ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

Βόρειοι και Νότιοι

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Καθόμουν σε ταβέρνα στο Ζύγι, ξέρετε, αυτήν που είναι στη γνωστή αποβάθρα-φάντασμα και αν εξαιρέσουμε την υγρασία που εκείνη τη μέρα έπλενε ρούχα, απολάμβανα το αυγουστιάτικο φεγγάρι. Στο Ζύγι τον τελευταίο χρόνο κάτι συμβαίνει προς την ορθή κατεύθυνση: Μέσα στο ψαροχώρι έγινε πεζόδρομος, τα σπίτια άρχισαν να επενδύονται με πέτρα και γενικά άρχισε να δημιουργείται μια αίσθηση γραφικότητας που αν συνεχίσει, εύκολα μπορεί να γίνει ο must προορισμός για τους κατοίκους των τριών μεγάλων πόλεων.

 Εκεί λοιπόν που χαλαρωμένος περίμενα να παραγγείλω το ψάρι μου, ακούω το μπροστινό μου τραπέζι να τσιρίζει, βγάζοντας τα εσώψυχά του στη φόρα. Ήταν δύο ζευγάρια ηλικίας 35-40 χρονών, οι οποίοι συναντιόντουσαν μετά από καιρό και προσπαθούσαν να τα πουν όλα σε χρόνο μηδέν. Δεν θα έστηνα αυτί, αν με το που καθίσαμε στο τραπέζι δεν άκουγα το γνωστό «Όϊ μάνα μου, σαν την Κύπρο εν έσιει!» Συνεχίζοντας, ο ένας από τους δύο άντρες της παρέας πρόσθεσε: «Το χειρότερό μου είναι οι καλαμαράδες. Δεν τους μπορώ με τίποτε. Είναι όλοι τους απατεώνες, ανοργάνωτοι και δεν βγαίνω από μέσα όταν πηγαίνουμε στην Ελλάδα στα μπουζούκια».

στο πισινό τραπέζι τρεις new age φατσούλες με τις γνωστές εξω-κοιλίτσες και τα σκουλαρίκια στον ομφαλό προσγειώθηκαν στις καρέκλες λες και ήταν από άλλο κόσμο

 «Ωραία», λέω από μέσα μου. «Μαζί με τα μπαρμπούνια θα φάμε και καλαμαρο…μουρμούρα». Καθώς τα αθηναϊκά καλαμαράκια αναμειγνύονται με χωριάτικη σαλάτα, στο πισινό τραπέζι τρεις new age φατσούλες με τις γνωστές έξω-κοιλίτσες και τα σκουλαρίκια στον ομφαλό προσγειώθηκαν στις καρέκλες λες και ήταν από άλλον κόσμο. Δυο κορίτσια και ένα αγόρι στα 20+, προφανώς φοιτητές, όλο ζωντάνια, καζούρες και χαμόγελα. Τους τρεις, αν δεν ζούσα στην Αθήνα για χρόνια και είχα έμπειρο αυτί, θα τους έπαιρνα για Νεοσμυρνιώτες.

 Τότε συνειδητοποίησα πως ζούσα ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Στον κόσμο των «Βόρειων» τριαντάρηδων της αγγλόφωνης μόδας, που σπούδασε στο Λονδίνο στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και θεωρεί πως «πας μη Αγγλοσάξων = Βάρβαρος». Αυτών που έμειναν και δούλεψαν στην Αγγλία, παντρεύτηκαν μια «Τσιαρλού» και θεωρούν πως είναι Κύπριοι υψηλότερης κατηγορίας, αφού έφυγαν από το «χωριό» της ανατολικής Μεσογείου. Από την άλλη, οι «Νότιοι» Ευρω-κύπριοι είναι αυτοί της Αθήνας που καλαμαρίζουν, τρώνε στου Ψυρρή, διακοπεύουν Δεκαπενταύγουστο στην Κέρκυρα και τρελαίνονται για gossip από την Τατιάνα.

 Δυστυχώς για τους «Βόρειους», οι «Νότιοι» από την καλαμαριά απλώνονται σαν χταπόδι και προσηλυτίζουν με γοργό ρυθμό ανυποψίαστους πρώην θαυμαστές της βόρειας κουλτούρας. Μήπως, λοιπόν, θα έχουμε σύρραξη Βορείων και Νοτίων στην Κύπρο; Οι «Νότιοι» σιγά-σιγά ανακαλύπτουν και άλλους νότιους πολιτισμούς όπως τον πολιτισμό του espresso, του shopping στη Ρώμη, τον πολιτισμό της Dior στην Avenue Montagne και άλλα καλούδια, την ίδια ώρα που οι Βόρειοι τρελαίνονται με τον Beckham και ανακαλύπτουν εσχάτως την Ισπανία λόγω της Queen Victoria.

 Μήπως, δηλαδή, μεταφέρεται στην καθημερινή μας ζωή η διένεξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εκεί όπου οι Άγγλοι παρέα με τους Σκανδιναβούς δεν θέλουν να ακούσουν για πολιτική ένωση της Ευρώπης, σε αντίθεση με τους Νότιους του Σημίτη που την έκαναν ήδη πράξη. Πάντως, στην έκθεση αυτοκινήτων της Φρανκφούρτης, οι «Βόρειοι» απουσίαζαν εντελώς. Τα design της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ήταν όλα από «Νότιους». Ακόμη και οι «κίτρινοι» της Subaru εμπιστεύθηκαν έναν «Νότιο» για να αλλάξει την εικόνα και το design της εταιρείας.

 Ο Αντρέας Ζαμπατίνας, Αθηναίος γέννημα-θρέμμα, με σπουδές στην Καλιφόρνια και προϋπηρεσία σε GM και BMW, μεταγράφηκε από επικεφαλής του πιο prestige design team της Alpha Romeo, στο Τόκιο και τη Subaru. Ένας Έλληνας στην κορυφή του παγκοσμίου design και της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας.

 Γνωρίζοντας τον Αντρέα Ζαμπατίνα, συνειδητοποίησα πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Περιφερόμενος στη σημαντικότερη έκθεση του κόσμου, μιλούσε ταυτόχρονα Ελληνικά, Γερμανικά, Ιταλικά και Αγγλικά! Ήρθε στο ραντεβού μας στην ώρα του, σεμνός, με αυτοπεποίθηση για τη θέση μας ως Έλληνες στο παγκόσμιο χωριό, παθιασμένος με το design, μου μιλούσε μια ώρα για το πώς ένα κομμάτι χαρτί μπορεί να μετατραπεί σε αυτοκίνητο μέσα σε οκτώ μήνες.

 Κάποιοι άλλοι στην Κύπρο, με δύο «πετυχημένες» πιτσαρίες, θα άλλαζαν το ραντεβού δυο φορές και θα μιλούσαν για τον εαυτό τους λες και κατέκτησαν το Everest!

 Το ζητούμενο τελικά δεν είναι «Βόρειος» ή «Νότιος», αλλά ποιος άνθρωπος…

 ΥΓ. Ευχαριστίες στη Subaru Κύπρου για την πρόσκληση και τη φιλοξενία στην έκθεση αυτοκινήτου της Φραγκφούρτης, όπως επίσης και για το ραντεβού με τον κ. Ζαμπατίνα. Απ’ ό,τι είδα πίσω από τις κουρτίνες, η εταιρεία και ο Αντρέας Ζαμπατίνας ετοιμάζουν εκπλήξεις, που θα αφήσουν το κοινό άφωνο…

                                                                                                 

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση