ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

Οι καμικάζι με τα zero

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Η μεγαλύτερη και πιο εκνευριστική μαλακία που ακούω κάθε μέρα από τους ανευθυνοϋπεύθυνους είναι για την «ταχύτητα που σκοτώνει». Όσο σκοτώνει η ταχύτητα, σκοτώνει και το σεξ και οι κομήτες που πέφτουν κάθε μέρα στη γη από το διάστημα. Έχω, επίσης, βαρεθεί να βλέπω μπατσάκια που τα έστειλαν μέρα μεσημέρι να πιάσουν στην αρχή της Σπύρου Κυπριανού ανυποψίαστα θύματα, που δεν τράβηξαν χειρόφρενο βγαίνοντας από τον αυτοκινητόδρομο και δεν κατάφεραν σε 200 μέτρα να πέσουν από τα 120 χιλιόμετρα ανά ώρα στα 50 χιλιόμετρα ανά ώρα -αυτό δηλαδή που προβλέπει η μικροσκοπική πινακίδα, μεγέθους τάγκα της Μαστροκώστα, που φύτεψαν μέσα σε κάτι κήπους, έτσι ώστε να δικαιολογούν τα εξώδικα.

 Την ίδια μέρα, αλλά διαφορετική ώρα, συγκεκριμένες περιοχές γίνονται αρένα για επίδειξη του «πιο μεγάλου φτερού»! Όχι του φτερού του καθιστού αρχηγού των Σου, αλλά αυτού του φτερού που μπαίνει στις μοτίφες-αυτοκίνητα-σκοτώστρες που ίπτανται στις εν λόγω συνοικίες. Αυτές είναι συγκεκριμένες και τις καταγράφω, έτσι ώστε αρχηγοί και λοιποί υπαρχηγοί να μην λεν ότι γράφουμε αόριστα: Λακατάμεια, Τσέρι, Γέρι στη Λευκωσία και Ζακάκι, Γερμασόγεια, Αγία Φύλα στη Λεμεσό είναι τα κέντρα που εκτρέφουν τους καμικάζι της ασφάλτου. Επίσης στις ίδιες περιοχές, υπάρχουν και τα συγκεκριμένα μηχανουργεία όπου κτίζονται τα ιπτάμενα αυτοκίνητα-zero, τα οποία οι καμικάζι χρησιμοποιούν στις επιθέσεις κατά του άμαχου πληθυσμού. Τόσο στις περιοχές όσο και τους συγκεκριμένους μηχανικούς τους γνωρίζουν πολύ καλά οι υπαρχηγοί και οι αρχηγοί, πλην όμως βολεμένοι στο γλειφιτζούρι «η ταχύτητα σκοτώνει» δεν στέλνουν τα μπατσάκια μετά τις τρεις το πρωί, όταν βγαίνουν οι βρικόλακες με τα zero για τα warm up sessions.

Πριν ένα χρόνο και κάτι, ένας καμικάζι με μια μηχανή στέρησε τη ζωή σε δυο παιδάκια που σχολνούσαν από το σχολείο τους στη Λακατάμεια.

 

Συνένοχοι σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου, βρίσκονται οι δήμαρχοι και οι λοιποί λειτουργοί, οι οποίοι έχουν τους δήμους ανοχύρωτα κάστρα απέναντι στους καμικάζι με τα zero. Το 80% του μεγαλύτερου δήμου της Κύπρου, του δήμου Στροβόλου, δεν έχει πεζοδρόμια ενώ ο φωτισμός, αν εξαιρέσουμε τους λουσάτους αυτοκινητόδρομους, ούτε για να κάνεις σεξ δεν φτάνει. Την ίδια ώρα που στην Ευρώπη υπάρχει συζήτηση για την ασφάλεια των πεζών και για το ύψος των πεζοδρομίων το οποίο πρέπει ν’ ανέβει, εμείς ανοίγουμε σαμπάνιες αν βγούμε στο δρόμο και δεν μας πατήσουν.

 Πριν ένα χρόνο και κάτι, ένας καμικάζι με μια μηχανή στέρησε τη ζωή σε δυο παιδάκια που σχολνούσαν από το σχολείο τους στη Λακατάμεια. Δεν γνωρίζω αν ο τύπος είναι στη στενή, ούτε αν πήγε ποτέ, γνωρίζω όμως πως τα παιδάκια θα ζούσαν αν υπήρχε πεζοδρόμιο και περπατούσαν με ασφάλεια πάνω. Γνωρίζω, επίσης, πως στη συγκεκριμένη γειτονιά που βρίθει από ανεγκέφαλους μαλακισμένους με μηχανές και αυτοκίνητα, δεν είδα ποτέ ούτε για τον τύπο να περάσει αυτοκίνητο της αστυνομίας, πόσο μάλλον να στηθεί τα βράδια για να τους πιάσει όταν κάνουν τα όργιά τους στους δρόμους.

 Αυτό το κείμενο γράφεται εις μνήμη του αδικοχαμένου Γιώργου Μαυρίκιου, του οποίου ο χαμός μας έκανε να χάσουμε τον ύπνο μας. Ως υπεύθυνα Μέσα να γνωρίζουν οι υπεύθυνοι των δήμων, της τροχαίας και των υπουργείων πως πιστεύουμε πως αυτοί έχουν αίμα στα χέρια τους από τις αμέλειες στο καθήκον και όχι το δημιούργημά τους ο οδηγός που πήρε άδικα ακόμη μια ζωή. Θα επανέλθουμε πλέον ως κοινωνία να είναι σίγουροι όλοι τους…

 Έχουν αίμα στα χέρια τους οι ανευθυνοϋπεύθυνοι των αρχηγείων, υπουργείων και δήμων, γιατί η έγνοια τους είναι πώς να εισπράξουν τα εξώδικα των 60 χιλιόμετρων την ώρα και όχι πώς να βάλουν σε τάξη τις συνοικίες όπου μεγαλώνουν καμικάζι. Έχουν αίμα στα χέρια τους, γιατί όταν θα πάνε για εξέταση οι καμικάζι δεν τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για την κουλτούρα της οδικής συνείδησης που πρέπει να έχουν, αλλά τους εξετάζουν στα three points και τα σήματα τροχαίας, στοιχεία που μέχρι και τυφλός μπορεί να μάθει και να περάσει τις εξετάσεις. Έχουν, τέλος, αίμα στα χέρια τους όλοι οι πολιτικοί που ετοιμάζουν και εγκρίνουν προϋπολογισμούς και η πρώτη τους έγνοια είναι οι αυτοκινητόδρομοι Πάφου-Πόλης Χρυσοχούς, τη στιγμή που στις πόλεις φεύγουν κορμιά από την έλλειψη πεζοδρομίων, φωτισμού και σωστής σήμανσης. Και το αίμα των παιδιών που χάνονται θα μείνει για πάντα στα χέρια τους, επειδή τα πιο πάνω κάνουν για να έχουν δουλειά οι κολλητοί τους με τις κατασκευαστικές!

 

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση