Μαρία Καραμάνου
Τα φετινά Όσκαρ μπορεί να μην ήταν η πιο καλοκουρδισμένη τελετή των τελευταίων ετών, είχαν όμως απ’ όλα, μεγάλες νίκες, αμήχανες στιγμές, γκάφες στην παραγωγή, ιστορικά βραβεία και αρκετές σκηνές που ήδη συζητιούνται παντού. Αν κάτι κράτησε αληθινά ζωντανή τη βραδιά, αυτός ήταν ο Conan O’Brien, που με το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό του κατάφερε να δώσει ρυθμό σε μια κατά τα άλλα ασταθή τηλεοπτική μετάδοση.
Η 98η τελετή είχε αρκετές αστοχίες, από προβλήματα στον ήχο μέχρι παρουσιαστικά segments που απλώς δεν λειτούργησαν όπως θα έπρεπε. Παρ’ όλα αυτά, οι στιγμές που ξεχώρισαν ήταν αρκετές ώστε να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο και να δώσουν στην πιο λαμπερή βραδιά του κινηματογράφου μια δική της, ιδιαίτερα αλλόκοτη ταυτότητα.
Ο Conan O’Brien ήταν και πάλι ο μεγάλος πρωταγωνιστής
Αν υπήρχε ένας άνθρωπος που πραγματικά κράτησε όρθια τη βραδιά, αυτός ήταν ο Conan O’Brien. Στη δεύτερη φορά του ως οικοδεσπότης, απέδειξε ξανά ότι ξέρει ακριβώς πώς να ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, την ειρωνεία και την απόλυτη τηλεοπτική αμηχανία. Το cold open του ήταν από τα πιο απολαυστικά σημεία της βραδιάς, με κινηματογραφικές αναφορές, αυτοσαρκασμό και μια τρέλα που έδωσε από νωρίς το στίγμα της τελετής.
Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι δεν θα άφηνε τη βραδιά να βουλιάξει, κι όταν όλα γύρω του έμοιαζαν να χάνουν τον ρυθμό τους, εκείνος επανέφερε την ενέργεια με ατάκες και σχόλια που έκαναν το κοινό να γελάσει πραγματικά.
Το «Sinners» έκλεψε την παράσταση και μουσικά
Από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς ήταν αναμφίβολα η σκηνική παρουσία του Sinners. Το φιλμ του Ryan Coogler, που είχε συγκεντρώσει 16 υποψηφιότητες, έφερε στο Dolby Theatre μια μουσική στιγμή γεμάτη ένταση, ρυθμό και ατμόσφαιρα. Η ερμηνεία του «I Lied to You» είχε νεύρο, αισθητική και εκείνη τη θεατρικότητα που ταιριάζει απόλυτα σε μια οσκαρική σκηνή.
Η μεγάλη νίκη του Michael B. Jordan
Από τις πιο όμορφες και συναισθηματικές στιγμές των Όσκαρ 2026 ήταν η πρώτη νίκη του Michael B. Jordan. Ο ηθοποιός, που ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος σε ερμηνευτική κατηγορία, κέρδισε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για το «Sinners» και ανέβηκε στη σκηνή εμφανώς συγκινημένος.
Η ομιλία του ήταν από τις πιο ουσιαστικές της βραδιάς, αφού δεν έμεινε μόνο στην προσωπική του διαδρομή, αλλά τίμησε και τους σπουδαίους ηθοποιούς που άνοιξαν τον δρόμο πριν από εκείνον.
Η ιστορική νίκη της Autumn Durald Arkapaw
Ιστορία έγραψε και η Autumn Durald Arkapaw, που έγινε η πρώτη γυναίκα που κερδίζει Όσκαρ Φωτογραφίας. Η βράβευσή της για το «Sinners» ήταν από εκείνες τις στιγμές που ξεπερνούν το ατομικό επίτευγμα και αποκτούν ευρύτερη σημασία για ολόκληρη τη βιομηχανία. Η ομιλία της ήταν ζεστή, ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη, ενώ η αναφορά της στις γυναίκες που προηγήθηκαν και άνοιξαν τον δρόμο έδωσε ακόμη μεγαλύτερο βάθος στη στιγμή.
Autumn Durald Arkapaw won the Oscar for Best Cinematography. She is the first woman to have won the award.
— Alexandra Lady XY (@AlexandraLadyXY) March 16, 2026
It's 2026 and women are still getting their first wins, so surely we all can see how unfair it is for feminized men to take away these opportunities from them.#Oscars pic.twitter.com/L68E5ZsJzD
Η Amy Madigan γύρισε 40 χρόνια μετά και κέρδισε
Μία από τις πιο απρόσμενες αλλά και απολαυστικές στιγμές ήταν η νίκη της Amy Madigan. Τέσσερις δεκαετίες μετά την πρώτη της υποψηφιότητα, η ηθοποιός επέστρεψε στα Όσκαρ και αυτή τη φορά έφυγε κρατώντας το αγαλματίδιο για το «Weapons». Η αντίδρασή της ήταν αυθεντική, αμήχανη με τον καλύτερο τρόπο και γεμάτη χαρά. Ήταν από εκείνες τις νίκες που το κοινό χαίρεται πραγματικά να βλέπει.
Amy Madigan poses with her Oscar after winning best supporting actress. #Oscars pic.twitter.com/NZJozqmaMh
— Film Crave (@_filmcrave) March 15, 2026
Η Barbra Streisand άξιζε πολύ καλύτερη μεταχείριση
Αντίθετα, μια από τις πιο απογοητευτικές στιγμές της βραδιάς ήταν το αφιέρωμα της Barbra Streisand στον Robert Redford. Στα χαρτιά έμοιαζε με μια από τις πιο συγκινητικές και λαμπερές στιγμές της τελετής. Στην πράξη, όμως, τα προβλήματα στον ήχο και η αδέξια εκτέλεση του segment αφαίρεσαν μεγάλο μέρος από τη δύναμή του.
Η Streisand ήταν συγκινητική και η παρουσία της από μόνη της αρκούσε για να δώσει κύρος στη στιγμή, όμως η παραγωγή δεν στάθηκε στο ύψος της περίστασης. Και αυτό φάνηκε έντονα.
Η πιο αλλόκοτη στιγμή; Η ισοπαλία
Από τις πιο σουρεαλιστικές στιγμές της βραδιάς ήταν η ισοπαλία στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ζωντανής δράσης. Το απρόσμενο αποτέλεσμα προκάλεσε μια μικρή σκηνική αναστάτωση, με δύο ομάδες νικητών να προσπαθούν να χωρέσουν στον ίδιο χρόνο ευχαριστιών.
Το αποτέλεσμα ήταν χαοτικό, αμήχανο και ταυτόχρονα αρκετά διασκεδαστικό για τους θεατές. Οι ομιλίες παρατράβηξαν, τα μικρόφωνα άρχισαν να κατεβαίνουν, τα φώτα να χαμηλώνουν και όλο αυτό έμοιαζε με live τηλεοπτικό σαμποτάζ.
Η χαμένη ευκαιρία του «Bridesmaids»
Μεγάλη προσμονή υπήρχε και για την επανένωση του cast του «Bridesmaids». Μόνο που τελικά, αντί για μια πραγματικά αστεία στιγμή αντάξια της κληρονομιάς της ταινίας, το κοινό είδε ένα μάλλον αδύναμο segment που δεν αξιοποίησε καθόλου το ταλέντο των πρωταγωνιστριών.
Ήταν μία από εκείνες τις στιγμές που σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι με τόσο δυνατό υλικό και τόσο χαρισματικούς ανθρώπους, το αποτέλεσμα έπρεπε να είναι πολύ καλύτερο.
Το πιο άβολο κόψιμο της βραδιάς
Από τις χειρότερες στιγμές της βραδιάς ήταν και ο τρόπος με τον οποίο κόπηκε ο Yu Han Lee από την ομάδα του «Golden» από το «KPop Demon Hunters». Μόλις είχε ξεκινήσει να μιλά μετά τη νίκη του τραγουδιού, όταν η παραγωγή τού έκλεισε ουσιαστικά το μικρόφωνο σχεδόν αμέσως.
Η στιγμή έμοιαζε αγενής, άδικη και εντελώς δυσανάλογη, ειδικά αν σκεφτεί κανείς πόσος χρόνος έχει δοθεί σε άλλες, πολύ πιο μακροσκελείς ομιλίες στο παρελθόν.
