Μαρία Καραμάνου
Υπάρχουν γιορτές και υπάρχουν και οι κυπριακές γιορτές... και μετά υπάρχει ο Κατακλυσμός. Το τριήμερο που για τους περισσότερους Κυπρίους σημαίνει μία και μόνο λέξη, Λάρνακα. Όσο κι αν λες ότι φέτος θα μείνεις σπίτι, κάπου ανάμεσα στα stories, τις φωτογραφίες από τη Φοινικούδων και τη μυρωδιά των λουκουμάδων, καταλήγεις κι εσύ να ετοιμάζεις τσάντα παραλίας.
Ο Κατακλυσμός δεν είναι απλώς μια γιορτή, είναι παράδοση, νοσταλγία και λίγο χάος μαζί. Είναι οι παιδικές αναμνήσεις, τα νεροπίστολα, οι βόλτες στην παραλία και οι φίλοι που εμφανίζονται ξαφνικά από κάθε γωνιά της Κύπρου.
Και αν είσαι Κύπριος, σίγουρα θα αναγνωρίσεις τα παρακάτω...
1. «Πάμε Λάρνακα για λίγο»
Το μεγαλύτερο ψέμα του τριημέρου γιατί κανείς δεν πάει «για λίγο». Φεύγεις το πρωί και γυρίζεις βράδυ με καμένα πόδια, άδεια μπαταρία κινητού, χίλιες φωτογραφίες και τρεις σακούλες με πράγματα που δεν θυμάσαι γιατί αγόρασες.
2. Το μποτιλιάρισμα ξεκινά πριν καν φτάσεις
Ξέρεις ότι πλησιάζεις Λάρνακα όταν τα αυτοκίνητα σταματούν να κινούνται και απλώς... υπάρχουν. Κάπου εκεί ξεκινά το κλασικό: «Μα πόσοι άνθρωποι υπάρχουν τελικά σε τούτη τη χώρα;»
Και ενώ κάθεσαι μέσα στο αυτοκίνητο να λιώνεις από τη ζέστη, αναρωτιέσαι γιατί αποφάσισες για ακόμη μία χρονιά να μπεις σε αυτή τη διαδικασία. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και αν επιλέξεις βουνό, γιατί ενώ όλοι λένε ότι πάνε θάλασσα, ξαφνικά βρίσκεις μισή Κύπρο μπροστά σου και στα ορεινά.
3. Οι λουκουμάδες είναι υποχρεωτικοί
Δεν έχει σημασία αν κάνεις δίαιτα και σίγουρα δεν έχει σημασία αν μόλις έφαγες... δεν έχει σημασία αν είπες ότι «φέτος δεν θα φάω». Αν δεν φας λουκουμάδες στον Κατακλυσμό, είναι σαν να μην πήγες ποτέ.
4. Πολύ φαί και γεμάτες ταβέρνες
Είναι εκείνο το τριήμερο που τρως μέχρι να μην μπορείς να σηκωθείς από την καρέκλα. Οι ταβέρνες είναι γεμάτες, τα τραπέζια κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο, τα παιδάκια τρέχουν παντού, κάποιος φωνάζει τον σερβιτόρο από την άλλη άκρη του μαγαζιού και εσύ λες «να φέρουμε ακόμα μια σαλάτα» ενώ έχεις ήδη χορτάσει από πριν.
5. Όλοι λένε «φέτος έχει περισσότερο κόσμο»
Κυριολεκτικά κάθε χρόνο, ας πούμε από το 1980 μέχρι σήμερα και πάντα κάποιος θα απαντήσει: «Εγώ τέτοιο πράγμα δεν ξαναείδα στη ζωή μου».
6. Η βόλτα που κρατά τρεις ώρες
Μια διαδρομή που κανονικά θα ήθελε μισή ώρα, καταλήγει να κρατά τρεις γιατί κάθε δύο μέτρα συναντάς γνωστούς, παλιούς συμμαθητές, ξαδέλφια, γείτονες, τον πρώην σου, τον συνάδελφο, την κολλητή της κολλητής σου και στο τέλος χαιρετάς περισσότερους ανθρώπους απ' όσους μιλάς ολόκληρο τον χρόνο.
7. Οι γονείς θυμούνται τον «παλιό Κατακλυσμό»
Κάποια στιγμή μέσα στο τριήμερο θα ακούσεις: «Εμείς παλιά ξέραμε να περνάμε καλά τον Κατακλυσμό» και κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι εννοούν, ούτε πώς ήταν, αλλά το ακούμε κάθε χρόνο με την ίδια συνέπεια.
8. Το αντηλιακό μπαίνει μόνο όταν είναι ήδη αργά
Το πρωί λες: «Έλα μωρέ, δεν χρειάζεται» και το απόγευμα έχεις γίνει κατακόκκινη. Μέχρι το βράδυ ψάχνεις αλόη να αλέιψεις από πάνω μέχρι κάτω το κορμί σου.
9. Τα stories γίνονται εθνικό σπορ
Μπαίνεις Instagram και ξέρεις ακριβώς που βρίσκεται όλη η Κύπρος, βλέπεις την κοπέλα που σου αρέσει, τον παλιό συμμαθητή, τον συνάδελφο και τον ξάδελφο που δεν βλέπεις ποτέ. Μέσα από τα stories ξέρεις ποια μέρη να αποφύγεις γιατί έχει υπερβολικό κόσμο και σε ποια να πας επίτηδες γιατί... κάποιος βρίσκεται εκεί.
10. Τη Δευτέρα το βράδυ όλοι είναι εξαντλημένοι
Έχεις φάει, έχεις περπατήσει, έχεις χορέψει, έχεις βραχεί, έχεις φωτογραφηθεί, έχεις περάσει ώρες στο αυτοκίνητο και όμως, την επόμενη χρονιά θα κάνεις ακριβώς τα ίδια. Γιατί όσο κι αν γκρινιάζουμε για την κίνηση, τον κόσμο, τη ζέστη και την ταλαιπωρία, ο Κατακλυσμός παραμένει το πιο καλοκαιρινό τριήμερο του χρόνου.
11. Βλέπεις συγγενείς που έχεις να δεις... από τον προηγούμενο Κατακλυσμό
Ο Κατακλυσμός έχει μια μαγική δύναμη, ξαφνικά εμφανίζονται μπροστά σου θείοι, θείες, ξαδέλφια και συγγενείς που έχεις να δεις χρόνια. Εκεί που περπατάς αμέριμνος στις Φοινικούδες, ακούς από μακριά: «Εν με θυμάσαι; Είμαι ο γιος της ξαδέλφης της θείας σου», και κάπως έτσι καταλήγεις να στέκεσαι είκοσι λεπτά στη μέση του δρόμου, να εξηγείς τι κάνεις στη ζωή σου, αν παντρεύτηκες, αν βρήκες δουλειά και γιατί δεν περνάς ποτέ από το χωριό.
Το καλύτερο; Οι συγγενείς ξέρουν τα πάντα για σένα, ενώ εσύ προσπαθείς απεγνωσμένα να θυμηθείς ποιος ακριβώς είναι ο άνθρωπος που σε αγκαλιάζει. Φυσικά, η κουβέντα κλείνει πάντα με το κλασικό: «Να κανονίσουμε να βρεθούμε κάποια στιγμή!», και μετά ξαναβρίσκεστε... στον επόμενο Κατακλυσμό.
