ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: baby pink sweatpants, sweatshirt και λευκά sneakers
 

Μέσα από τα βιώματα δημιουργείται η τέχνη

Ο Κύπριος καλλιτέχνης Ανδρέας Στυλιανού μίλησε για την πρώτη του ατομική έκθεση στην Alpha C.K Γκαλερί

Της Λουΐζας Λούη

Η «Κ» βρέθηκε στην Alpha C.K γκαλερί ανήμερα των εγκαινίων της έκθεση «Year One» που παρουσιάζει ο νεαρός αλλά έμπειρος καλλιτέχνης Ανδρέας Στυλιανού. Μια έκθεση ποπ, σύγχρονη αλλά και με απίστευτη ακρίβεια στη λεπτομέρεια. Στην γκαλερί συνάντησα τον καλλιτέχνη, καθώς και την συνιδιοκτήτρια της γκαλερί και επιμελήτρια της έκθεσης Έλενα Χριστοδουλίδου. Ο Ανδρέας εξήγησε στην «Κ» πως όλα ξεκίνησαν όταν σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, στο Architectural Association εκεί που τέλειωσε η Zaha Hadid και άλλοι σπουδαίοι αρχιτέκτονες, «στη σχολή αυτή έχεις τη δυνατότητα να κάνεις τέχνη αντί για αρχιτεκτονική. Εγώ έκανα τέχνη σαν ήμουν σε αρχιτεκτονικό σχολείο». Μάλιστα, ο Ανδρέας από πού μικρή ηλικία ξεκίνησε ένα πολύ ιδιαίτερο και παράξενο χόμπι, «Ξεκίνησα να συλλεγώ έργα τέχνης από το καιρό που άρχισα να σπουδάζω, από το 2012. Τα ταξίδια μου είναι μετρημένα για να μπορώ να επενδύω στο χόμπι μου. Με τον πρώτο μου μισθό πήγα να αγοράσω ένα γλυπτό του Damien Hirst».

Γιατί επέστρεψε στην Κύπρο, τον ρωτώ; «Κατάλαβα ότι θα συνεχίσω να κάνω τέχνη για πολύ καιρό ακόμα και παραιτήθηκα από τη δουλειά στην αρχιτεκτονική, ήρθα Κύπρο επειδή θα μπορούσα να τα έχω όλα εδώ, το στούντιό μου, τον χώρο μου κάτι που δεν μπορούσα να έχω στο Λονδίνο. Και έτσι άρχισα να δουλεύω στην Κύπρο και να στέλνω τα έργα μου στο εξωτερικό. Η τελευταία μου έκθεση στο εξωτερικό ήταν στο Μιλάνο, που ήταν παράλληλα και σε γκαλερί και σε ξενοδοχείο για το Fashion Week του Μιλάνου και πρόσφατα, ενώ έτρεχε αυτή η έκθεση το Forbes Italia με ανάφερε με ακόμη 5 καλλιτέχνες ότι σε συγκεκριμένες στιγμές είναι έξυπνο να επενδύεις σε νέους καλλιτέχνες. Έχει ένα χρόνο που είμαι Κύπρο και νιώθω μια ηρεμία, κάτι που δεν ξανάνιωσα».

Μιλώντας για την έκθεση «Year One», επεσήμαινε πώς έγινε η πρόταση για τη παρουσίαση αυτή «από πολύ μικρή ηλικία επισκεπτόμουν αυτές γκαλερί και ακόμη θυμάμαι δυο-τρεις καλλιτέχνες που εκτέθηκαν εδώ όπως την Καλογεροπούλου επειδή έκανε αυτό που ήθελε, δημιουργούσε αυτό που ήθελε και αυτό έβγαζε μια χαρά μέσα από τα έργα της. Βασικά πήρα τηλέφωνο τους δύο ιδιοκτήτες της Alpha CK και τους ζήτησα να έρθουν να δουν τα τελευταία μου έργα που κάνω τώρα» και σημείωσε, ανάφερε πως γενικά υπάρχει θέμα εμπιστοσύνης μεταξύ γκαλερίστα και καλλιτέχνη, «όταν ήμουν πανεπιστήμιο ξεκίνησα να δικτυώνομαι με διάφορες γκαλερί και με την πορεία, μετά που τέλειωσα, κατάλαβα ότι υπάρχει ένα κύριο πρόβλημα, η αποσύνδεση μεταξύ γκαλερίστα και καλλιτέχνη, ο γκαλερίστας που έχει τη δύναμη και ο καλλιτέχνης που φοβάται αυτή τη δύναμη. Εγώ όμως είπα ότι δεν έχω κάτι να χάσω εδώ και θα το κάνω, δεν φοβήθηκα».

Η κ. Χριστοδουλίδου μπαίνοντας στη συζήτηση τόνισε για τον Αντρέα ότι «είχε πάντα πρόταση στην γκαλερί μας. Εάν προσέξεις τη γλυπτική του Αντρέα, ιδιαίτερα στα NEON γλυπτά, βλέπεις μια απίστευτη ευθυγραμμία και μια ισορροπία που μπορεί να μην την είχε εάν δεν ήταν αρχιτέκτονας. Σε όλα του τα έργα θα δεις ότι υπάρχει συγχρονισμός και αρμονία επειδή έτσι είναι και ο Αντρέας. Η τέχνη που κάνει προέρχεται από τα βιώματά του. Η τέχνη του Αντρέα είναι πολυμορφική».

Ο Ανδρέας μού είπε ότι στην έκθεση αυτή βλέπει κάποιος τι πρόλαβε να δείξει μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο που ζει Κύπρο και για αυτό και ο τίτλος αυτός της έκθεσης «Year One», «ό,τι πρόλαβα να δουλέψω πάνω σε καμβά, πάνω σε γλυπτό, σε Neon, σε χαρτί. Θέλω στα επόμενα χρόνια να εξαντλήσω και να δοκιμάσω όλα τα μέσα της τέχνης. Πιο συγκεκριμένα για μερικά έργα που θα δείτε στην έκθεση, για παράδειγμα, στα integrated drawings τα έκανα με water color pencil που δεν σβήνεται, οπότε δεν μπορούσα να κάνω λάθος σε όλους αυτούς τους 7 πίνακες που είναι στην συγκεκριμένη σειρά. Ξεκίνησα από τον πρώτο κατά την περίοδο του lockdown και έκανα ένα κάθε τρεις μέρες. Ήταν μια τελετουργία της ημέρας μου. Ήταν ο δικός μου διαλογισμός. Πέρασα το lockdown δηλαδή χωρίς να το νιώσω».

Η έκθεση «Year One» φαίνεται ότι μία πολύ καλή πρόταση, που όπως είπε ο Αντρέας μέρος έργων της έκθεσης είναι αποτέλεσμα της καραντίνας. Είδα έκρηξη χρωμάτων, μέσων και συναισθημάτων. Σίγουρα η ενέργεια του ιδίου του καλλιτέχνη αλλά και των ιδιοκτήτων μεταφέρεται μέσα από τα έργα. Η τέχνη έτσι και αλλιώς είναι ένα συναίσθημα, και μέσω της δουλειάς του Αντρέα αισθάνομαι ότι μπορεί κάποιος μέσα να ταξιδέψει και γιατί όχι να ζήσει τις εμπειρίες του καλλιτέχνη.

Η τέχνη δεν έχει φραγμούς

Μιλώντας για την τέχνη γενικά, η Έλενα και ο Ανδρέας εξέφρασαν την άποψη ότι η ελευθερία της έκφρασης μέσα από την τέχνη είναι αδιαμφησβήτητη. Η Έλενα συγκεκριμένα είπε, «Εμένα μου αρέσει η ποιότητα στην τέχνη. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ο καθένας μπορεί να εκφράζεται όπως θέλει αρκεί να είναι κάποιου επιπέδου. Η τέχνη δεν έχει όρια δεν έχει φραγμούς, η τέχνη μπορεί να φτάσει στο άπειρο». Ο Ανδρέας είπε πως, «Πρέπει πρώτα από όλα να σκεφτείς τι έγινε στην ιστορία της τέχνης ως σήμερα που ήταν provocative, που άλλαξε κάτι και το τι αλλάζεις τώρα με αυτό που κάνεις ή εάν είναι επειδή θέλεις να αλλάξεις κάτι ή επειδή απλά επειδή θέλεις προσοχή».

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

ENTERTAINMENT: Τελευταία Ενημέρωση

X