ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

Καλοκαιρινές αμαρτίες

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Μετά από κάθε καλοκαίρι, ξαπλώνω στη βεράντα μου και με τη βοήθεια της φθινοπωρινής γλυκιάς αύρας, που χαϊδεύει το ταλαιπωρημένο από τον ήλιο κορμί μου, προσπαθώ και κάνω έναν απολογισμό. Για μένα, οι καλοκαιρινές μέρες των διακοπών δεν ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες, μιας και ασχέτως αν πηγαίνω δουλειά (ναι πηγαίνω), νιώθω -ντυμένος με το jean και το t-shirt μου- πως βρίσκομαι σε εκδρομή του σχολείου. Εκεί λοιπόν στη βεράντα, παρέα με το Fredo, σκέφτομαι συνήθως τις καλές στιγμές που πέρασαν. Τις εκδόσεις των περιοδικών, οι οποίες το καλοκαίρι κατά κανόνα είναι καλύτερες, τα πάρτι που κάναμε αλλά και πήγαμε, το πόσο ομόρφυνε η γυναίκα μου φέτος (το γεγονός ότι οι γυναίκες αντί να γερνούν, ομορφαίνουν, είναι θέμα άλλου κειμένου), τα μέρη που επισκεφθήκαμε, τους ανθρώπους που γνωρίσαμε, τις γκάφες με τις οποίες γελάσαμε. Κατά κανόνα όμως, μετά την προβολή των πιο πάνω, στον εγκέφαλό μου σαν επανάληψη ελληνικής σειράς έρχονται και τα παραλειπόμενα, κάτι σαν αυτά που έβαζε ο φίλος μου ο Γιώργος στους Γειτόνους. Τα παραλειπόμενα είναι μαλακίες που έκανα, οι ευκαιρίες που έχασα, οι υπερβολές στις οποίες υπέπεσα!

Πρώτη υπερβολή είναι, συνήθως, το φαγητό. Εδώ δεν αναφέρομαι στην αστακομακαρονάδα που θα φάτε στην Παράγκα στη Μύκονο, ούτε στο μιλφέιγ μελιτζάνας που θα παραγγείλετε στο Caprice στη Λεμεσό, ούτε βέβαια στον αγαπημένο μου καλοψημένο βλάχο στον κυρ-Σωτήρη στην Επισκοπή. Αναφέρομαι στα άχρηστα σκουπίδια που καταναλώνουμε, με αδηφάγο μανία, τις καλοκαιρινές νύκτες. Αυτά μπορεί να είναι πίτσες, junk food, μέχρι και κακοψημένα σκληρά σουβλάκια της γειτονιάς. Γι’ αυτά μετανιώνω, γιατί μου προσθέτουν πόντους στα σωσίβια και θα πρέπει να ρέψω στο «δρόμο» για να φύγουν.

Το φραπέ είναι μια πονεμένη ιστορία. Ξυπνάς με την τσίμπλα στο μάτι, ονειρεύεσαι έναν καφέ, για να ανασάνεις από το φαγητό της προηγούμενης

Μετανιώνω, επίσης, κάθε χρόνο για τους καβγάδες που δεν έκανα. Και συγκεκριμένα για τον καβγά που δεν έκανα πέρσι και τον οποίο φέρω βαρέως. Θα γινόταν σε γνωστό παραλιακό ψαράδικο του Πρωταρά, το οποίο μας σέρβιρε μαύρα μπαρμπούνια, όχι αφρικάνικα αλλά χαλασμένα από την κακή συντήρηση. Ο τύπος τα πήρε βέβαια πίσω, αλλά μας τα χρέωσε! Έτσι, αποφάσισα φέτος πως θα αντισταθώ -ως άλλος φοιτητής του Πολυτεχνείου- στη δικτατορία της αρπακτής, του κιτς και της ανοργανωσιάς, που επικρατούν το κυπριακό καλοκαίρι.

Τους Αθηναίους σίγουρα πολλοί από σας δεν τους πάτε, μιας και σας ακούγονται πολύ «loud» σε ό,τι κάνουν. Οι φωνακλάδες όμως Αθηναίοι έχουν το προνόμιο να μην τους κοροϊδεύουν εξόφθαλμα, φοβούμενοι -τα λαμόγια- την αντίδρασή τους ως πελάτες. Ας γίνουμε λοιπόν για φέτος φωνακλάδες, όχι για τον συνήθη λόγο του κομπασμού ή του θεαθήναι. Ας γίνουμε φωνακλάδες για να φοβηθούν τα λαμόγια να μας σερβίρουν χαλασμένα ψάρια και φουσκωμένους λογαριασμούς, για να έρθουν οι βαλίτσες στο αεροδρόμιο στην ώρα τους, για να έχουμε καθαρά σεντόνια στο ξενοδοχείο, για να φύγουν οι άσπρες πλαστικές καρέκλες από τα εστιατόρια, για να μην ανακαλύπτουμε καρπουζόφλουδες, ως άλλοι «ευρετείς» στην άμμο. Πιο κάτω είναι οι δέκα λόγοι, για τους οποίους εγώ προσωπικά θα είμαι «loud» φέτος:

1 Οι λογαριασμοί γενικά. Αυτοί του ξενοδοχείου, για το mini bar που δεν χρησιμοποίησα, οι λογαριασμοί της ταβέρνας που χρεώνουν την μπριζόλα 10ΛΚ!

2 Η ταλαιπωρία στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Φέτος δεν το γλιτώνω το ρεζιλίκι με τους αχθοφόρους που καπνίζουν στο δίαυλο, ενώ εμείς περιμένουμε τις αποσκευές από το αεροπλάνο.

3 Η καθαριότητα. Λεκιασμένα σεντόνια σε 4άστερα ξενοδοχεία είναι ο αντίστροφος ορισμός του «value for money». Στο διευθυντή ολοταχώς!

4 Οι τουαλέτες όπου κι αν βρίσκεστε. Ο εστιάτορας που θεωρεί πως είμαστε αφρικανική φυλή και κατουράμε σε τρύπες στο έδαφος, να πάει να ζήσει στο Κόγκο, όχι στην Πάφο.

5 Οι μικροπωλητές στην παραλία. «The water 2 pounds my friend». Όταν μιλήσεις κυπριακά η τιμή γίνεται 50 cent! Όποιος μου το κάνει φέτος, θα φωνάξω την ίδια ώρα την αστυνομία.

6 Ο πόλεμος της «Παττίχας». Αυτός είναι ο αγαπημένος μου καυγάς! Η καρπουζόφλουδα από το καρπούζι που έφαγε ο μικρός Γιώργος και η χοντρή μάμμα του την έχωσε «αδιάφορα» κάτω από την άμμο. Αυτό το σπορ βέβαια έχει διάφορες παραλλαγές με πάνες του μωρού (μπλιαχ!), με γόπες τσιγάρου και, το πιο επικίνδυνο, με κουτάκια αναψυκτικών.

7 Το service ακριβών ξενοδοχείων. Όταν πληρώνεις -που πληρώνεις- 150 ΛΚ το βράδυ, έχεις την απαίτηση το jacuzzi να δουλεύει, να μεταφέρουν τις αποσκευές στο δωμάτιο, να έχεις κάτι να φας η ώρα μια τα ξημερώματα. Στην Κύπρο έχουμε συγκεντρωμένα τα περισσότερα 5άστερα ξενοδοχεία, ανά κάτοικο στον κόσμο! Τα περισσότερα από αυτά στο Dubai δεν θα έμπαιναν ούτε στην κατηγορία των 3άστερων

8 Το φραπέ! Αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία. Ξυπνάς με την τσίμπλα στο μάτι, ονειρεύεσαι ένα καφέ, για να ανασάνεις από το φαγητό της προηγούμενης, και η Ρωσίδα barwoman ξέρει από φραπέ, όσο ξέρω εγώ για το Sojuz 3! Απαιτήστε να έρθει κάποιος σχετικός με το αντικείμενο ή, στη χειρότερη περίπτωση, πηγαίνετε εσείς πίσω από το bar. Μην πιείτε το φραπόγαλο της Ρωσίδας, αφού μια ολόκληρη μέρα διακοπών θα καταστραφεί.

9 Ομιλείτε ελληνικά! Αν θα έπρεπε να έχω GCE O’ Level για να πάω διακοπές στην Κύπρο, θα πήγαινα στην Ελλάδα όπου η γαρίδα γίνεται σαγανάκι και όχι shrimp with fetta! Την επόμενη φορά που ο ταβερνιάρης θα στείλει την Πολωνέζα σερβιτόρα για παραγγελίες, θα μας ακούσει το διπλανό μαγαζί! Βάλτε τη δίμετρη στα πιάτα και το σερβίρισμα, όχι στην ανάγνωση του καταλόγου.

10 Θετική ενέργεια. Αυτό πρόλαβα και το έκανα φέτος! Ο σερβιτόρος είχε κατεβασμένα τα μούτρα μέχρι το πάτωμα και μόλις του είπα αν σκοτώσαμε τη μάνα του, άλλαξε τροπάριο σκάζοντας το πρώτο χαμόγελο. Το καλοκαίρι θέλει θετική ενέργεια και χαμόγελο. Αν πέσετε με μίζερους μαγκούφηδες, απλώς φύγετε.

 Ξέρω πως με βάση τα πιο πάνω τα νεύρα σας θα είναι τσιτωμένα όλη την ώρα. Σκεφτείτε όμως πως αν δεν το κάνετε εσείς και οι κολλητοί σας φέτος, θα σας πιάνουν τον κώλο ως κοροΐδα μια ζωή!   

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση