ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

3F εξαπλώνεται…

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

FUN (στύσεις μυαλού)

 Fun είναι η πεμπτουσία της ζωής. Η διασκέδαση, η χαρά, οι πλάκες, το χιούμορ, η παρέα, το ρομάντζο είναι μέρος του Fun. Δεν ανακαλύψαμε βέβαια εμείς τον τροχό. Οι πρώτοι που έφεραν το σημερινό FUN από παρεμπιπτόντως σε σκοπό ζωής, ήταν οι αρχαίοι ημών πατεράδες με την ευζωία. Δηλαδή παρέες, οινοποσίες, διαλογικές στύσεις του μυαλού και λίγο αίμα για την παρέα τους. Στη δεκαετία του ’90, μια γενικά ξενέρωτη περίοδο, το FUN πήγε να γίνει υποσημείωση στα εγχειρίδια της Microsoft. Μόνο ο Κλίντον το διασκέδασε τόσο το ’90 και μπράβο του. Οι γυναίκες είχαν το μόνιμο άγχος αν θα τους κερατώσει ή αν θα κάνουν λίφτινγκ στα 40.

Τώρα κόλλησε ο αχταρμάς και έγινε η ζωή μας γιουβέτσι. Στα πάρτι σερβίρουν σούσι δίπλα από τη σούβλα, αριστεροί έγιναν με το ΑΠΟΕΛ και η Missoni ήρθε στο λαό!

 Σήμερα η σιλικόνη μπαίνει στα δεκαεννέα χωρίς κανένα άγχος. Το άγχος είναι αν θα του σηκωθεί του μαλάκα, ενώ η Αθήνα είναι πιο κοντά από το Μενεού. Εκεί που έβγαζαν τα μάτια τους στις γυναικοπαρέες, τώρα βγάζουν τα στήθια τους μπροστά κι όποια κερδίσει.

 Σε αντίθεση με το ’90, η καριέρα είναι φυσικό επακόλουθο και όχι στόχος ζωής. Όπως εύκολα βάζουν Botox, το ίδιο αλλάζουν δουλειά. Το FUN είναι καθημερινότητα, μιας και όλα υπάρχουν σε αφθονία, εκτός από άντρες. Ίσως γι’ αυτό επιτέλους είπατε αγαπημένες μου: «Δεν γαμιούνται οι μαλάκες, εγώ να είμαι καλά» και μπορείτε και μόνες σας τα καταφέρετε μια χαρά, που λέει και η αγαπημένη μου τελευταία Βανδή.

 

FUSION (ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει)

 Α! Όλα κι όλα, αυτό δεν υπήρχε πάντα. Παλιά ήταν λαός ή Κολωνάκι, κρέας ή ψάρι, Λευκωσία ή Λεμεσός, φεμινίστρια ή πουτανάκι, μπύρα ή ουίσκι, Ομόνοια ή Δεξιά, σούβλα ή κινέζικα. Τώρα; Καλή διάθεση να υπάρχει και χίλιοι καλοί χωράνε ή ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει. Στα τέλη του ’90 ήταν μινιμάλ και όποιος αντέξει. Τώρα κόλλησε ο αχταρμάς και έγινε η ζωή μας γιουβέτσι. Στα πάρτι σερβίρουν σούσι δίπλα από τη σούβλα, αριστεροί έγιναν με το ΑΠΟΕΛ και η Missoni ήρθε στο λαό! Φεμινίστριες και άλλες σχετικές μαλακίες έχουν πεταχτεί στο χοντροντούλαπο μαζί με τα βρακιά. Το τάγκα δεν απαιτεί απαραίτητα και τον ανάλογο κώλο και μπορεί το απόγευμα να πίνεις martini στο Mondo, το βράδυ να τρως κοψίδια και παραγεμιστό χοιρινό με αμπελοπούλια στου Κουτσονικολιά. Το ίδιο βράδυ μπορείς να βρεθείς και για lounge στο Beeasy. Αυτό θα πει fusion, ο συνδυασμός του φορέματος από τη ράφτενα της γειτονιάς με La perla βυζί και τσάντα Dior! Τυχαίο το βρίσκετε το γεγονός πως κάθε γειτονιά αντί για κάστρο έγινε με κλέφτικο και όσο πιο πρωτόγονο είναι το φαγητό και το περιβάλλον, τόσο πιο πολλά είναι τα BMW απ’ έξω; Στην Πορτογαλία όλα τα εσώρουχα του Αεράκη φώναζαν απεγνωσμένα «Σήκωσε το, το γαμημένο», στο τι είναι η μπάλα θα κολλήσουμε;

 

FUCK (συνειδητοποιημένο όχι απεγνωσμένο)

 Μέχρι το ’80 έκαναν έρωτα. Το ’90 ο έρωτας έγινε sex με προφυλακτικό στα γρήγορα και με άγχος. Το 2000 είναι γαμήσι, ελληνιστί FUCK. Τα κορίτσια το κάνουν παντού, όσο αντέχουν τα αγόρια, αναλύουν τις επιδόσεις, απαιτούν τον οργασμό αλλά θέλουν την ώρα τους, τα ωραία τους και δεν κάθονται απεγνωσμένα, εύκολα και τυχαία. Η διαφορά του SEX από το FUCK; Το πρώτο είναι απεγνωσμένο, το δεύτερο είναι συνειδητοποιημένο. Πριν πέντε χρόνια έβλεπες γυναίκες μόνες στα club και ένιωθες πως ήθελαν sex. Σήμερα συναντάς γυναικοπαρέες που ξέρουν ποιον θέλουν και γιατί θα τον πάρουν. Κι αν δεν κάτσει; Η παρέα να είναι καλά και η Smirnoff ice. Παλιά τις έβλεπες αγχωμένες και βαριεστημένες να πηγαίνουν γυμναστήριο, σήμερα αν βαριούνται φωνάζουν του personal trainer ή κτυπούν μια λιποαναρρόφηση, ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Παλιά αρκούσε να έχεις Porsche για να σου κάτσει αμέσως στο αυτοκίνητο, σήμερα πρέπει να είσαι cleancut, να μην φοράς άσπρες κάλτσες , να ανοίγεις την πόρτα, να την κάνεις να γελά και να ξέρεις γιαπωνέζικα για να φάτε και οι δυο καλά.

Αυτή η κατάσταση αγχώνει τους άντρες. Αν αγχωθούμε και είμαστε και ξέμπαρκοι χωρίς παρέα, τότε έκατσε η βάρκα. Μοναδικό όπλο στην επίθεση του 3F είναι η επιστροφή στις ρίζες. Στην αντροπαρέα, δηλαδή, το απόλυτο αντρικό κάστρο. Γι’ αυτό μην ακούσω καμιά να αναλύει το 4-4-2 και το σύστημα Ρεχάγκελ. Το χειρότερο που θα μας συμβεί ως άντρες είναι να θέλετε να δείτε του χρόνου το Champions League! Έλεος…  

 

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση