newsroom must
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία μουσική διαδρομή και ένα τεράστιο κενό στο ελληνικό τραγούδι. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά του «Μαζώ» που αξίζει να θυμηθούμε. Εκείνη του ανθρώπου που αγαπούσε τη νύχτα, αγαπούσε το τραγούδι και, όταν δεν βρισκόταν πάνω στη δική του σκηνή, επέλεγε πολλές φορές να βρίσκεται ανάμεσα στους συναδέλφους του.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Μαζωνάκης πήγαινε σε νυχτερινά κέντρα για να διασκεδάσει. Καθόταν στη θέση του, παρακολουθούσε το πρόγραμμα και απολάμβανε τους καλλιτέχνες που εμφανίζονταν στη σκηνή.Οι συνάδελφοί του γνώριζαν πολύ καλά πως όταν ο Μαζωνάκης έπιανε το μικρόφωνο, η βραδιά μπορούσε να αλλάξει. Σηκωνόταν από τη θέση του και τραγουδούσε τις μεγάλες του επιτυχίες, με τον κόσμο να τον αποθεώνει.
@must.daily Όταν ο Μαζωνάκης πήγαινε στα μπουζούκια... Οι στιγμές που οι συνάδελφοί του τού έδιναν το μικρόφωνο και εκείνος, από τη θέση του, τραγουδούσε τις δικές του επιτυχίες. #cy #mazonakis #fy #greece original sound - Must Daily
Και αυτή ίσως είναι μία από τις πιο όμορφες εικόνες που μένουν σήμερα: ο Μαζωνάκης όχι ως το μεγάλο όνομα πάνω στη σκηνή, αλλά ως ένας τραγουδιστής που καθόταν ανάμεσα στον κόσμο, διασκέδαζε με τους φίλους και τους συναδέλφους του και, όταν του έδιναν το μικρόφωνο, τραγουδούσε με την ίδια χαρά σαν να βρισκόταν στο δικό του μαγαζί. Άλλωστε, όπως είχε περιγραφεί και σε παλαιότερο αφιέρωμα για εκείνον, όταν ο Μαζωνάκης βρισκόταν στα μπουζούκια και του άρεσε το πρόγραμμα, μπορούσε να πάρει το μικρόφωνο και να τραγουδά για ώρες. Η σχέση του με τους συναδέλφους του ήταν ιδιαίτερη. Συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, ενώ τις τελευταίες ώρες και ημέρες, πολλοί καλλιτέχνες τον αποχαιρέτησαν δημόσια, μιλώντας με συγκίνηση για την απώλειά του. Ίσως γι’ αυτό τα συγκεκριμένα βίντεο έχουν σήμερα ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Γιατί δείχνουν τον Γιώργο Μαζωνάκη όπως ήταν μακριά από τα φώτα της δικής του σκηνής: έναν άνθρωπο της νύχτας, έναν τραγουδιστή που αγαπούσε να ακούει τους συναδέλφους του και έναν καλλιτέχνη που οι ίδιοι οι συνάδελφοί του ήθελαν να έχουν μαζί τους πάνω στην πίστα.
Και κάθε φορά που του έδιναν το μικρόφωνο, ο «Μαζώ» τραγουδούσε ξανά τις επιτυχίες του και η νύχτα αποκτούσε λίγο από τη δική του μοναδική ενέργεια.
