Μαρία Καραμάνου
Τοποθεσίες που δεν λειτουργούν απλώς ως φόντο, αλλά μετατρέπονται σε πρωταγωνιστές, χαράζοντας ανεξίτηλες εικόνες στη μνήμη του θεατή και γεννώντας την επιθυμία για ταξίδια. Από πολυτελή θέρετρα και ιστορικά παλάτια μέχρι απομακρυσμένα νησιά και εμβληματικές μητροπόλεις, οι τηλεοπτικές σειρές έχουν τη δύναμη να μας μεταφέρουν σε κάθε γωνιά του κόσμου, κάνοντάς μας να ονειρευόμαστε ότι βρισκόμαστε εκεί.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «The White Lotus», μια σειρά που έχει συνδέσει το όνομά της με εντυπωσιακές τοποθεσίες και εμβληματικά ξενοδοχεία. Με την τέταρτη σεζόν να έχει ήδη επιβεβαιωθεί και τα γυρίσματα να μεταφέρονται στη Γαλλική Ριβιέρα και το Saint Tropez, όπου ένα παλάτι του 19ου αιώνα, το Château de la Messardière, θα αποτελέσει το σκηνικό της δράσης, η σειρά συνεχίζει να ενισχύει τη φήμη της ως τηλεοπτικό ταξιδιωτικό φαινόμενο.
Με αφορμή αυτή τη νέα κινηματογραφική «απόδραση», κάνουμε μια αναδρομή στις πιο γνωστές και αγαπημένες σειρές που γυρίστηκαν σε πολύ εμβληματικά μέρη σε όλο τον κόσμο.
Για τις ανάγκες του «Bridgerton», η παραγωγή ταξίδεψε από το Λονδίνο μέχρι το Λίβερπουλ και από το Μπρίστολ έως το Γιορκ. Η επιλογή των χώρων δεν ήταν απλή υπόθεση, απαιτούσε ιστορική ακρίβεια, αρχιτεκτονική αρμονία και κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Το Old Royal Naval College στο Greenwich, ένα αριστούργημα μπαρόκ αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα, σχεδιάστηκε από τον Sir Christopher Wren και αποτέλεσε αρχικά ναυτικό νοσοκομείο για βετεράνους του Βασιλικού Ναυτικού.
Το εντυπωσιακό Castle Howard, που χρονολογείται από τις αρχές του 18ου αιώνα, είναι ένα από τα πιο μεγαλοπρεπή εξοχικά κτήματα της Αγγλίας. Σχεδιασμένο σε μπαρόκ ύφος, υπήρξε διαχρονικά σύμβολο πλούτου και αριστοκρατίας, γεγονός που το κατέστησε ιδανικό για τον ρόλο του Clyvedon Castle.
Τέλος, το Wilton House, μια από τις παλαιότερες αριστοκρατικές κατοικίες της Αγγλίας, κατοικείται από την οικογένεια των Κόμηδων του Pembroke εδώ και περισσότερους από τέσσερις αιώνες. Οι αίθουσες του, γνωστές για την αυστηρή συμμετρία και τις σπουδαίες συλλογές τέχνης, ενσάρκωσαν ιδανικά το παλάτι της βασίλισσας στο Bridgerton.
Το «The Traitors», βρήκε το ιδανικό του σκηνικό στο Ardross Castle, ένα εντυπωσιακό κάστρο του 19ου αιώνα που δεσπόζει στα Scottish Highlands, βόρεια της πόλης Inverness. Χτισμένο σε μια έκταση άνω των 100 στρεμμάτων, στις όχθες του ποταμού Alness, το κάστρο μοιάζει βγαλμένο από γοτθικό παραμύθι.
Το Ardross Castle αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα Scottish Baronial αρχιτεκτονικής, με πύργους, επάλξεις και πέτρινες προσόψεις που αποπνέουν αριστοκρατία. Το κάστρο ανήκει στην οικογένεια McTaggart από το 1983 και έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς ιδιωτικές εκδηλώσεις και κινηματογραφικές παραγωγές.
Αν και το «Downton Abbey» διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό κτήμα στο Γιορκσάιρ, το εμβληματικό σπίτι της οικογένειας Crawley είναι στην πραγματικότητα το Highclere Castle, που βρίσκεται στο Hampshire της Αγγλίας. Πρόκειται για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αρχοντικά της βρετανικής αριστοκρατίας, με ιστορία που εκτείνεται σε περισσότερους από τρεις αιώνες.
Το Highclere Castle χτίστηκε αρχικά τον 17ο αιώνα, ωστόσο η σημερινή του μορφή διαμορφώθηκε τον 19ο αιώνα, όταν ανασχεδιάστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Sir Charles Barry, τον ίδιο που σχεδίασε το Κοινοβούλιο του Westminster. Το κάστρο αποτελεί την κατοικία των Κόμηδων του Carnarvon και εξακολουθεί να κατοικείται μέχρι σήμερα από την οικογένεια. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Highclere χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο αποκατάστασης για τραυματίες στρατιώτες.
Οι λόφοι της Αυστρίας δεν «ζωντανεύουν» μόνο από τη μουσική, αλλά και από χιλιάδες επισκέπτες που ακολουθούν τα βήματα της οικογένειας von Trapp. Περισσότεροι από 300.000 θαυμαστές του εμβληματικού μιούζικαλ, «Η Μελωδία της Ευτυχίας», του 1965 επισκέπτονται κάθε χρόνο το Σάλτσμπουργκ, μετατρέποντάς το σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους κινηματογραφικούς προορισμούς στον κόσμο.
Στην καρδιά της παλιάς πόλης, η Residenzplatz παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο και θυμίζει τη σκηνή όπου η Μαρία τραγουδά και χορεύει, ενώ οι Κήποι Mirabell, με τη γεωμετρική τους συμμετρία και τα ανθισμένα παρτέρια, φιλοξενούν το αξέχαστο «Do-Re-Mi».
Ιδιαίτερη θέση στην κινηματογραφική διαδρομή κατέχει το Παλάτι Leopoldskron, όπου γυρίστηκε η σκηνή με τα παιδιά που πέφτουν στη λίμνη. Το παλάτι χτίστηκε τον 18ο αιώνα ως θερινή κατοικία ενός πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Σήμερα λειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο, διατηρώντας την αριστοκρατική του ατμόσφαιρα και την ιστορική του αίγλη.
Το σκηνικό της ταινίας Tomb Raider του 2001 μοιάζει σχεδόν εξωπραγματικό, όμως είναι απολύτως αληθινό. Η περιπέτεια της Λάρα Κροφτ ζωντανεύει μέσα στο συγκρότημα των ναών του Άνγκορ, κοντά στο Σιέμ Ριπ της Καμπότζης, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στον κόσμο και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Κεντρικό ρόλο στην ταινία έχει ο ναός Ta Prohm, γνωστός για τα γιγάντια δέντρα και τις ρίζες που αγκαλιάζουν τους τοίχους. Χτισμένος στα τέλη του 12ου αιώνα ως βουδιστικό μοναστήρι και πανεπιστήμιο της αυτοκρατορίας των Χμερ, ο Ta Prohm διατηρήθηκε σκόπιμα σε ημι-ερειπωμένη κατάσταση.
Άλλες εμβληματικές σκηνές γυρίστηκαν στον Bayon, έναν εντυπωσιακό ναό του 12ου αιώνα στο κέντρο της αρχαίας πόλης Άνγκορ Τόμ. Ο Bayon ξεχωρίζει για τα δεκάδες γιγαντιαία σκαλιστά πρόσωπα που κοιτούν προς όλες τις κατευθύνσεις, συμβολίζοντας την πνευματική και πολιτική ισχύ της αυτοκρατορίας των Χμερ. Η κινηματογραφική διαδρομή ολοκληρώνεται στον Phnom Bakheng, έναν ναό-λόφο αφιερωμένο στον ινδουιστικό θεό Σίβα, χτισμένο τον 9ο αιώνα.
Μακριά από στούντιο και τεχνητά σκηνικά, τα γυρίσματα του «The Revenant» πραγματοποιήθηκαν σε μερικά από τα πιο απομονωμένα και απαιτητικά τοπία του Καναδά. Κομβικό ρόλο διαδραμάτισε η περιοχή Kananaskis της Αλμπέρτα, ένα εκτεταμένο φυσικό σύμπλεγμα στα Καναδικά Βραχώδη Όρη, γνωστό για τα δάση, τις ορεινές λίμνες και τα χιονισμένα περάσματα.
Η περιοχή αποτελεί παραδοσιακά τόπο καταφυγής για ορειβάτες και εξερευνητές και διατηρεί έναν χαρακτήρα σχεδόν ανέγγιχτο από τον χρόνο. Η εμβληματική σκηνή στο παγωμένο ποτάμι γυρίστηκε στον ποταμό Bow, έναν από τους σημαντικότερους ποταμούς της Αλμπέρτα, που πηγάζει από τους παγετώνες των Βραχωδών Ορέων.
Η περίφημη και καθηλωτική σκηνή της επίθεσης της αρκούδας γυρίστηκε στο Squamish της Βρετανικής Κολομβίας, μια περιοχή γνωστή για τα πυκνά δάση, τα φαράγγια και τη βιοποικιλότητά της.
Όταν ο Baz Luhrmann αποφάσισε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τον κόσμο του Jay Gatsby το 2013, γνώριζε ότι το σπίτι του ήρωα δεν μπορούσε να είναι απλώς μια έπαυλη. Παρότι η ιστορία διαδραματίζεται στο Long Island της Νέας Υόρκης, τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Αυστραλία, με το εμβληματικό «σπίτι του Gatsby» να δημιουργείται στο προάστιο Manly του Σίδνεϊ.
Το γοτθικό κτίριο του 1885, με τους πύργους, τις καμάρες και το καμπαναριό του, προσέφερε την αρχιτεκτονική βάση, ωστόσο δεν ήταν αρκετό από μόνο του για να αποδώσει τη μεγαλοπρέπεια του Gatsby. Έτσι, προστέθηκαν προσωρινά σκηνικά, ψεύτικος κισσός στα χαμηλότερα επίπεδα, ένα επιβλητικό σιντριβάνι μπροστά από το κτίσμα, ενώ οι πυργίσκοι και πολλές λεπτομέρειες ολοκληρώθηκαν ψηφιακά μέσω CGI.
Το Stanley Hotel, στο Estes Park του Κολοράντο, είναι το σημείο μηδέν του πιο εμβληματικού ψυχολογικού θρίλερ όλων των εποχών, του «The Shining». Χτισμένο το 1909 σε στυλ αποικιακής αναβίωσης, με 140 δωμάτια, μεγάλες αίθουσες και ατελείωτους διαδρόμους, το ξενοδοχείο φιλοξένησε τον Stephen King και τη σύζυγό του το 1974. Ήταν οι μοναδικοί ένοικοι. Η αίσθηση της απόλυτης απομόνωσης, οι ήχοι τη νύχτα, οι άδειοι χώροι και η τραπεζαρία με τις καρέκλες αναποδογυρισμένες λειτούργησαν σαν σπινθήρας για τον εφιάλτη που θα μετατρεπόταν στο μυθιστόρημα «The Shining» το 1977.
Όταν, όμως, ήρθε η στιγμή για τη θρυλική κινηματογραφική μεταφορά του 1980, ο Stanley Kubrick ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Το εξωτερικό του Overlook Hotel δεν είναι το Stanley, αλλά το Timberline Lodge στις πλαγιές του Mount Hood στο Όρεγκον, ένα ορεινό lodge με αυστηρή, επιβλητική όψη. Οι εσωτερικοί χώροι της ταινίας δημιουργήθηκαν εξ ολοκλήρου στα Elstree Studios στην Αγγλία.
Ο Ιντιάνα Τζόουνς και «Η Τελευταία Σταυροφορία» χάρισε στον κινηματογράφο μία από τις πιο αξέχαστες στιγμές περιπέτειας. Στην ταινία του 1989, ο Ιντιάνα Τζόουνς φτάνει στον υποτιθέμενο Ναό του Αγίου Δισκοπότηρου, στην πραγματικότητα, το εντυπωσιακό αυτό σκηνικό είναι ο Θησαυρός της Πέτρας, το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο της αρχαίας πόλης των Ναβαταίων στην Ιορδανία. Λαξευμένος απευθείας στον ροζ ψαμμίτη, ο Θησαυρός χρονολογείται περίπου στον 1ο αιώνα μ.Χ. και αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής.
Η Πέτρα υπήρξε σημαντικό εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της Ναβαταϊκής αυτοκρατορίας, στρατηγικά τοποθετημένο πάνω σε εμπορικούς δρόμους που συνέδεαν την Αραβία με τη Μεσόγειο. Η πόλη ξεχάστηκε για αιώνες, μέχρι την «ανακάλυψή» της από τον Ελβετό εξερευνητή Johann Ludwig Burckhardt το 1812, και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και ένα από τα Νέα Επτά Θαύματα του Κόσμου.
«Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν» είναι από τις ταινίες που έχουν χαραχθεί στη μνήμη μας, κι όμως, πίσω από μία από τις πιο εμβληματικές σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου κρύβεται μια απρόσμενη τοποθεσία.
Η περίφημη 20λεπτη εναρκτήρια σκηνή της ταινίας δεν γυρίστηκε στις ακτές της Γαλλίας, αλλά στην κομητεία Γουέξφορντ της Ιρλανδίας, και συγκεκριμένα στην παραλία Ballinesker. Ο Steven Spielberg επέλεξε την περιοχή για τη μορφολογία της, που θύμιζε έντονα τις ακτές της Νορμανδίας. Η Ballinesker είναι μια ήσυχη, ανοιχτή ακτή με αμμόλοφους και χαμηλή βλάστηση, ιδανική για περίπατο, χαλάρωση και παρατήρηση πουλιών.
