
Δημήτρης Λοττίδης
Στην αρχή κάθε Οκτώβρη, μετά τα πρωτοβρόχια, ξεκινά με πολλές φιλοδοξίες αλλά και τυμπανοκρουσίες η χειμερινή σεζόν. Σ’ αυτή, διάφορα αστέρια και αστεράκια καταθέτουν τις ελπίδες τους για την επιτυχία. Ακόμη κι ο καθένας μας προσωπικά κάνει τον προγραμματισμό του θέτοντας στόχους και προτεραιότητες. Δυστυχώς, η σεζόν που μόλις τελείωσε ήταν αδιάφορη, μουντή και δεν μας έδωσε κανένα λόγο για να τη θυμόμαστε. Πιο κάτω καταγράφω τι με έκανε να βαρεθώ από τη σεζόν που μόλις τελείωσε.
1 Fame Story: Ξεκίνησε ως αστέρι λαμπερό και τελείωσε ως χασμουρητό. Ούτε η λάμψη της Τατιάνας, ούτε οι στημένοι καβγάδες του Μουρατίδη, ούτε το σεξ Λιανού-Νάνσυς κατάφεραν να διώξουν τη βαρεμάρα από μια ξαναζεσταμένη συνταγή. Με λίγα λόγια, όταν στις 11:00 ξεκινούσε η Αθλητική Κυριακή από τη ΝΕΤ, τελείωνε το ενδιαφέρον…
Τέτοια ποσότητα καφέ που καταναλώθηκε φέτος, ούτε στη Βραζιλία δεν πίνουν κατά κεφαλή.
2 Γκομενοαναζήτηση: Έχει καταντήσει πλέον το κοινό μυστικό της Λευκωσίας. Οι γυναίκες ψάχνουν εναγωνίως για άντρες και δεν βρίσκουν! Μερικές μάλιστα στράφηκαν ήδη προς ξένες αγορές για εισαγωγή. Αυτή η κλισέ μουρμούρα «Δεν υπάρχουν άντρες» με σκοτώνει. Αφού, αυτοί που υπάρχουν ή τους ξινίζουν ή τους βρομούν. Ρίξτε κοπέλες μου τις απαιτήσεις σας από το επίπεδο Γεωργούλη και ξαφνικά θα δείτε τι γλυκιά που είναι η ζωή!
3 Οι λαϊκιστές των δελτίων: Χεστήκαμε για τους «αγώνες» του Πιττοκοπίτη, αλλά και τον «πόλεμο» του Λευτέρη εις το όνομα των προσφύγων. Όταν κυκλοφορείς με αφορολόγητο και σινιέ κοστουμάκια, να λείπει το βύσσινο. Όχι στους λαϊκιστές, ναι στους λαϊκούς Κουλία και Κίκη Γιάγκου!
4 Κυπριακά σίριαλ: Πότε ξεκίνησαν τα καινούργια, πότε τέλειωσαν, κανείς δεν πήρε χαμπάρι. Όποιος έγραφε καλή έκθεση στο σχολείο κατάντησε να προτείνει και σενάριο στα κανάλια. Η δυστυχία είναι πως τους δίνουν τη δουλειά! Την ίδια ώρα από τις νέες starlets καμιά δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, αφού καβαλούν το καλάμι πριν να κλείσει μήνα η σειρά. Στον δεύτερο μήνα ψάχνουν για νέα δουλειά.
5 Τα «ναι» και «όχι»: Κάποιοι είδαν φως και μπήκαν, κάποιοι είδαν ψόφιο και το βούτηξαν. Ως εδώ όμως! Παλιά έστηναν καριέρες οι πολιτικοί μας πάνω στις συμφωνίες κορυφής. Τώρα προσπαθούν να τις ξαναστήσουν πάνω σε μια τεχνητή εθνική διχόνοια. Δυστυχώς, γι’ αυτούς έχουν γνώσιν οι φύλακες (πλέον).
6 Τα καφέ: Τέτοια ποσότητα καφέ που καταναλώθηκε φέτος, ούτε στη Βραζιλία δεν πίνουν κατά κεφαλή. Με όποιον μιλούσες, όποια ώρα κι αν ήταν αυτή, σε όποια διάθεση, σου έριχνε την ίδια ατάκα: «Πάμε για καφέ;». Δεν υπάρχουν πλέον ούτε εστιατόρια, ούτε μπαράκια, ούτε ταβέρνες! Μόνο καφέ! Τα νεύρα μουουυυυυ!
7 Η Λευκωσία: Φέτος ήταν μονότονη, μουντή, χωρίς δημιουργικότητα, χωρίς εκπλήξεις, χωρίς νέες γεύσεις, χωρίς νέα αισθητική. Τόσο η Πάφος, αλλά ιδιαίτερα η Λεμεσός τής σφύριξαν σαν περνούσαν με χίλια. Ο δήμαρχός της κοιμάται, οι άνθρωποι της βολεύτηκαν. Είναι ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα όπου φέτος δεν άνοιξε ούτε ένα νέο εστιατόριο. Ο κόσμος της, τη βρίσκει στη Λεμεσό…
8 Οι κυριακάτικες: Εδώ και δυο μήνες έχουμε βάλει στοίχημα με κάποιους φίλους αν θα βρούμε θέμα στις κυριακάτικες εφημερίδες για να το διαβάσουμε από την αρχή μέχρι το τέλος. Μάταια. Η ώρα 11:00 της Κυριακής η ατάκα της ημέρας είναι η ίδια: «Δεν έχει τίποτε πάλι». Προφανώς κάποιοι θεωρούν πως οι εφημερίδες αγοράζονται με το κιλό. Δυστυχώς μάπα το καρπούζι…
9 Τα ελληνικά περιοδικά: Κάποτε ψώνιζα περιοδικά από το περίπτερο και στο δρόμο προς το σπίτι σφύριζα από χαρά, όπως χαμογελά η γυναίκα μου όταν βγαίνει από το κατάστημα της Dior στην Avenue Montagne. Πλέον, έχουν καταντήσει μονότονα, με τα ίδια πρόσωπα να ανακυκλώνονται, με τα ίδια concepts φωτογραφήσεων από τους ίδιους φωτογράφους εδώ και πέντε χρόνια. Στην αντίπερα όχθη, ο διεθνής περιοδικός Τύπος ξύπνησε και ξαφνιάζει.
10 Το πρωτάθλημα: Αλήθεια υπάρχει τέτοιο πράγμα; Για πρώτη φορά τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν πήγα γήπεδο. Χιλιοπαιγμένα σενάρια, όλοι «στήνουν» όλους, κι όλοι προσέχουν το δέντρο τους χωρίς να τους νοιάζει το δάσος. Ευτυχώς, το ελληνικό πάει να ξεφύγει από αυτή τη μιζέρια. Βάλτε ΝOVA!
Εμείς πάντως στη Λευκωσία ζούμε, γι’ αυτή γράφουμε το αλίμονό μας. Η κουλτούρα του καφέ έχει γίνει οδοστρωτήρας και λαίλαπα για το lifestyle. Το μεσημέρι κλείνονται συμφωνίες πάνω από τον καφέ και τα προκάτ. Το απόγευμα κουτσομπολεύουν αλλήλους γύρω από το φραπόγαλα και τα muffins, το βράδυ ερωτεύονται μέχρι τις μια τα ξημερώματα με επίκεντρο το καπουτσίνο και τη ζεστή σοκολάτα. Basta ρε παιδιά, και στη Ρώμη πάνε για καφέ, αλλά δεν ρίχνουν άγκυρα εκεί! Υπάρχει και ζωή χωρίς espresso αλλά με κρασί, φαγητό, μπύρα και μπαράκια. Τώρα με το καλοκαίρι, ελπίζω ν’ ανοίξουν και τα μυαλά που καθορίζουν τη διασκέδασή μας. Αλλιώς, μας βλέπω να μετακομίζουμε στη Λεμεσό, εκεί όπου η πόλη ξεπέρασε το μεσαίωνά της και κτίζει το μέλλον της.






