοπρεπώς μιαν όπερα, ένα μουσικό γεγονός, ένα θέατρο. Ακούω βουλευτές να γίνονται διάσημοι για δέκα δευτερόλεπτα στα δελτία επειδή διαμαρτυρήθηκαν για τα στρουθούθκια, ή ακούω ως πρώτη είδηση τους φιλιππικούς της γυναίκα του τάδε εγκληματία. Ακούω ανθρώπους των τεχνών να διαμαρτύρονται γιατί δεν τους διόρισαν στο Δ.Σ του ΘΟΚ, αλλά δεν άκουσα καμία πρωτοβουλία γι’ αυτή την πολιτιστική έλλειψη που είναι υπαρκτή και θα γίνεται πιο εμφανής χρόνο με το χρόνο.
4. Η έλλειψη, όμως, ενός αεροδρομίου της προκοπής είναι για όσους ταξιδεύουν συχνά τόσο δραματική όσο δραματική ήταν και η κραυγή απελπισίας των νοικοκυρών, όταν τους έκοβαν το νερό στη μέση της μπουγάδας. Όλες οι σοβαρές ή μη χώρες τους κόσμου έχουν αντιληφθεί τη σημασία για την εικόνα μιας χώρας να έχει ένα αξιοπρεπές αεροδρόμιο. Μπορεί να μην έχουν δρόμους, να μην έχουν φαγητό, αλλά αεροδρόμιο όλες έχουν. Το αεροδρόμιο είναι η πρώτη εντύπωση ενός επισκέπτη. Εκεί, αν δει τη βαλίτσα του να έρχεται στους ιμάντες στην ώρα της, θα πει ότι αυτή η χώρα είναι οργανωμένη. Αν δει, όμως, πώς πετούν τις βαλίτσες οι εργάτες στον υπαίθριο χώρο διαλογής του αεροδρομίου Λάρνακας, θα αντιληφθεί σε πόσο πρωτόγονη χώρα ήρθε. Αν την αίθουσα αφίξεως τη νιώσει οικεία και καθαρή, θα θεωρήσει ότι ήρθε σε μιαν ανεπτυγμένη χώρα. Αν, όμως, αντικρίσει αυτή της Λάρνακας με το μπουρδέλο που γίνεται με τις κρεμαζόμενες πινακίδες και τις διαφημίσεις για «Οff shore Banking», σε συνδυασμό με το κάπνισμα και την απέναντι ανοικτή πόρτα όπου κάθονται οι εργάτες και ηλιάζονται στην πίστα (μου έχει τύχει), τότε θα θεωρήσει ότι ήρθε σε μιαν αφρικανική χώρα που τρώνε ανθρώπους. Κατά τα άλλα, από το τέλος της δεκαετίας του ’80 άκουγα για το «νέο αεροδρόμιο που θα έχει η Κύπρος στο νέο αιώνα».
5. Και μέσα σ’ όλα αυτά, προέκυψε να σωθεί το μεγάλο μνημείο αρχιτεκτονικής, το προστατευόμενο από την ΟΥΝΕΣΚΟ μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, ο πολυχώρος άθλησης πρωταθλητισμού, ο χώρος που οι Κύπριοι νέοι σήμερα αθλούνται για την Ολυμπιάδα του 2004, ο χώρος που προτάθηκε από την Κύπρο για να φιλοξενήσει τελικό του Champions League, αν δεν το καταλάβετε αναφέρομαι στο θρυλικό ΓΣΠ. Το χώρο του ΓΣΠ ολημερίς εδώ και δεκαετίες τον αναμορφώνανε, το βράδυ οι οικολόγοι και λοιποί «ανησυχούντες» τον χαλούσαν. Πώς θα ζήσει η Λευκωσία χωρίς το γρασίδι και τις μολόχες του ΓΣΠ, πώς θα αναπνέει αρχιτεκτονική κουλτούρα η πόλη χωρίς τις κερκίδες του γηπέδου;

 Το πιο πάνω κείμενο γράφτηκε από έναν άνθρωπο που ανδρώθηκε για δέκα χρόνια ως αθλούμενος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Λευκωσίας στο ΓΣΠ. Η ζωή, όμως, προχωρά και αν μείνουμε στις μνήμες μας κολλημένοι, τότε θα καταντήσουμε γραφικοί, όσο και το ΓΣΠ.