ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: loose jeans, αέρινο λευκό πουκάμισο και πλεκτό στους ώμους

Η αυλή του παραδείσου

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Ο Περικλής Ρουσουνίδης είναι μια αντιπροσωπευτική βιτρίνα της κυπριακής κοινωνίας. Άνθρωπος αυτοδημιούργητος, σπάταλος αλλά και δημιουργικός, άνθρωπος των άκρων, έχει τη δύναμη και το χάρισμα να αναγεννιέται από τη στάχτη του. Πριν δυο χρόνια έφτιαξε το πλέον ακριβό εστιατόριο στην Κύπρο, όπου η μπουκιά ήταν και εικοσάλιρο, ενώ σήμερα πηγαίνοντας στ' άλλο άκρο δημιούργησε το πλέον «value for money» φτηνό ιταλικό μενού.

Οι ακρότητες είναι κοινή συνιστάμενη του μέσου Κύπριου σήμερα. Πριν τρεις μήνες (έβλεπε και γέλαγε!) με τους Τάκκους, σήμερα ζει στους ρυθμούς της Ζουμπουλίας και του Παρά Πέντε. Ακροβασίες, δηλαδή, από το χιούμορ της σαχλότητας στο πλέον αμπελοσοφιστικό αθηναϊκό κωμικό σενάριο των τελευταίων χρόνων.

Βέβαια οι ακρότητες σε ρυθμούς ασανσέρ δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Είμαστε η ίδια ράτσα που το '89 έβριζε την Αθήνα ως «χωριό» και το '91 αγόραζε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους για να γίνει χωριάτισσα. Πριν δυο χρόνια, χωριστήκαμε σε «Νενέκους» και «Οχιάδες», πριν τριάντα σε Μακαριακούς και Γριβικούς. Όπως τους παλιούς κακούς καιρούς τσακωνόμασταν για τα ράσα και τις εθναρχίες, σήμερα οι πολιτικοί πλακώθηκαν για την ΑΤΗΚ και τα ευρυζωνικά! Εκσυγχρονισμός ε;

Οι ακρότητες είναι κοινή συνιστάμενη του μέσου Κύπριου σήμερα.

Τις ακρότητες και τους ακροβατισμούς κάποτε τους προκαλεί ο ενθουσιασμός. Κάποτε όμως τους οδηγεί η ημιμάθεια και η έλλειψη σοβαρότητας. Με τίποτα δεν με πείθουν οι κύριοι Καρράς, Χριστοφόρου και Αβέρωφ ότι γνωρίζουν από ευρυζωνικές υπηρεσίες και «στρατηγική διαχείρισης περιεχομένου». Γιατί αν σκαμπάζουν έστω και λίγο από τέτοια θα έκαναν στρατηγική για την κοινωνία της πληροφορίας όταν ήταν εξουσία. Δηλαδή θα έδιναν δωρεάν Internet στο λαό (είμαστε οι τελευταίοι στο «e-europe»), θα μετοχοποιούσαν την ΑΤΗΚ, θα την εισήγαγαν στο ΧΑΚ και θα έστηναν κανόνες υγιούς ανταγωνισμού. Τίποτα δεν έκαναν από αυτά και σήμερα μας παρουσιάζονται ως techno freaks που μπορούν να μιλούν με άνεση για content management, ψηφιακές πλατφόρμες, pay - per - view και άλλα διαστημικά. Μου λέει και ο Αντρέας δίπλα μου, «Σιγά δηλαδή όταν μιλούν για το φασολάκι, την ακρίβεια και το ευρώ, ξέρουν;».

Και ξαφνικά η Λευκωσία έγινε Τόκιο! Το Akakiko πριν λίγα χρόνια έκανε τη γιαπωνέζικη κουζίνα προσιτή σε όλα τα στομάχια. Επειδή πέτυχε το πείραμα εκεί, είδαν όλοι φως και μπήκαν! Αποτέλεσμα: Η Λευκωσία σε λίγο θα έχει περισσότερα γιαπωνέζικα εστιατόρια από ταβέρνες! Άνοιξε το Seiko, το Nippon, το Zen και μαζί με τα παλιά μάς κάνουν μισή ντουζίνα. Βρείτε μου έξι καλά κυπριακά εστιατόρια στη Λευκωσία, να σας κάνω το τραπέζι.

Ο περίπατός μας στην κυπριακή αυλή της υπερβολής συνεχίζεται στα του οίκου μας. Το έχω ξαναγράψει και το επαναλαμβάνω: Αν όλη η Κύπρος μπορούσε να βρίσκεται στις κοσμικές σελίδες, τότε αυτές δεν θα λέγονταν «κοσμικές» αλλά «λαϊκές» σελίδες. Ως must φταίμε που δημιουργήσαμε αυτή την τάση της κοσμικολαγνείας. Σίγουρα όμως εμείς προσπαθούμε να διαφυλάξουμε τον αναγνώστη και το social society από το overdose του κοσμικούαουα, έτσι ώστε το οφθαλμόλουτρο και το gossip του κομμωτηρίου να έχει διάρκεια και να μην αρχίσει ο κόσμος τους εμετούς πάνω στις σελίδες των περιοδικών. Δυστυχώς άλλοι βρήκαν και πάλι φως και μπήκαν. Αποτέλεσμα είναι οι ίδιες φωτογραφίες, οι ίδιες φάτσες συν άλλες τόσες, να βρίσκονται και στα εβδομαδιαία και στα δωρεάν και στα πληρωμένα και στα internet sides και παντού!

Νισάφι πια!

Όμως, οι ακρότητες των κοτετσιών δεν συγκρίνονται με τα πιο πάνω. Το πώς είναι ο κυπριακός πολιτικός «γουμάς» πήραμε όλοι μια γεύση, παρακολουθώντας την περίφημη και ιστορική πλέον εκπομπή στο MEGA. Πρέπει να σας εκμυστηρευθώ πως έχω ήδη ζητήσει αντίγραφο της εκπομπής για να το κρατήσω ως προίκα στα παιδιά μου όταν θα φύγει η γενιά μας από τη ζωή. Ήδη η συγκεκριμένη εκπομπή είναι το Νο1 του Box Office με τις πιο αντιπροσωπευτικές για τον κυπριακό πολιτισμό εκπομπές, ένα ιστορικό διαχρονικό μνημείο κυπριακού πολιτισμού, άξιο να πάει ως ψηφιακός δίσκος στον Άρη με το Voyager, μπας και το δουν οι εξωγήινοι και την κάνουν! Θα ήταν βέβαια μεγάλη παράλειψη της Αρχής Ραδιοτηλεόρασης αν δεν τη βραβεύσει ως την «πλέον αντιπροσωπευτική εκπομπή της κυπριακής πολιτικής και τηλεόρασης». Θεωρώ τέλος, ως υπερβολές τις τοποθετήσεις εν ενεργεία βουλευτών σε κατ' ιδίαν συζητήσεις μαζί μου, ότι μετά από αυτό που είδαν θα αποσυρθούν από την πολιτική και θα ανοίξουν περίπτερο!

Τι κι αν καθώς μιλούσε ο Κλεάνθους, ο Αναστασιάδης τού φώναζε «ουουουου!», λες και βρίσκονταν στο Τσίρειο. Τι κι αν ο Κλεάνθους έλεγε συνεχώς στον Αναστασιάδη «παρέτα μας», τι κι αν κανείς πλέον δεν καταλαβαίνει τα κυπριακά του Χριστόφια, ούτε νομίζω και η συντρόφισσα Έλση;

Αυτοί οι τύποι που απολαύσαμε ως ήρωες cartoon στο MEGA, έχουν το χάρισμα να αναγεννιόνται από την τέφρα τους αλλά και να περπατούν από το ένα άκρο στο άλλο με την προσαρμοστικότητα χαμαιλέοντα. Αύριο θα τους δείτε στη τελευταία συνεδρία της απερχόμενης Βουλής να γλείφονται με τα γνωστά «Δημήτρη μου» και «Νίκο μου» πάνω από ένα τραπέζι με ουίσκι, πλαστικά ποτήρια και τσαμαρέλλα. Εσείς όμως τρέξετε στον Περικλή και φάτε καλτσόνε με £5.50, γιατί τα καλά πράγματα δεν διαρκούν πολύ...

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση