Μαρία Καραμάνου
Νέα, καθοριστική τροπή πήρε η υπόθεση που αφορά τον βουλευτή Λεμεσού του Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκο Σύκα, μια υπόθεση που από την πρώτη στιγμή προκάλεσε πολιτικούς και κοινωνικούς κραδασμούς, καθώς συνδέεται με καταγγελία για έμφυλη βία, θεσμικές διαδικασίες, άρσης ασυλίας και εσωκομματικές αποφάσεις με βαρύ πολιτικό κόστος.
Την Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026, η σύντροφος του βουλευτή προσέφυγε στο ΤΑΕ Λεμεσού, καταγγέλλοντας ότι δέχθηκε σωματική και ψυχολογική βία από τον Νίκο Σύκα κατά τη διάρκεια ταξιδιού τους στην Αθήνα, μεταξύ 31 Δεκεμβρίου 2025 και 3 Ιανουαρίου 2026. Σύμφωνα με πληροφορίες, η καταγγελία συνοδευόταν από ιατρική εξέταση, τα ευρήματα της οποίας φέρεται να επιβεβαίωναν άσκηση σωματικής βίας.
Οι πρώτες πολιτικές αντιδράσεις
Η υπόθεση προκάλεσε άμεση αντίδραση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ. Η Πρόεδρος του κόμματος και Πρόεδρος της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου, κάλεσε δημόσια τον βουλευτή να αποποιηθεί τη βουλευτική του ασυλία και εισηγήθηκε να τεθεί εκτός ψηφοδελτίου, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία ανοχή σε καταγγελίες βίας, διατηρώντας παράλληλα αναφορά στο τεκμήριο αθωότητας και την ανάγκη πλήρους, αμερόληπτης διερεύνησης. Παράλληλα, το Εκτελεστικό Γραφείο του ΔΗΣΥ συνήλθε εκτάκτως και υιοθέτησε ομόφωνα την εισήγηση της Προέδρου.
Ως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, δηλώνω με απόλυτη σαφήνεια ότι δεν υπάρχει καμία ανοχή σε καταγγελίες βίας.
— Annita Demetriou (@AnnitaDemetriou) January 4, 2026
Σεβόμαστε πλήρως τη Δικαιοσύνη και το τεκμήριο της αθωότητας, όμως η διερεύνηση πρέπει να γίνει άμεσα και χωρίς σκιές. Θεωρώ απαραίτητη την αυτόβουλη αποποίηση της ασυλίας.…
Παράλληλα, το ΑΚΕΛ σε ανακοίνωσή του δήλωσε: «Η καταγγελία που έγινε για περιστατικό έμφυλης βίας σε βάρος εν ενεργεία βουλευτή επιβάλλει την ενεργοποίηση όλων των αρμόδιων θεσμών και κυρίως της Νομικής Υπηρεσίας για ενδελεχή, αντικειμενική και απολύτως αμερόληπτη διερεύνηση της υπόθεσης. H Νομική Υπηρεσία καλείται να δράσει άμεσα και να ξεπεράσει το κακό προηγούμενο που δημιούργησε εκθέτοντας την Κύπρο διεθνώς και στοχοποιώντας το θύμα».
Mάλιστα, τόνισε πως δεδομένου ότι πρόκειται για καταγγελία σε βάρος δημόσιου προσώπου και εν ενεργεία αξιωματούχου που βρίσκεται σε θέση ισχύος, ο όλος χειρισμός της υπόθεσης πρέπει να είναι αυστηρός και παραδειγματικός. «Η Πολιτεία και οι θεσμοί οφείλουν να επιδεικνύουν μηδενική ανοχή σε τέτοια φαινόμενα και να το αποδεικνύουν έμπρακτα», κατέληξε το ΑΚΕΛ.
Η θέση του Νίκου Σύκα
Σε γραπτή δήλωσή του, ο Νίκος Σύκας αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες, εξέφρασε σοκ για τη διαρροή της καταγγελίας στα ΜΜΕ, μίλησε για «λαϊκά δικαστήρια» πριν καν κληθεί να καταθέσει. Τόνισε ότι σέβεται τις διαδικασίες και δήλωσε έτοιμος να συνεργαστεί πλήρως με τις Αρχές, επιφυλασσόμενος των νόμιμων δικαιωμάτων του.
Η ανάρτηση του αυτούσια: «Λυπούμαι πραγματικά που είμαι υποχρεωμένος να σχολιάσω δημοσίως δημοσιεύματα και σχόλια τα οποία με εμπλέκουν σε υπό διερεύνηση καταγγελία και επιθυμώ να τονίσω τα εξής:
Αρνούμαι κατηγορηματικά την καταγγελία, αλλά και τα υπονοούμενα τα οποία αφήνονται σε βάρος μου.
Νιώθω σοκαρισμένος από το γεγονός ότι η καταγγελία διέρρευσε στα μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης και στήθηκαν λαϊκά δικαστήρια, προτού καν αξιολογηθεί η οποιαδήποτε μαρτυρία και προτού κληθώ να δώσω τη δική μου κατάθεση για τα γεγονότα.
Παρόλα αυτά, δηλώνω ότι σέβομαι απόλυτα τις ερευνητικές διαδικασίες και, ανά πάσα στιγμή, είμαι έτοιμος να καταθέσω τα πραγματικά γεγονότα.
Τέλος, επιφυλάσσω όλα τα νόμιμα μου δικαιώματα».
Η απόσυρση της καταγγελίας
Τέσσερις ημέρες μετά την αρχική καταγγελία, η καταγγέλλουσα απέστειλε επιστολή στην Αστυνομία, με την οποία δήλωσε ότι «δεν έχει παράπονο» και απέσυρε την καταγγελία της, επικαλούμενη σύμφωνα με νεότερα στοιχεία, στρες και φόβο για τις διαστάσεις της υπόθεσης. Η απόσυρση, χωρίς δημόσια αιτιολόγηση εκείνη τη στιγμή, προκάλεσε έντονα ερωτήματα, δεδομένου του πλαισίου έμφυλης βίας και της αρχικής μαρτυρίας.
Παρά την απόσυρση της καταγγελίας, οι ανακριτές του ΤΑΕ Λεμεσού διαβίβασαν τον φάκελο στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, κρίνοντας ότι το υλικό επιβάλλει συνέχιση της διερεύνησης. Το ΑΚΕΛ, σε ανακοίνωσή του, ζήτησε άμεση και παραδειγματική διερεύνηση, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για καταγγελία κατά εν ενεργεία αξιωματούχου και ότι η Πολιτεία οφείλει να επιδεικνύει μηδενική ανοχή σε τέτοια φαινόμενα.
Η διαδικασία άρσης ασυλίας
Η Νομική Υπηρεσία υπέβαλε αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο για άρση της βουλευτικής ασυλίας, όπως προβλέπει το άρθρο 83 του Συντάγματος. Ο ίδιος ο Νίκος Σύκας δήλωσε δημόσια ότι δεν τον εκφράζει η ασυλία, αποποιήθηκε τα βουλευτικά του προνόμια και κάλεσε τις Αρχές να προχωρήσουν «απρόσκοπτα και με ταχύτητα». Όπως ανέφερε σε γραπτή δήλωση του αποποιήθηκε τη βουλευτική του ασυλία γράφοντας: «Με προσήλωση στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καταδικάζω απερίφραστα κάθε μορφή έμφυλης βίας.
Aπό την πρώτη στιγμή δήλωσα πως, για τη διευκόλυνση της ερευνητικής διαδικασίας, ήμουν έτοιμος να αποποιηθώ βουλευτικών προνομίων. Αν και ήδη έχει αποσυρθεί η καταγγελία, δηλώνω δημόσια την παραίτησή μου από την βουλευτική ασυλία. Επιθυμώ να προχωρήσουν, απρόσκοπτα και με ταχύτητα, από τις αρμόδιες Αρχές, όλες οι ενέργειες που προβλέπονται από το Σύνταγμα και τους νόμους.
Απέναντι στους ανθρώπους που με έχουν εμπιστευθεί, αλλά και προς όλη την κοινωνία, ένα είναι το ζητούμενο: Η δικαιοσύνη της αλήθειας».
Κατά την ακρόαση ενώπιον του Ανωτάτου, ο δικηγόρος του ανέφερε ότι δεν θα εγείρει ένσταση επί του αιτήματος. «Η ασυλία δεν με εκφράζει, πιστεύω απόλυτα στην ισονομία και παρόλο που η υπόθεση έχει αποσυρθεί διευκολύνω πλήρως τη δικαιοσύνη», δήλωσε ο Νίκος Σύκας στους δημοσιογράφους.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήρε ομόφωνα τη βουλευτική ασυλία του Νίκου Σύκα, κρίνοντας ότι συντρέχουν σοβαροί λόγοι δημοσίου συμφέροντος και τονίζοντας την αρχή της ισονομίας. Η απόφαση δεν αποδίδει ποινική ευθύνη, αλλά επιτρέπει στις διωκτικές Αρχές να προχωρήσουν σε πλήρη ανακριτική διαδικασία.
Μετά την άρση, η Αστυνομία αναμένεται να προχωρήσει άμεσα σε ανακριτική διαδικασία και στη συνέχεια θα κριθεί, στη βάση του συνολικού υλικού, αν θα καταχωρηθεί υπόθεση στο Δικαστήριο. Σε ό,τι αφορά στο ποινικό σκέλος της υπόθεσης, εναντίον του Νίκου Σύκα διερευνώνται τα εξής αδικήματα, άσκηση βίας, άσκηση ψυχολογικής βίας, επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη και απειλή.
Μάλιστα, ως τελευταία εξέλιξη στην υπόθεση, τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου το Πολιτικό Γραφείο του Δημοκρατικού Συναγερμού αποφάσισε τη μη συμπερίληψη του Βουλευτή Νίκου Σύκα στο ψηφοδέλτιο του κόμματος για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Σε ανακοίνωση του ΔΗΣΥ, αναφέρεται ότι σε συνεδρία του τη Δευτέρα, το Πολιτικό Γραφείο αποφάσισε να υιοθετήσει την εισήγηση του Εκτελεστικού Γραφείου για μη συμπερίληψη του Βουλευτή Νίκου Σύκα στο ψηφοδέλτιο για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Όπως σημειώνεται, η απόφαση λήφθηκε με μυστική ψηφοφορία, δυνατότητα που προβλέπεται από το Καταστατικό. Ταυτόχρονα, αναμένεται να κινηθούν οι διαδικασίες πλήρωσης της θέσης, με πρώτους επιλαχόντες τους Ανδρέα Μιχαηλίδη και Τίμη Ευθυμίου.
Οριστικά εκτός ψηφοδελτίου ΔΗΣΥ ο Νίκος Σύκας - https://t.co/f13DCVWWD3
— Καθημερινή Κύπρου (@Kathimerini_Cy) January 19, 2026
Ως γυναίκα, ως πολίτης και ως άνθρωπος που ζει σε αυτή την κοινωνία, θεωρώ απολύτως σωστή την απόφαση να μη συμπεριληφθεί ο Νίκος Σύκας στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ. Όχι επειδή «καταδικάστηκε», δεν καταδικάστηκε, αλλά επειδή η πολιτική εκπροσώπηση δεν είναι δικαίωμα άνευ όρων. Είναι ευθύνη.
Σε υποθέσεις έμφυλης βίας, ειδικά όταν εμπλέκονται άτομα με εξουσία, πολλές γυναίκες φοβούνται. Φοβούνται τις συνέπειες, τη δημόσια έκθεση, τα σχόλια, την αμφισβήτηση. Φοβούνται ότι δεν θα τις πιστέψει κανείς. Και ναι, πολλές σιωπούν ή αποσύρουν καταγγελίες. Όχι επειδή «δεν έγινε τίποτα», αλλά επειδή το βάρος είναι δυσβάσταχτο.
Γι’ αυτό και, όσο κι αν σεβόμαστε το τεκμήριο αθωότητας (που οφείλουμε να σεβόμαστε), δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται υπό διερεύνηση για τόσο σοβαρά αδικήματα δεν μπορεί, ταυτόχρονα, να ζητά την ψήφο μας για να μας εκπροσωπήσει. Δεν είναι τιμωρία, είναι θεσμική αυτοπροστασία.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και δεν σηκώνουν «ναι μεν, αλλά», στην Κύπρο, 999 καταγεγραμμένα περιστατικά βίας κατά γυναικών μόνο το 2022–2023. 147 βιασμοί και 20 απόπειρες βιασμών την περίοδο 2021–2023, 41 γυναικοκτονίες την τελευταία δεκαετία και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, 35% των νέων γυναικών έχουν βιώσει κάποια μορφή βίας.
Δεν ζητάμε καταδίκες από τα κόμματα. Ζητάμε όρια και αυτό, ως γυναίκα, ως πολίτης και ως κοινωνία που θέλει να προχωρήσει μπροστά, είναι το ελάχιστο.
Η πολιτική δεν είναι χώρος για «ίσως», «να δούμε» και «μέχρι να ξεχαστεί», είναι χώρος παραδείγματος και όταν μιλάμε για έμφυλη βία, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα και η ανοχή δεν είναι δημοκρατία. Αν θέλουμε οι γυναίκες να μιλούν, πρέπει πρώτα να δείξουμε ότι ακούμε και αν θέλουμε μια κοινωνία που προχωρά, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι απλό αλλά θεμελιώδες, δεν γίνεται να μας εκπροσωπεί κάποιος που, έστω και υπό σκιά, μας θυμίζει όλα όσα προσπαθούμε να αλλάξουμε.
Η δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της, η πολιτική, όμως, οφείλει να κάνει τη δική της και αυτή ξεκινά από την ευθύνη.
