
Δημήτρης Λοττίδης
Οι εικοσιπεντάχρονες που πριν δύο χρόνια περπατούσαν κι ένιωθες τη γη που τάραζε από το τακούνι, αυτές οι ατρόμητες θεές του γραφείου και κούκλες της νύκτας, το τελευταίο διάστημα τις βλέπω λίγο φοβισμένες, λίγο έξω από τα νερά τους με έντονα σημάδια μουρμούρας. Όπου μουρμούρα σημαίνουν πάντα δύο πράγματα: Είτε έλλειψη προσοχής είτε έλλειψη σεξ είτε και τα δυο! Το δεύτερο, ας το αφήσουμε γι’ αυτό το κείμενο, γιατί έτσι κι αλλιώς θα θέλαμε τόμους συγγραφής, αλλά κι αν ήξερα τη λύση στην αγαμία δεν θα έγραφα αυτές τις μαλακίες για να βγάζω λεφτά.
Το τελευταίο διάστημα, οι εικοσιπεντάχρονες απειλούνται σοβαρά για το απόλυτο έπαθλο από έναν ξεχασμένο εχθρό: Τις τριαντακάτι. Όπου απόλυτο έπαθλο είναι η σημασία των αρσενικών, το νταλαβέρι, οι ματιές, η νίκη στην προαιώνια πάλη του είδους μεταξύ αρσενικού και θηλυκού.
Οι τριαντακάτι, ο ξεχασμένος εχθρός, είναι οι γυναίκες της ηλικίας τριάντα μέχρι πενηνταβάλε. Είναι αυτές που παντρεύτηκαν, γέννησαν, έκαναν το τρίγωνο της ανανέωσης και μπήκαν πάλι στην αρένα της μάχης λυσσασμένες να φάνε τα πιπίνια. Το τρίγωνο είναι αυτό που άλλαξε τα πάντα στην ανθρώπινη συμπεριφορά τα τελευταία χρόνια. Είναι το όπλο της κοινωνικής επανάστασης που συντελείται κάτω από τις μύτες των -αχάπαρων- αρσενικών. Το τρίγωνο της ανανέωσης περιλαμβάνει στις άκρες του τη γυμναστική, τον πλαστικό και το σεξ. Όλες οι τριαντακάτι που το έχουν νιώθουν πως οι «μικρές» είναι μια σταλιά χαψιά για δαύτες.
Οι τριαντακάτι, ο ξεχασμένος εχθρός, είναι οι γυναίκες της ηλικίας τριάντα μέχρι πενηνταβάλε
Αυτές έχουν απομυθοποιήσει το γάμο αφού έκαναν -τουλάχιστον- έναν. Αυτές έχουν τελειώσει με τις γέννες κι έχουν αντιμετωπίσει την ίδια τη ζωή κατάματα. Αυτές έχουν ψυχική ηρεμία, αφού στην αναποδιά θα παίξουν και θα φάνε με τον γιο, αυτές πλέον έχουν ή τους δίνουν λεφτά και με αυτά αγοράζουν τον πλέον δύσκολο γκόμενο: Το χρόνο! Ο χρόνος που αγοράζεται έχει δύο κεφάλια. Το ένα εκπροσωπεί τις ατέλειωτες ώρες στην αισθητικό και το shopping, και το δεύτερο αγοράζει πίσω από το πλαστικό τα χρόνια που πέρασαν. Η ουσία, ωστόσο, παραμένει η ίδια: Οι εικοσιπεντάχρονες φεύγουν από την ανεμελιά και (θέλουν να) πάνε στα δύσκολα του γάμου-παιδιών-σπίτι. Οι άλλες επιστρέφουν από το ταξίδι στην ανεμελιά και την αρένα της προσοχής. Εκεί γίνεται η μετωπική σύγκρουση. Οι μικρές βρίζουν τις τριαντακάτι που είναι ψεύτικες, φτιαγμένες, αργόσχολες και άπιστες και οι τριαντακάτι γυρνάνε με απαξιωτικό βλέμμα και τις βλέπουν με οίκτο, επειδή δεν βρήκαν ακόμη άντρα να αποκατασταθούν.
Και οι μεν και οι δε όμως είστε σαν ύαινες έτοιμες να κατασπαράξετε τα «ξέκωλα» και τα «ξώβυζα», την ώρα που όλες σας ντύνεστε σαν πορνοστάρ, μιας και οι πλατφόρμες, τα super minis και τα ντεκολτέ είναι hot. Και γιατί δηλαδή, είναι κακό να ντύνονται οι γυναίκες σαν την Jenna Jameson, αφού η γκόμενα είναι ό,τι πιο καυτό έχει στη βιομηχανία του θεάματος και της μόδας. Είναι το παγκόσμιο είδωλο που έκανε την τσόντα mainstream. Και γιατί να μην πηγαίνουν για βυζί-κώλο-botox όταν αυτό θα τις κάνει να νοιώθουν καλύτερα; Το χάλια, όμως, αποτέλεσμα είναι όταν κάποιες από σας μπαίνετε στο χειρουργείο γκόμενες και βγαίνετε τραβεστί. Όταν, αντί να σας τραβήξει λίγο, σας παίρνει τη μύτη στο αυτί. Όταν αντί ανόρθωση, το στήθος γίνεται αερόστατο! Εκεί είναι που αρχίζουν να έχουν δίκιο οι μικρές, οι οποίες σκάνε στα γέλια.
Πολλές με ρωτάνε γιατί δεν βάζουμε άντρες στο εξώφυλλο. ΜΑ γιατί καμιά σας δεν θα αγοράσει άντρα στο εξώφυλλο! Καμιά δεν θα φτιαχτεί μ’ έναν άντρα για να πάει να μας αγοράσει, και η τελευταία μας απόπειρα με τον Αλέξη πήγε στα άπατα. Εσείς θέλετε είτε ξέκωλο για να το ξεκατινιάσετε γύρω από τον καφέ είτε τη Μενεγακη για να αντιγράψετε τσαχπινιά και look. Θέλετε, δηλαδή, ένα αντίπαλο θηλυκό για να φτιαχτείτε, ή μια women’s-friendly γκόμενα για να αντιγράψετε και να γίνεται καλύτερες.
Η μάχη των Τριαντακάτι-Εικοσιφεύγα έχει ενταθεί σε επικίνδυνα σημεία, όπου τα δυο στρατόπεδα έχουν σταματήσει τους εμφύλιους, και στα café και στο facebook πλέον δεν σχολιάζουν τους συνομήλικούς τους, αλλά μόνο τους απέναντι εχθρούς.
Αυτό, όμως, που κάνει τη διαφορά στα αντίπαλα στρατόπεδα είναι το ίδιο το σεξ. Οι τριαντακάτι ξέρουν τι θέλουν, πώς να το πάρουν και τι θα το κάνουν, ενώ οι μικρές ακόμα ψάχνονται. Οι μικρές θέλουν να τις τρέχει ο ομορφονιός από πίσω και κάνουν γενικά τις δύσκολες έως άσχετες (μπας και υποψιαστεί ο πιθανός γαμπρός πως πήραν ένα λόχο προηγουμένως). Ενώ οι τριαντακάτι, αν πήραν λόχο θα το πουν; Αν δεν πήραν, θα πουν πως μετάνιωσαν (πάντα υπάρχει χρόνος). Οι τριαντακάτι θέλουν να εξερευνήσουν, να κάνουν αυτά που δεν θα μετανιώσουν πως δεν έκαναν όταν φτάσουν στα εξήντα. Και για να εξηγούμαστε: Δεν θέλουν απαραίτητα να κερατώσουν εμάς τους αχάπαρους, αλλά να περάσουν καλά. Αν περνούν καλά με το στεφάνι τους θα το τιμήσουν συνειδητοποιημένα. Αν όμως μένουν αγάμητες, ταπεινωμένες και χωρίς σημασία ως γυναίκες, τότε θα το ξεφτιλίσουν και πάλι συνειδητοποιημένα. Απλά πράγματα.
Οι περισσότερες τριαντακάτι θέλουν, επίσης, να κάνουν μια γυμνή φωτογράφηση. Να αποτυπώσουν το σώμα τους πριν αυτό «χαλάσει» και δεν πολύ κωλώνουν στο video ως αξεσουάρ του κρεβατιού, εξ’ ου και το youporn.com κάνει πάταγο. Έχω δε την αίσθηση πως, αν ένωναν οι Κύπριες τα home videos τους, θα διαλύαμε σε ώρες παραγωγής τα βιομηχανικά πορνό στο Los Angeles.
Όλα αυτά, βέβαια, είναι σημάδια αυτοπεποίθησης, για μια γενιά που καταπιέστηκε σεξουαλικά στα νιάτα της και έκανε ενδεχομένως και λάθος επιλογές. Είναι σημάδια ακόμη πως η επιστήμη μπορεί πραγματικά να νικήσει το χρόνο ως ένα σημείο, κι επειδή είναι έτσι, καλό είναι οι μικρές να μην αγχώνονται γι’ αυτά που δεν ήρθαν.






