Ριάνα Στυλιανού
Μέσα από μια ποιητική και πολυεπίπεδη ματιά στη σύγχρονη θηλυκότητα, η νέα συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026 της Prada επαναπροσδιορίζει τα όρια της γυναικείας ένδυσης, προτείνοντας μια μόδα που δεν περιορίζεται σε κανόνες αλλά εξελίσσεται μαζί με τη γυναίκα που τη φορά. Υπό τη δημιουργική καθοδήγηση της Miuccia Prada και του Raf Simons, η συλλογή εστιάζει στη διαδικασία του «ντύνω και απογυμνώνω» όχι μόνο σε επίπεδο ρούχου, αλλά και σε επίπεδο εμπειριών που διαμορφώνουν την προσωπική ταυτότητα.
Η επίδειξη μόδας πραγματοποιήθηκε στο Deposito του Fondazione Prada, έναν επιβλητικό χώρο γεμάτο έργα τέχνης και έπιπλα από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα. Εκεί, σε ένα σκηνικό που συνέδεε το παρελθόν με το παρόν, παρουσιάστηκαν 60 εμφανίσεις πάνω σε 15 μοντέλα, με κάθε μοντέλο να αλλάζει τέσσερα διαφορετικά σύνολα, υπογραμμίζοντας την έννοια της μεταμόρφωσης.
Στην πρώτη εικόνα κυριάρχησαν αυστηρά, σωληνωτά παλτό με κοντή γραμμή. Καθώς αυτά αφαιρούνταν, αποκαλύπτονταν φορέματα σε γραμμές των ’50s, πλεκτά με υπερβολικές μανσέτες, τσαλακωμένα πουκάμισα, ίσια shift dresses και εμφανή underpinnings. Το layering λειτουργούσε σαν αφήγηση: κάθε στρώση ρούχου αποκάλυπτε και μια διαφορετική πτυχή της γυναίκας.
Τα υλικά έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ξεφτίσματα, λεκέδες που θυμίζουν μούχλα και υφάσματα με φθαρμένη όψη δεν παρουσιάστηκαν ως ατέλειες, αλλά ως συνειδητές επιλογές που δημιουργούν νέα μοτίβα. Η έννοια της φθοράς μετατράπηκε σε ομορφιά, αναδεικνύοντας την τελειότητα που γεννιέται μέσα από την ατέλεια. Αυτή η «ελεγχόμενη ακαταστασία» ισορρόπησε με πολυτελή αξεσουάρ όπως ψηλές μπότες από ζακάρ με κορδόνια, τσάντες από δέρμα αλιγάτορα με κοντό χερούλι, διακοσμημένες κάλτσες και kitten heels.
Στο κοινό παρευρέθηκαν γνωστά πρόσωπα από τον χώρο του κινηματογράφου και της μόδας, όπως η Sarah Pidgeon, η Zoey Deutch, η Anna Sawai, η Letitia Wright και η Pond Naravit, ενισχύοντας τον διεθνή χαρακτήρα του οίκου.
Η συλλογή Ready-to-Wear FW26 της Prada είναι ένας διάλογος ανάμεσα στη φινέτσα και την αποδόμηση, στο κρυφό και το φανερό. Μέσα από αυτή τη σύγκρουση, η Miuccia Prada και ο Raf Simons υπογραμμίζουν ότι η γυναικεία ταυτότητα δεν είναι στατική αλλά ρευστή, πολύπλοκη και διαρκώς μεταβαλλόμενη, ακριβώς όπως και η σύγχρονη γυναίκα.
