
Δημήτρης Λοττίδης
Υπάρχει μια νέα τάση στα περιοδικά εναντίον των Χριστουγέννων και γενικά των γιορτών, που πραγματικά με φρικάρει. Λίγο το πρήξιμο των υπεραγορών, λίγο ο πληθωρισμός στην τιμή παρκαρίσματος, λίγο ο ρυθμός χελώνας στην κυκλοφορία των οχημάτων, λίγο απ’ όλα έκαναν το θαύμα τους και όπου σταθείς, όπου βρεθείς ακούς για το «πόσο βαριέμαι στις γιορτές». Την κάθε εποχή, όμως, τη βλέπει ο καθένας μέσα από το πρίσμα της δικής του ζωής. Μέσα από το φίλτρο της δικής του καθημερινότητας, με όσα κακά και καλά αυτό συνεπάγεται.
Στα δεκατρία σου θες να έρθουν οι γιορτές για να για να μην πας σχολείο και για να ζητήσεις το δώρο που ο μπαμπάς αρνείται πεισματικά να σου αγοράσει από το καλοκαίρι. Στα δεκαοκτώ, τα Χριστούγεννα είναι μια συνεχής πάλη με τα κάγκελα του στρατοπέδου, τα οποία πηδάς πιο συχνά απ’ όσο πηδούν οι πορνοστάρ. Στα είκοσι τρία, τα Χριστούγεννα είναι η περίοδος της πρώτης αυτοπροβολής, αφού μαζεύεσαι με τους φίλους σου από κάθε γωνιά του πλανήτη για να πείτε ποιος έκανε τη μεγαλύτερη μαλακία στο πανεπιστήμιο, ποιος γνώρισε περισσότερες γκόμενες και τι σπουδαία περνάς σε αντίθεση με το διπλανό σου. Σ’ αυτή την ηλικία το πλέον σημαντικό highlight είναι η παραμονή Πρωτοχρονιάς, για να φας και να πιεις σαν ρεμάλι και να τρέξεις να τα βγάλεις όλα στις τουαλέτες. Σχεδόν ποτέ την παραμονή στα είκοσι τρία δεν υπάρχει σεξ. Ούτε καν ένα γρήγορο στο αυτοκίνητο, μιας και μέχρι να ξεμεθύσεις και να σου σηκωθεί, ο ήλιος θα είναι ήδη σε θέση να σε κάνει ρόμπα.
Στα είκοσι επτά το πράγμα πάει να σοβαρέψει. Έχεις μόνιμη σχέση, η οποία πάει για γάμο, ή τουλάχιστον έτσι της λες. Άρχισαν ήδη να φαίνονται τα πρώτα σημάδια επαγγελματικής επιτυχίας, άρα στις γιορτές μετρά η μόστρα περισσότερο από τη διασκέδαση. Παρόλα αυτά παίζεις και με την γκόμενα του διπλανού τραπεζιού στα Sfinakia και έχεις το δικό σου διαμέρισμα να στολίσεις για πρώτη φορά. Σ’ αυτή την ηλικία αρχίζουν τα ταξιδάκια για shopping στην Αθήνα, αλλά και τα πρώτα καλέσματα για prive parties σε χλιδάτα σπίτια.
Στα είκοσι επτά το πράγμα πάει να σοβαρέψει. Έχεις μόνιμη σχέση, η οποία πάει για γάμο, ή τουλάχιστον έτσι της λες.
Προσεγγίζοντας τα τριάντα πέντε, τα πράγματα ηρεμούν για τα καλά. Περιμένεις το πρώτο σου παιδί και η γυναίκα σου στολίζει το δέντρο έχοντας αγοράσει το μισό More Bo και έχοντας ξοδέψει λεφτά ίσα με το μισθό της ιδιαιτέρας σου. Σ’ αυτή την ηλικία τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα βαρετά. Έχεις ήδη χωρίσει με τους περισσότερους κολλητού σου από το στρατό, ο κύκλος των γνωστών σου μεγαλώνει, ενώ οι φίλοι οι πραγματικοί σου λιγοστεύουν. Όλη σου η έγνοια είναι η εξόφληση του σπιτιού που μόλις αγόρασες από τον developer και η μοναδική απόλαυση από τη βαρεμάρα είναι όταν θα κάνεις ένα βαρετό party για να δείξεις τα «κατορθώματά» σου, δηλαδή τους τοίχους που χρωστάς και το νέο αυτοκίνητο που αγόρασες από τα λεφτά του γάμου. Στα τριάντα πέντε περνάς και την πρώτη κρίση υγείας, όχι πραγματική βέβαια αλλά ψυχολογική, όπου νομίζεις πως με το πρώτο πιάσιμο στο στήθος έχεις πρόβλημα καρδιάς. Την ίδια ώρα το σεξ αραιώνει, γιατί η πρώτη σου έγνοια δεν είναι πώς να πηδήξεις αλλά πως να μην σε πηδήξουν στη δουλειά.
Στα σαράντα, τελειώνοντας και με το θέμα παιδιά-εγκυμοσύνες-ουά ουά, ανακαλύπτεις ξανά πως κάτι υπάρχει ζωντανό κάτω από τον ομφαλό. Αν δεν χώρισες ακόμη με τη γυναίκα σου, θα περάσει (αυτή) ζωή χαρισάμενη κάνοντας μαζί σου Χριστούγεννα στο Παρίσι. Θα κάνεις σεξ όλη μέρα, θα ψωνίζει αυτή στα διαλείμματα και το βράδυ θα τρέχεις πίσω από τα αστέρια της Michellin. Από εκεί και πέρα ο κύκλος ξεκινά από την αρχή, με τη δεύτερη νεότητα στα σαράντα, το ντούνιασμα στα πενήντα και το ανέβασμα ξανά στα εξήντα. Αν προλάβετε να κάνετε και τρίτη φορά τον κύκλο, είστε από τους μοναδικούς. Αν ακόμη τον κάνετε με την ίδια γυναίκα, τότε σίγουρα είστε ο μοναδικός!
Εγώ φτιάχνομαι τα Χριστούγεννα, γιατί πρώτα απ’ όλα σου δίνουν την ευκαιρία ν’ ασχοληθείς με διαφορετικά πράγματα. Να κάνεις, δηλαδή, μικροαπολαύσεις τις οποίες αναβάλλεις εδώ και καιρό, όπως να χαλαρώσεις με τους κολλητούς σου συζητώντας για ώρες για το τι θα κάνετε μαζί την παραμονή Πρωτοχρονιάς (και τελικά ό,τι και να κάνετε, γίνεται ένα από τα ίδια).
Για εσάς τις γυναίκες, βέβαια, είναι το καλύτερό σας: Είτε είστε δεκαοκτώ είτε σαράντα οκτώ, η δίψα σας για μόστρα, μαλλί κάγκελο και καινούργιο συνολάκι είναι πάντα η ίδια. Ο ανταγωνισμός λάμψης των γιορτών έχει μετεξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε πόλεμο χαρακωμάτων, αφού όλες γίνατε desperate housewifes, ή πιο εύστοχα desperate singles, όπου οι λίγες τα έχουν όλα (και συνήθως όλους) και οι πολλές τρέχουν για παρέα και παρηγοριά πίσω από τους gay φίλους τους. Αυτό ανάβει τα αίματα, σηκώνει τις φούστες, μεγαλώνει τα βυζιά και κάνουν party στις γιορτές οι πλαστικοί, οι αισθητικοί αλλά και οι μάρκες που τους έκατσε η σεζόν και είχαν τα σωστά κομμάτια-ρούχα τη σωστή εποχή. Απόδειξη της μάχης μέχρις έσχατων που μαίνεται, είναι η επιστροφή των supermini, που είναι ουσιαστικά η επιστράτευση όλων των δυνατών όπλων, μπας και συγκινηθεί το αντίπαλο δέος. Αυτό, όμως, γι’ ακόμη μια σεζόν το βλέπω να τρέχει φοβισμένο πίσω από τη φούστα της μάμας του…
Καλό νέο χρόνο!






