ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: Φαρδύ πουκαμισο, αθλητικό κολάν και sneakers
 

Ναταλία Παναγιώτου: Δεν κάνω τέχνη για την τέχνη

Για την επιθυμία της να επηρεάζει μέσω της δουλειάς της το κοινωνικό σύνολο μάς μιλάει η ηθοποιός και όχι μόνο

Πάρις Δημητριάδης

Για την επιθυμία της να επηρεάζει μέσω της δουλειάς της το κοινωνικό σύνολο μάς μιλάει η ηθοποιός Ναταλία Παναγιώτου, η οποία μαζί με τις Δέσποινα Χρυσάνθου και Άννη Σοφοκλέους εγκαινίασαν πρόσφατα στην εντός των τειχών Λευκωσία τη νέα τους κοινή στέγη. 

Stand up comedian, περφόρμερ, ηθοποιός, κλόουν και συνδιαχειρίστρια ενός καλλιτεχνικού πολυχώρου, η απόφοιτος θεάτρου από γαλλικό πανεπιστήμιο, Ναταλία Παναγιώτου, σίγουρα δεν είναι τυπική ως δημιουργός.

Με αφορμή τα εγκαίνια του πολυχώρου «Eντός των Τεχνών» που λειτούργησε στην παλιά Λευκωσία με πρωτοβουλία της Δέσποινας Χρυσάνθου, της Άννης Σοφοκλέους και της ίδιας της Ναταλίας, μιλάμε μαζί της για τις πολυποίκιλες δράσεις της.

Ναταλία, ποιος ο σκοπός λειτουργίας του «Eντός των Τεχνών» στην… εντός των τειχών;
Πρόσφατα είχαμε τα εγκαίνια της νέας μας στέγης με την ομάδα «Γιασεμίν». Πρόκειται για το «Eντός των Τεχνών», έναν χώρο δημιουργικής έκφρασης και καλλιτεχνικής συνάντησης στην παλιά Λευκωσία. Ουσιαστικά είναι η βάση για να ριζώσουν τα διάφορα καλλιτεχνικά μας πρότζεκτ όπως εργαστήρια, παραστάσεις, εκδηλώσεις αλλά και για να φιλοξενήσουμε άλλους καλλιτέχνες, συνεργασίες, πολιτιστικές και κοινωνικές δράσεις.

Φαντάζομαι πως δεν ήταν τυχαία η επιλογή της παλιάς πόλης.
Προσωπικά έχω μια ιδιαίτερη αγάπη στην εντός των τειχών Λευκωσία, γιατί ακόμα θυμίζει κάτι από τα παλιά. Χωρίς να τα έχω ζήσει, από τις ιστορίες που ακούω, κατάλαβα ότι η παλιά Λευκωσία ήταν η ψυχή της πόλης, γεμάτη καταστήματα, καφενεία, εστιατόρια, σινεμά, αγορές κι άλλα τόσα. Δυστυχώς, εμείς δεν τα προλάβαμε στο απόγειό τους αλλά επιτέλους, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε την παλιά πόλη να παίρνει ξανά ζωή. Κατεβαίνουν νέοι άνθρωποι και αναλαμβάνουν επιχειρήσεις, καλλιτέχνες δημιουργούν τα δικά τους στούντιο και μέσα από τα ερειπωμένα κτήρια, κάτι πάει να ανθίσει ξανά.

Λίγα λόγια για την ομάδα «Γιασεμίν»;
Σκεφτόμουν για καιρό την ιδέα της δημιουργίας μιας ομάδας, μόνο που σε μια ομάδα πρέπει να υπάρχουν άτομα με κοινά όνειρα, όρεξη και καλή επικοινωνία. Όταν αυτά τα άτομα ήρθαν στη ζωή μου, τότε δημιουργήθηκε και η ομάδα. Με τη Δέσποινα Χρυσάνθου και την Άννη Σοφοκλέους ξεκινήσαμε τις δράσεις μας ως ομάδα «Γιασεμίν» τον Ιούλιο του 2020. Θέλοντας να πάρουμε τις τέχνες σε ανθρώπους που συνήθως βρίσκονται στο περιθώριο, ξεκινήσαμε με την εμψύχωση εργαστηρίων (θέατρο, χορός, yoga, juggling) στον Σύνδεσμο για Άτομα με Αυτισμό, την Παγκύπρια Οργάνωση Τυφλών, τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Χάρισμα και την Ένωση Κυπρίων Συνταξιούχων. Στη συνέχεια, περάσαμε στη δημιουργία και παραγωγή θεατρικών παραστάσεων. Αυτή την περίοδο, ετοιμαζόμαστε για το Υπαίθριο Θεατρικό Φεστιβάλ Αντί-Σκηνο με το New Reality Show στις 26-27 Αυγούστου και για το Φεστιβάλ Faneromeni22 με την παράσταση τσίρκου Ο Μαγικός Κύκλος στις 15 Σεπτεμβρίου.

Οι παραστάσεις κλόουν για ενήλικες που κάνεις τι είναι ακριβώς;
Η παράσταση The New Reality Show δημιουργήθηκε αρχικά με αφορμή το πρόγραμμα ‘+αξή’ στον Πολυχώρο Συνεργείο στη Λεμεσό. Πρόκειται για ένα τρελό ντούο με πρωταγωνίστριες δύο γυναίκες κλόουν, μια «ειδικό» και μια «ασθενή», που προσπαθούν να κατανοήσουν μια νέα πραγματικότητα, σ’ ένα κόσμο που δεν τους μοιάζει οικείος. Μέχρι στιγμής βλέπουμε ότι το κοινό ξαφνιάζεται ευχάριστα, γιατί δεν ξέρει τι να περιμένει από την παράσταση, αλλά και γιατί μάλλον είχε την αντίληψη ότι ο κλόουν είναι μόνο για παιδιά. Η τέχνη της κόκκινης μύτης είναι από τις μεγάλες μου αδυναμίες, γιατί διακατέχεται από φοβερή αμεσότητα και ειλικρίνεια, κάτι που θεωρώ ότι λείπει αρκετές φορές από τους ανθρώπους. Και για αυτό νομίζω ότι είναι ένα μάθημα ζωής. Ο κλόουν παίζει με το κοινό, αποτυγχάνει σε ό,τι κάνει και παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να δοκιμάζει ξανά και ξανά.

Φέτος έκανες και τα πρώτα σου τολμηρά βήματα στον συναρπαστικό κόσμο του standup. Πώς πάει;
Η αλήθεια είναι ότι δεν ακολούθησα ένα ασφαλή δρόμο, μπήκα κατευθείαν στα βαθιά, δημιουργώντας ένα one-woman show μιας ώρας χωρίς να έχω κάποια εμπειρία στο stand-up. Νιώθω όμως ότι πολλές φορές τα πιο ωραία πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μας έρχονται αβίαστα και χωρίς πολλή σκέψη. Έτσι έγινε και με το stand-up. Το τόλμησα και είναι ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που έκανα ποτέ μου. Αλλά είναι ταυτόχρονα τόσο δυνατό το συναίσθημα όταν βλέπεις να χτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό, το οποίο ίσως ταυτίζεται με τις ιστορίες σου. Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη δύναμη του stand-up βρίσκεται σε όλα τα τραγικά γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή μας, αλλά βρίσκουμε τον τρόπο να τα αποδώσουμε με κωμικότητα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο!

Πεθυμάς τη ζωή σου στη Λυών και στη Γαλλία;
Στη Γαλλία πήγα στα 18 μου για σπουδές στο θέατρο, όπου και έμεινα αργότερα για δουλειά. Νομίζω ότι τα χρόνια των σπουδών μας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την πνευματική μας ανάπτυξη. Η Γαλλία για μένα ήταν ένα σχολείο που θα κουβαλώ πάντα μαζί μου όπου κι αν ζω, με όλες τις χαρές της και τις δυσκολίες της. Εννοείται ότι πεθυμώ τη Λυών, την πόλη που έζησα τα περισσότερα χρόνια. Μια μεγαλούπολη γεμάτη φεστιβάλ, βιβλιοθήκες, θέατρα στους δρόμους, καθεστώς του καλλιτέχνη και τόσα άλλα που μου έδιναν έμπνευση και δύναμη κάθε μέρα. Ήταν επιλογή μου όμως να τα αφήσω όλα και να έρθω στην Κύπρο ξεκινώντας από το μηδέν. Είχα την ανάγκη να ξανασυστηθώ με τη χώρα μου, το σπίτι μου και την οικογένειά μου. Ένιωσα ότι ήρθε η στιγμή να δημιουργήσω στην κυπριακή διάλεκτο, απενοχοποιώντας την και παίρνοντας έμπνευση κυρίως από τους ανθρώπους που ζουν εδώ.

Τι εύχεσαι να σου συμβεί στο μέλλον;
Εύχομαι να έχω υγεία και τους ανθρώπους που αγαπώ δίπλα μου. Όταν έχουμε αυτά τα δύο, όλα τα άλλα γίνονται. Αν με ρωτάς πιο συγκεκριμένα, με νοιάζει το κοινωνικό σύνολο και θέλω μέσα από τη δουλειά μου να επηρεάζω θετικά όποιον έρχεται στον δρόμο μου. Είτε κάποιον που λαμβάνει μέρος στα εργαστήριά μου είτε όταν έρχεται να με δει σε κάποια παράσταση. Δεν κάνω τέχνη για την τέχνη. Με νοιάζει ο αντίκτυπος που έχει η τέχνη στον κόσμο.

INTERVIEWS: Τελευταία Ενημέρωση