Ριάνα Στυλιανού
Από έναν άνθρωπο που καθαρίζει τις παραλίες του νησιού, μέχρι έναν σεφ που κουβαλά την Κύπρο… χαραγμένη στο σώμα του. Δυο διαφορετικές ζωές, δυο διαφορετικές αφορμές, αλλά ένα κοινό συναίσθημα: ότι εδώ βρήκαν κάτι αληθινό. Και ίσως, τελικά, ένα δεύτερο σπίτι.
Υπάρχει μια ιδιαίτερη, σχεδόν μαγική ομορφιά όταν βλέπεις ανθρώπους να ερωτεύονται έναν τόπο που δεν είναι δικός τους. Ίσως γιατί τον ανακαλύπτουν από την αρχή, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς τη συνήθεια που συχνά κάνει τους ντόπιους να θεωρούν τα πάντα δεδομένα. Τον κοιτούν με φρέσκια ματιά, γεμάτη περιέργεια και θαυμασμό. Παρατηρούν λεπτομέρειες που άλλοι προσπερνούν, εκτιμούν πράγματα που για εμάς μοιάζουν αυτονόητα και τελικά δημιουργούν έναν βαθύ, αυθεντικό δεσμό με το μέρος αυτό.
Στην Κύπρο, αυτό το φαινόμενο δεν είναι καθόλου σπάνιο. Το νησί, με τη ζεστασιά των ανθρώπων του, την πλούσια ιστορία, τη φυσική ομορφιά και τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής, έχει τη δύναμη να αγγίζει τις καρδιές όσων το επισκέπτονται, και πολλές φορές να τους κάνει να θέλουν να μείνουν για πάντα. Για κάποιους, η Κύπρος δεν είναι απλώς ένας προορισμός αλλά γίνεται πατρίδα.
Τρεις άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, με ξεχωριστές ιστορίες και διαδρομές, βρήκαν εδώ κάτι που τους κράτησε. Κάτι που δεν εξηγείται εύκολα με λόγια, αλλά γίνεται αισθητό μέσα από την καθημερινότητά τους και τον τρόπο που μιλούν για το νησί. Μέσα από τις δικές τους εμπειρίες, μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε την Κύπρο αλλιώς, και ίσως να την εκτιμήσουμε λίγο περισσότερο.
Niklas Wilhelm, ο “Island Keeper” που καθαρίζει τις παραλίες μας
Ο Niklas Wilhelm από τη Γερμανία έγινε γνωστός μέσα από τα social media ως the_island_keeper, ένας άνθρωπος που αφιερώνει τον χρόνο του καθαρίζοντας παραλίες και φυσικά τοπία της Κύπρου. Με περισσότερους από 132 χιλιάδες ακόλουθους, τα βίντεό του πέρα από viral, είναι επίσης και μια υπενθύμιση ευθύνης.
Τι σε έφερε αρχικά στην Κύπρο και τι σε έκανε να μείνεις;
Δεν ήμουν πλέον χαρούμενος στη Γερμανία. Ήξερα ότι χρειαζόμουν μια αλλαγή. Το να ζήσω στο εξωτερικό ήταν πάντα στόχος μου από μικρός. Η Κύπρος τα είχε όλα: χαλαρό τρόπο ζωής, καλό καιρό, φιλικούς ανθρώπους… και φυσικά, πολλά άλλα πρακτικά πλεονεκτήματα.
Πότε ξεκίνησες να καθαρίζεις παραλίες και τι σε ενέπνευσε;
Ξεκίνησα μόλις δύο εβδομάδες μετά την άφιξή μου. Στην αρχή εξερευνούσα πολύ το νησί, συχνά με τον πατέρα μου. Εκείνος με ενθάρρυνε να μην απολαμβάνω απλώς αυτά τα μέρη, αλλά και να τα φροντίζω. Όλα ξεκίνησαν από την Power Beach στη Λεμεσό, όπου πήγαινα συχνά για προπόνηση. Οπότε ναι, η έμπνευσή μου ήταν σίγουρα ο πατέρας μου.
Ποιο είναι το πιο σοκαριστικό πράγμα που έχεις βρει;
Έχω βρει αρκετά τρελά πράγματα. Μια ολόκληρη τουαλέτα, αυτό ήταν σοκαριστικό. Επίσης, το κρανίο ενός μεγάλου ζώου, ίσως να ήταν σκύλου. Αλλά το πιο ανησυχητικό ήταν όταν βρήκα ένα ζωντανό κοτόπουλο μέσα σε μια πλαστική σακούλα. Αυτό πραγματικά με σόκαρε.
Πώς αντιδρούν οι ντόπιοι και οι τουρίστες;
Συνήθως με εκτίμηση. Αν και είναι αστείο γιατί όλοι λένε «δεν ήμουν εγώ»! Υπήρξαν όμορφες στιγμές, όπως άνθρωποι που μου έφεραν νερό ή απλώς σταμάτησαν να πουν ευχαριστώ. Και ναι… κάποιοι μάλλον απολαμβάνουν και τη θέα ενός καθαριστή χωρίς μπλούζα!
Έχει βελτιωθεί η κατάσταση με τα σκουπίδια;
Ναι, σε κάποιες περιοχές σίγουρα. Αλλά αυτό δεν οφείλεται μόνο σε μένα. Υπάρχουν πολλές οργανώσεις και άνθρωποι που βοηθούν, ακόμη και κάτω από το νερό. Έτσι πρέπει να είναι. Δεν αφορά έναν άνθρωπο, αλλά μια συλλογική αλλαγή.
Πώς είναι μια τυπική μέρα καθαρισμού;
Αρχικά να αναφέρω ότι δεν καθαρίζουμε μόνο παραλίες. Συχνά πηγαίνουμε σε δύσβατα μέρη όπως γκρεμούς, βουνά, φράγματα ή εγκαταλελειμμένους χώρους. Οργανώνω τα πάντα μέσω WhatsApp, βρίσκουμε τοποθεσίες και απλά ξεκινάμε.
Ποια είναι η αγαπημένη σου παραλία;
Αγαπώ πολύ τις παραλίες στο Παραλίμνι. Τα νερά είναι απίστευτα καθαρά και μου αρέσει πολύ να κάνω καταδύσεις εκεί. Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος.
Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στους Κύπριους;
Σας ευχαριστώ που με δεχτήκατε με ανοιχτές αγκάλες. Αυτό έκανε μεγάλη διαφορά για μένα. Στη Γερμανία δεν έχουμε αυτή τη νοοτροπία.
Σε άλλαξε αυτή η εμπειρία;
Σίγουρα. Στη Γερμανία δεν ήμουν τόσο κοινωνικά ενεργός. Κατάλαβα ότι αυτό μου δίνει περισσότερη πληρότητα από το να κυνηγώ μόνο τα χρήματα. Για μένα, αυτό το νησί είναι παράδεισος και θέλω να βοηθήσω να παραμείνει έτσι.
Dario Sutera, ο Ιταλός σεφ που έχει τατουάζ την Κύπρο στο σβέρκο του
Ο Dario είναι ένας καταξιωμένος Ιταλός σεφ, με εμπειρία σε κορυφαία εστιατόρια του κόσμου. Από τη Ρώμη και το βραβευμένο με αστέρι Michelin, Aroma, μέχρι το Λονδίνο και τελικά την Κύπρο, η πορεία του μοιάζει με ένα γαστρονομικό ταξίδι γεμάτο επιτυχίες και απαιτήσεις. Στην Κύπρο, ο Dario βρήκε κάτι που δύσκολα συναντά κανείς σε ξένες χώρες. Τη ζεστασιά των ανθρώπων, την απλότητα της καθημερινότητας και μια φιλοξενία που δεν είναι επιτηδευμένη, αλλά αληθινή. Αυτά τα στοιχεία τον έκαναν να νιώσει γρήγορα οικεία, σαν να ανήκε εδώ από πάντα.
Παράλληλα, η κυπριακή κουζίνα και τα τοπικά προϊόντα αποτέλεσαν για εκείνον πηγή έμπνευσης. Μέσα από τη δουλειά του, άρχισε να συνδυάζει τις ιταλικές τεχνικές με τις γεύσεις της Κύπρου, δημιουργώντας πιάτα που αντικατοπτρίζουν τη δική του διαδρομή.
Τι σε έφερε στην Κύπρο;
Δούλευα στη Ρώμη, στο Aroma, ένα εστιατόριο με αστέρι Michelin με θέα το Κολοσσαίο. Είχα περάσει χρόνια στο Λονδίνο δουλεύοντας για τον Locatelli. Μια μέρα ο Giorgio Locatelli με κάλεσε να μου προσφέρει τη θέση του chef de cuisine στο εστιατόριό του στο Amara. Όπως καταλαβαίνεις, δέχτηκα.
Τι σε έκανε να την αγαπήσεις;
Αυτό που αγαπώ είναι η ανθρώπινη επαφή. Από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου μέχρι τον προμηθευτή ή τον μικρό καταστηματάρχη. Υπάρχει μια αίσθηση ότι οι άνθρωποι φροντίζουν ο ένας τον άλλον. Σε χώρες με έντονο ανταγωνισμό το ξεχνάς αυτό. Εδώ υπάρχει μια ηρεμία που σε κάνει να νιώθεις ότι όλα θα πάνε καλά.
Το τατουάζ με την Κύπρο, τι φάση;
Είναι κάτι πολύ προσωπικό. Με τη σύζυγό μου το κάναμε μετά τη γέννηση του τρίτου μας παιδιού. Όλα μας τα παιδιά γεννήθηκαν εδώ, εδώ παντρευτήκαμε. Αυτός ο τόπος είναι ένα κομμάτι της καρδιάς μας, ό,τι κι αν φέρει το μέλλον.
Πώς επηρέασε τη μαγειρική σου;
Η Κύπρος έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τις μεσογειακές κουζίνες. Όταν δοκιμάζω χαλλούμι ή τραχανά, νιώθω κάτι καινούριο αλλά ταυτόχρονα οικείο. Είναι σαν να επιστρέφω σπίτι, μέσα από διαφορετικές γεύσεις.
Αγαπημένα υλικά;
Χαλλούμι, τραχανάς, αναρή, κολοκάσι, χαρουπόμελο, πόμελο, λουκάνικα.
Αγαπημένο μέρος;
Το σπίτι μου, κοντά στη θάλασσα, με τη φωνή των παιδιών μου. Και φυσικά το Τρόοδος, για τα αρώματα της φύσης.
Τι κάνει την κυπριακή κουζίνα ξεχωριστή;
Θεωρώ πως η Κύπρος έχει κάτι κοινό με την Ιταλία. Η ποικιλία των τοπίων και των μικροκλιμάτων. Από τη θάλασσα μέχρι τα βουνά όλα είναι τόσο διαφορετικά. Και το γεγονός ότι νέοι σεφ επιστρέφουν με εμπειρίες και δίνουν νέα ζωή στην παράδοση.
Αν η Κύπρος ήταν ένα “πιάτο”;
Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να απαντήσω σε αυτό. Μπορώ όμως να πω ότι, αν έπρεπε να ξεχωρίσω μια γαστρονομική εμπειρία, θα διάλεγα ένα γεύμα σε έναν τοπικό αμπελώνα. Μετά από έναν όμορφο περίπατο μέσα στα αμπέλια, στη φύση, ανάμεσα στην άγρια ζωή και την τοπική κουλτούρα. Να κάθεσαι με φίλους και να απολαμβάνεις ένα υπέροχο γεύμα, με τοπική μουσική και στιγμές συντροφικότητας με ανθρώπους που νοιάζονται για την ευτυχία, τον πολιτισμό και τη βιωσιμότητα. Μεταξύ άλλων, θα ήθελα να ξεχωρίσω την υπέροχη εμπειρία που είχα με τον φίλο μου τον Λευτέρη από το «Anama Concept».
