Φαστ θλίψη

Καλά τι κατάρα είναι κι ετούτη πάλιν; Σεισμοί, καταποντισμοί, θάνατοι με τους πιο παλαβούς τρόπους και όπως πάντα υπερβολές, πολλές υπερβολές... Όλα τα ρήγματα της περιοχής, από τη Λεμεσό στο Μαρμαρά και το Μενίδι, όλα ενεργοποιήθηκαν με λίγες μέρες διαφορά. Όπως με λίγες ώρες διαφορά βυθίστηκε το έθνος στο πένθος αλλεπάλληλες φορές. Ακούς εκεί ξαφνικά έπεφτε το αεροπλάνο ενώ τελικά δεν... έπεσε, αλλά είχαμε θανάτους - και τι θανάτους - ξεκλήρισμο οικογενειών. Την ίδια ώρα ένα τρελό φορτηγό-φονιάς πήγε και καρφώθηκε σε μια χούφτα ανθρώπους που ξύπνησαν το πρωί και είχαν την ατυχία να κάνουν τεστ σύγκρουσης με τον Χάρο.

Κι έπεσαν ως είθισται τα κοράκια στις υπερβολές. Όλοι τους έγιναν κολλητοί με τον «Γιάννο». Σιγά ρε φίλε, δεν ήσουνα εσύ που «προδότη» τον ανέβαζες, «προδότη» τον κατέβαζες τον μακαρίτη και ξαφνικά βρέθηκε σε κοινή γραμμή με τον «Γιάννο» και τι «Γιάννος», έπαιξες ποτές σου σκατούλικα μαζί του και τον αποκαλείς με το μικρό του τον μακαρίτη, καλή ώρα του όπου και να 'ναι; Λες και δεν ξέρουμε ποιοι του καταλόγιζαν «ότι σχεδίασε την εθνική μειοδοσία των S300». Δεν λέω, άλλο ο πανεθνικός πόνος για την εν υπηρεσία απώλεια μιας ηγετικής προσωπικότητας και άλλο το κουτσοί στραβοί στα λιβανίσματα για τον «Γιάννο», κι' όλ' αυτά για τριάντα δεύτερα δημοσιότητα μπροστά από τα τηλεοπτικά ματσούκια των «οκτώμισι» ειδήσεων. Έτσι και αλλιώς οι γνωστοί μαϊντανοί αύριο μόλις φταρνιστούν, πάλι θα βγουν στις διασκέψεις και στα τοκ σόου. Προς τι λοιπόν ο αυτοεξευτελισμός των ιδίων και η εκμετάλλευση της μνήμης ενός νεκρού;

Άλλωστε, όλοι για μια φαστ δημοσιότητα ζούμε, η οποία θα δοθεί μέσω των φαστ ειδήσεων και της φαστ πολιτικής, η οποία στηρίζεται στη φαστ φαϊνάνς, όπου δηλαδή βρίσκεται και η «φιλοσοφία μας για τη ζωή», στην Κύπρο. Βέβαια αν νομίζετε πως τα είδατε όλα με τις φαστ ειδήσεις, ζήτω που καήκατε γιατί το πάρτι της κυπριακής τηλεόρασης τώρα αρχίζει, με την κάθοδο των Μέγκα και Σκάι (το τελευταίο θα μετονομαστεί σε «Άλφα» – άλλο πρόβλημα κι 2ετούτο πάλιν). Τώρα θα δείτε τυμπανοκρουσίες, ηχητικά εφέ στα ρεπορτάζ, ευκολοχώνευτες ειδήσεις με μεγιστοποιημένα ζητήματα. Ο καημένος ο Μάμας και ο Χατζηλιασής είναι μωρές παρθένες μπροστά στη Νικολούλη και τον Χαρδαβέλα που θα φάμε στο στομάχι, ενώ ετοιμαστείτε για... τηλεοπτικά παράθυρα ήτοι, ζωντανές συνδέσεις και ζωντανά βρισίδια live, κάτι δηλαδή σε Πρωινό Δρομολόγιο αλλά στο τηλεοπτικό του. Όλα βέβαια για το θέαμα και τις αριθμομηχανές της AGB, και μην μου πείτε ότι ενημερώνεστε, γιατί θα σαςρωτήσω για ποιο θέμα πλακωνόταν ο Αναστασιάδης με τον Κατσουρίδη το πρωί στο Λάζαρο και αν θυμάστε να κάτσω να με ευνουχίσετε!

Και μέσα σε όλη την ανακατωσούρα έφταιξε για όλα ο καημένος ο Λούης, γιατί όσοι ζήτησαν μετοχές της εταιρείας κολοσσός και δεν πήραν βάλθηκαν από τη ζήλια τους να καταστρέψουν αυτούς που πήραν. Ξαφνικά μετά από 20 χρόνια ιδιωτικών τοποθετήσεων ανακάλυψαν οι ιθαγενείς ότι... είναι παράνομο κι ότι μάλιστα φταίει η πιο σοβαρή εταιρεία που μπήκε ποτέ στο κυπριακό χρηματιστήριο! Όλη, δηλαδή, την καψούρα των λιγουρεμένων για εύκολο κέρδος Κυπρίων, οι οποίοι βρήκαν φως στο χρηματιστήριο και μπήκαν, έπρεπε να τη φάει ο καημένος ο Λούης, ο οποίος στο κάτω-κάτω φέρνει στην Κύπρο και καμιά εκατοστή εκατομμύρια ξένο συνάλλαγμα από τουρίστες, για να τρώνε τα λιγουράκια τον χειμώνα.

Αλλά η πιο συγκινητική στιγμή του μήνα που πέρασε ήταν όταν αντίκρισα τη μεσίστια σημαία μιας αλυσίδας αμερικανικού φαγητού, η οποία με αυτόν τον τρόπο εκδήλωνε τη θλίψη της - δεν ξέρω κι εγώ για ποια από τις πολλές καταστροφές. Βέβαια το σκηνικό ολοκληρώθηκε με την από εφημερίδες διαφήμιση της εισφοράς της εν λόγω αλυσίδας για την ανακούφιση των σεισμοπληγέντων, η οποία παραδόθηκε σε μία από εκείνες τις τεράστιες επιταγές που δίνουν στο αμέρικα όταν κερδίσεις το λαχείο! Με λίγα λόγια κάναμε αμερικανοποίηση και του ανθρώπινου πόνου. Λέτε σε λίγο καιρό να χορεύουμε κι εμείς τζαζ κτυπώντας παλαμάκια στις κηδείες;