Ριάνα Στυλιανού
Φέτος συμπληρώνονται 15 χρόνια από τότε που ο David Koma λάνσαρε τη δική του ομώνυμη εταιρεία, ένα εντυπωσιακό ορόσημο που άφησε τον σχεδιαστή να επιθυμεί την επιτυχία σε μια διαφορετική μορφή. «Είμαι τόσο περήφανος για όσα έχουμε πετύχει», είπε, ψαχουλεύοντας ράφια με ρούχα στο στούντιό του στο ανατολικό Λονδίνο. «Αλλά βρίσκομαι σε ένα σημείο που απλά θέλω να επικεντρωθώ στην ευτυχία και να γιορτάσω αυτό που με έφερε εδώ από την αρχή.»
Οι σχεδιαστές είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στη νοσταλγία και ο Koma δεν αποτελεί εξαίρεση· αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε αποστολή να ανακαλύψει ξανά τη δημιουργική ελευθερία που ένιωσε ως απόφοιτος του Central Saint Martins. Η resort συλλογή του σχεδιαστή ήταν από τις πιο περίτεχνες που έχει ποτέ δημιουργήσει.
Ξεκίνησε με ένα γλυπτό της Isabelle Albuquerque —μια τρισδιάστατη εκτύπωση με ακριβείς διαστάσεις της καλλιτέχνιδας τυλιγμένη με δέρμα ελαφιού— που ο Koma ανακάλυψε στο διαδίκτυο. «Υπήρχε ένα μυστήριο στο έργο», είπε. «Με έκανε να σκεφτώ την αρχαία ελληνική ιδέα της μεταμόρφωσης.» Μαγιό με print ελαφιού, φορέματα bodycon και κάπες ήταν μια αισθησιακή μετάφραση αυτών των υπερφυσικών φαντασιώσεων· ενώ οι δερμάτινες σέλες επαναπροσδιορίστηκαν ως φούστες-ζώνες και οι διακοσμήσεις με κρύσταλλο αγκάλιαζαν τους ώμους και τους γοφούς σε ρέουσες jersey τουαλέτες.
Το γυαλιστερό raffia —ένα υποκατάστατο της γούνας— ήταν ραμμένο σε μία φούστα με nude-sequins, αποπνέοντας τη λαμπερή χαίτη ενός αλόγου Akhal-Teke, ενώ δημιουργούσε αφθονία όγκου σε τσάντες και statement παλτά.
