Ριάνα Στυλιανού
Το επόμενο κεφάλαιο του project φέρνει τη βιώσιμη μόδα ακόμη πιο κοντά στην πραγματικότητα της αγοράς. Μετά τους εθελοντές του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού και το δημιουργικό εργαστήριο των φοιτητών του Πανεπιστημίου Frederick, τη σκυτάλη παίρνουν Κύπριοι σχεδιαστές μόδας, καλούμενοι να μεταφράσουν τη φιλοσοφία της επαναχρησιμοποίησης μέσα από το προσωπικό τους brand DNA.
Οι designers επισκέφθηκαν τον Κυπριακό Ερυθρό Σταυρό και, ανάμεσα σε ράφια γεμάτα ιστορίες, επέλεξαν κομμάτια που τους «μίλησαν». Ρούχα που κουβαλούσαν παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα έκρυβαν δυνατότητες. Η επιλογή δεν έγινε με γνώμονα την τελειότητα, αλλά το ένστικτο: την υφή, τη φόρμα, τη φθορά, την έμπνευση που μπορεί να γεννηθεί από το απρόβλεπτο.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά μια καθαρά δημιουργική διαδικασία. Κάθε designer επιστρέφει στο ατελιέ του με έναν διαφορετικό στόχο: να επανασχεδιάσει τα κομμάτια, διατηρώντας την ταυτότητα του brand του. Άλλοι εστιάζουν στη δομή και το tailoring, άλλοι στο πειραματικό layering, άλλοι στη χειροποίητη λεπτομέρεια ή στο upcycled patchwork. Το μεταχειρισμένο ρούχο παύει να είναι απλώς υλικό και γίνεται καμβάς προσωπικής έκφρασης.
Η αναδημιουργία δεν ακολουθεί κανόνες fast fashion. Είναι μια διαδικασία αργή, συνειδητή και βαθιά προσωπική. Κάθε κόψιμο, κάθε ραφή και κάθε παρέμβαση γίνεται με σεβασμό στο αρχικό κομμάτι αλλά και με ξεκάθαρη σχεδιαστική άποψη.
Μέσα από αυτή τη σύμπραξη, η βιωσιμότητα παύει να είναι θεωρία και γίνεται πράξη. Οι designers αποδεικνύουν ότι η υπεύθυνη μόδα δεν περιορίζει τη δημιουργικότητα, αντίθετα, τη δυναμώνει. Δείχνουν πως ένα brand μπορεί να παραμείνει αυθεντικό, σύγχρονο και εμπορικό, χωρίς να αγνοεί το περιβαλλοντικό και κοινωνικό του αποτύπωμα.
Το project αυτό δεν αφορά μόνο τη δεύτερη ζωή των ρούχων, αλλά και μια νέα οπτική για το μέλλον της κυπριακής μόδας. Ένα μέλλον όπου η έμπνευση ξεκινά από το υπάρχον, η δημιουργία έχει συνείδηση και το στυλ αποκτά ουσία.
