ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

Βόμβα στα xmans parties!

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Τα χριστουγεννιάτικα parties είναι κάτι σαν δείκτης αναγνωρισιμότητας. Σε όσα περισσότερα σε καλέσουν, τόσο πιο αναγνωρισμένο και προβεβλημένο πρόσωπο είσαι στην κοινωνία. Το πρόβλημα ξεκινά από το γεγονός ότι όλοι θέλουν να τους καλούν σε party, αλλά κανείς πλέον δεν θέλει να καλεί.

Παλιά υπήρχε ένας άγραφος κανόνας πως όταν σε καλούν πρέπει αντιστοίχως να φιλοξενείς. Ήταν δε ντροπή μεγάλου μεγέθους αν δεν ανταποκρινόσουν, και μάλιστα εγκαίρως σε αυτές τις υποχρεώσεις. Η ντροπή έφτανε στο σημείο να σε αποκλείουν από τα «καλέσματα» αν δεν «άνοιγες» κι εσύ το σπίτι σου. Όλα αυτά συνέβαιναν είτε είσαι πλούσιος και από τζάκι είτε είσαι φτωχός και ταπεινός. Όλοι τότε, πριν δεκαπέντε-είκοσι χρόνια, φτωχοί και πλούσιοι, σπουδασμένοι ή μη, γεωργοί ή δημόσιοι υπάλληλοι, όλοι ανεξαιρέτως «άνοιγαν» τα σπίτια τους τα Χριστούγεννα. Εκεί, στις συναθροίσεις πέραν των all time classic συζητήσεων για το Κυπριακό, χόρευαν, μεθούσαν, αντάλλαζαν δώρα, γινόταν ρε παιδί μου ένα νταλαβέρι, στο οποίο οι πιο κερδισμένες ήταν οι μοδίστρες της γειτονιάς, οι οποίες δεν έφταναν να ράβουν ταγεράκια για τις καμπυλωτές κυρίες. Μάλιστα, ήταν θέμα συζήτησης αν το φόρεμα της κυρίας Φρόσως ήταν «έτοιμο» από την boutique ή από τη μοδίστρα. Τότε ούτε στα πιο «κοσμικά» τέτοια gatherings δεν υπήρχε φωτογράφος περιοδικού, ούτε μάθαινε κανείς τι γινόταν εκτός του κύκλου.

Το πόσο χάλια είναι ένα party των Χριστουγέννων το αντιλαμβάνεστε από το πόσες κουβέντες θα κόψετε με τη γυναίκα σας μόλις μπείτε στο αυτοκίνητο

Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Προς το χειρότερο θα έλεγα. Πρώτα απ’ όλα λίγοι καλούν κόσμο σπίτι τους σε μικρές ομάδες για δείπνο. Τα δείπνα αυτά συνήθως δεν έχουν σούβλα και τσιμπήματα πάνω από τα κάρβουνα, αλλά catering από το φούρνο ή από το τάδε ξενοδοχείο. Με λίγα λόγια, χάθηκε το gossip για τις μαγειρικές ικανότητες της οικοδέσποινας και στρέφεται πλέον η συζήτηση στο μπούστο της ή στο κόστος της σαμπάνιας που προσφέρθηκε στην αρχή. Το χειρότερο είναι όμως άλλο. Οι συνάξεις και τα parties έχουν μεταφερθεί πλέον στα εστιατόρια, στα ξενοδοχεία και τους πολυχώρους. Δηλαδή, το τάδε ζευγάρι που παλιά στόλιζε το σπίτι, γυάλιζε τα μάρμαρα και σέρβιρε το κρασί ο οικοδεσπότης, τώρα στην πλαστικοποιημένη εποχή, σε καλεί αντί στο σπίτι του στο τάδε ξενοδοχείο, φτιάχνει το μενού με το μάγειρα και πας εσύ στημένος με το ψεύτικο χαμόγελο να δεις τις ίδιες κουρτίνες που θαύμασες πριν τρεις ημέρες σε γάμο, να δεις τους ίδιους σερβιτόρους που πλέον έχεις κολλητιλίκια μαζί τους και να φας το φαγητό που έφαγες την Κυριακή στα βαφτίσια του κολλητού σου. Μετά το γλυκό και τον χάλια καφέ φίλτρου, θα σε ρωτήσουν (στην καλύτερη περίπτωση) αν θες κονιάκ, θα πεις «όχι», και θα ξεκινήσεις νηφάλιος να πας σπίτι.

Το πόσο χάλια είναι ένα party των Χριστουγέννων, το αντιλαμβάνεστε από το πόσες κουβέντες θα κόψετε με τη γυναίκα σας μόλις μπείτε στο αυτοκίνητο. Αν το αγνοήσετε πλήρως και αρχίσετε την πάρλα για τις εκλογές, σημαίνει πως ο οικοδεσπότης, αν έχει ευθιξία, θα πρέπει να αυτοκτονήσει. Αν πάλι η κουβέντα διαρκέσει για δύο λεπτά και καταλήξει γρήγορα στο πόσο νυσταγμένοι είστε, σημαίνει πως η βαρεμάρα του θα μπορούσε να συγκριθεί με το σίριαλ της Σοφίας Καρβέλα. Αν τέλος, μόλις κλείσουν οι πόρτες και μπείτε στο αυτοκίνητο αρχίσει η γυναίκα σας το κουτσομπολιό για την τάδε και πώς φόρεσε το ξώβυζο ή για την άλλη που έβαλε σιλικόνη στα χείλη, ή ακόμη πιο εντυπωσιακά αρχίσει να έχει ορέξεις για χάδια και party στο σπίτι, τότε οι οικοδεσπότες έκαναν καλά τη δουλειά τους. Δυστυχώς όμως όλο και πιο σπάνια συμβαίνει το τελευταίο. Κανείς πλέον στα χριστουγεννιάτικα parties δεν χορεύει, καμία κυρία δεν παίρνει το μικρόφωνο να τραγουδήσει, όλοι προσέχουν το δεύτερο ποτήρι κρασί μπας και δεν φτάσουν τους 12 πόντους στην άδεια οδήγησης και οι μισοί, αντί να βλέπουν τους άλλους μισούς, βλέπουν τα κινητά τους στέλνοντας μηνύματα. Πιο απρεπής τρόπος συμπεριφοράς όταν σε φιλοξενούν, είναι να δίνεις περισσότερο σημασία στο κινητό παρά σ’ αυτόν που πληρώνει το φαγητό που τρως.

Είμαι σίγουρος πως ο καημένος ο Ζαμπούνης, αν τον καλέσουμε σ’ ένα από τα πλαστικοποιημένα parties Χριστουγέννων σε ξενοδοχείο στη Λευκωσία, θα προέτρεπε τη Βασίλισσα της Αγγλίας να φύγει τις βάσεις από την άξεστη χώρα μας. Οι κυρίες, φτιαγμένες από το πρωί με το μαλλί κάγκελο, με τακούνια δωδεκάποντα ισορροπίας τσίρκου, πλάτες-στήθος-πόδια έξω, δεν αγγίζουν πουθενά μπας και τους φύγει το βυζί από τη θέση και γίνουνε ρόμπα, ενώ τα φιλιά είναι αυστηρά στον αέρα μετά από αυστηρές οδηγίες του personal trainer, μήπως και πιάσουν κανένα μικρόβιο. To πλέον θεαματικό, βέβαια, είναι οι πόζες στους φωτογράφους και ο έλεγχος της μηχανής του καημένου του φωτογράφου, αν βγήκε καλά το κάδρο (ναι, ναι έχουν μάθει και την ορολογία μας) και αν όχι, πόζα ξανά μέχρι να βγει! Τόσο στημένο. Οι δε κύριοι (εμείς δηλαδή), ούτε ματιά δεν ρίχνουμε στα μπουστάκια, αλλά ασχολούμαστε με τον τάδε μαλάκα που πήρε τα λεφτά και έφυγε ή για τον πούρο που ήταν κακά συντηρημένο. Προς τι λοιπόν να φτιάχνονται οι γυναίκες; Μα για τον εαυτό τους και για τις άλλες, για να σκάσουν από τη ζήλια τους!

Κι εμείς βέβαια τα αναπαράγουμε από τα περιοδικά, και ο τροχός γυρίζει ξανά. Χαίρομαι όμως όταν στα parties σκάσει ένα ζευγάρι-«ωρολογιακή βόμβα». Δηλαδή, όμορφοι αληθινά χωρίς πλαστικές, loose και χαλαροί, που χαμογελούν και διαχέονται με όλους που ρίχνουν χιούμορ στο τραπέζι και προσβάλλουν άμα λάχει, που χορεύουν οι δυο τους χωρίς να κωλώνουν να βγάζουν τα παπούτσια στις 02:00. Κάτι τέτοια στοιχεία με κάνουν να χαμογελώ και διώχνουν τη μυρωδιά του πλαστικού από την αίθουσα. Γίνετε λοιπόν κι εσείς «κοσμικοί ταλιμπάν» και «ωρολογιακές βόμβες» στα στημένα parties. Μόνο έτσι θα θυμάστε αυτά τα Χριστούγεννα, τόσο εσείς, όσο και οι άλλοι που θα τους φτιάξετε τη βραδιά.

 

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση