ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: Midi leopard φόρεμα και pointy ankle boots
 

Your σειρά sounds familiar!

The Tsiakkos

The Tsiakkos

Είναι Σεπτέμβρης. Οι διακοπές τέλειωσαν, τα φύλλα θα ξεκινήσουν σιγά-σιγά να πέφτουν (στο Μασατσούσετς… όχι στο Moutayiakka) τα σχολεία ανοίγουν, oι Κυπραίοι σταματούν να πηγαίνουν θάλασσα ακριβώς μετά τον Δεκαπενταύγουστο και οι ινφλουένσερ θα χρησιμοποιήσουν επιτέλους τα hashtags που περίμεναν ολόκληρο το καλοκαίρι… so consider yourself warned, έρχονται τα #takemeback, #wakemeupwhenseptemberends, #endlesssummer #38august.

Στο Αμέρικα ο Σεπτέμβριος φέρνει καταστροφές γιατί είναι η εποχή των τυφώνων. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο ο τυφώνας Dorian έκανε τις Μπαχάμες πιο φλατ και από στήθος εικοσιπεντάχρονης πριν γίνει self-proclaimed φάσιο άικο στις 459 φόλοουέρ της στο Ίνσταγκραμ. Καταστροφικές συνέπειες, επίσης, ο Σεπτέμβριος φέρνει και για την Κύπρο, αφού ξεκινά η καινούργια τηλεοπτική σεζόν και μάς πετάγονται από παντού νέες φαντασμαγορικές ιδέες για τις οποίες κανένας δεν είναι προετοιμασμένος και κυρίως κανείς δεν τις ζήτησε. Να ευχηθούμε, λοιπόν, καλή νέα τηλεοπτική σεζόν και να ευχαριστήσουμε όλα τα κυπριακά και τα ελλαδικά κανάλια εκ των προτέρων που θα μάς κρατήσουν συντροφιά και φέτος. Να στείλουμε τα φιλιά μας και να πούμε ότι αναμένουμε αγωνιωδώς να ξεκινήσουν και πάλι (τρελό καρναβάλι) τα διαμάντια της κυπριακής τιβί για να κλάψουμε παρέα.


Παρακολουθώντας τον τρίτο κύκλο του G.L.O.W στο Netflix έζησα ένα Carrie Bradshaw moment and I couldn’t help but wonder… Γιατί η κυπριακή τηλεόραση δεν ασχολείται με τίποτα ουσιαστικό που να αφορά κάποιον που ζει στην Κύπρο το 2020; Δεν μιλώ για το «Τι να κάνω αν νιώθω αγοραφοβία να κατεβώ στο Fig Tree με μπραζίλιαν, κυρία Θέκλα Πετρίδου μου» (τα φιλιά μου). Αναφέρομαι στις σειρές μυθοπλασίας, είτε κωμωδίες είτε… κωμωδίες (γιατί οι δραματικές πάλι κωμωδίες είναι). Το G.L.O.W είναι μια εξαιρετική dramedy του Netflix βασισμένη σε αληθινή ιστορία για της ζωές μιας ομάδας γυναικών που πρωταγωνιστούσαν σε ένα τηλεοπτικό wrestling show στα ‘80s. Στην επιφάνεια είναι μια σειρά με κάμποσους διαφορετικούς γυναικείους χαρακτήρες ντυμένους με φωσφοριζέ κορμάκια και αρκετή λακ στο ξυσμένο μαλλί για να προκαλέσει τρύπα στο όζον. Στην ουσία, όμως, μιλάει για το γυναικείο empowerment, για τον ρατσισμό, για θέματα σεξουαλικής ταυτότητας και τη μάχη που δίνει ο καθένας να βρει τον εαυτό του. Όλα αυτά τα κάνει χωρίς να γίνεται διδακτικό, χωρίς να κουνάει το δάχτυλο, χωρίς να κάνει μεγάλες και δραματικές δηλώσεις και κυρίως χωρίς να αποκλίνει από τον στόχο του που είναι πρώτιστα η καθαρή ψυχαγωγία του τηλεθεατή. Το «The Boys» για το οποίο σάς μίλησα πριν κάτι βδομάδες, αν και είναι ένα σόου για υπερήρωες, μιλάει για το πώς οι πολιτικοί και η εξουσία εκμεταλλεύονται τους πολίτες για τα λεφτά και τα συμφέροντα. To εξαιρετικό «Derry Girls» στο Netflix – μια από τις καλύτερες κωμωδίες των τελευταίων χρόνων – ακολουθεί μια παρέα εφήβων κοριτσιών στα ‘90s με φόντο τις φασαρίες στη Βόρεια Ιρλανδία με τη δράση του IRA και πάλι με ένα μοναδικά έντεχνο τρόπο περνάει πολιτικά μηνύματα σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη με το Brexit βρίσκεται υπ’ ατμόν.


Στην κυπριακή τηλεόραση δεν μπορώ να σκεφτώ έστω και μια σειρά, είτε κωμωδία είτε δράμα, που να έχει πατήσει έστω αμυδρά με οτιδήποτε μπορεί να απασχολεί τον μέσο Κυπραίο. Με εξαίρεση κάτι φιλιά μεταξύ δυο αντρών στην «Καταιγίδα» και στα «Σύννεφα Αλήτες» που χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο για το shock value που θα προκαλούσαν, δεν υπήρξε ποτέ τίποτε άλλο. Ακόμα χειρότερο από το ότι η κυπριακή τηλεόραση αγνοεί ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (και τις σκέψεις και τις ανησυχίες, και τις ελπίδες τους) είναι το γεγονός ότι διαιωνίζει παρωχημένα στερεότυπα παλαιοτέρων δεκαετιών και το κάνει όχι μόνο σε ιστορικές και καλά σειρές τύπου το «Πέτρινο ποτάμι» της… Χάλκινης «Γαλάτειας» αλλά και σε ό,τι αφορά τη νέα πραγματικότητα on Hoglakorotsos. Ο Κυπραίος είναι κυρίως χώρκατος, αμπάλατος, τατσίζης που ασχολείται μόνο με μάππα, οι μισές γυναίκες είναι χαζές και οι υπόλοιπες φαουσαρκές που καταπιέζουν τους συζύγους από χόμπι, οι πεθερές νεκατώνουνται μέσα στις ζωές των ζευγαριών, οι γκέι είναι κουνιστές καρικατούρες κόπια πατρόν του Σταύρου Παράβα στις ταινίες της Finos Film του ‘50, οι γειτόνισσες είναι περίεργες κουτσομπόλες, τα μωρά είναι κακομαθημένα, κάπου πάντα υπάρχει ένας πονηρός παπάς και όλοι αυτοί ζουν σε μια Κύπρο όπου πλούσιοι αδίστακτοι τούς κυνηγούν, τούς απάγουν, τούς σκοτώνουν για να ζήσουν ερωτικά τρίγωνα, τετράγωνα και παραλληλόγραμμα. Sounds familiar? Για ακόμη μια χρονιά θα είναι. Φυσικά, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. R.I.P. ελπίδα!

 

THE TSIAKKOS: Τελευταία Ενημέρωση

Τα μαύρα χάλια μας

Τα μαύρα χάλια μας

"Κάθε φορά που συμβαίνει ένα παρόμοιο περιστατικό με αυτό που εξελίχθηκε την προηγούμενη βδομάδα ...
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
Τσιμπήθηκα άγρια!

Τσιμπήθηκα άγρια!

Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες… συγκεκριμένα οι «Άγριες μέλισσες» στον ΑΝΤ1 και όλοι μιλάνε ...
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
Wanna be on top?

Wanna be on top?

Γενικά, το πράμα είναι λίγο… «Next Top Fear Factor Model»
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
Drama de Mikel

Drama de Mikel

Όταν άκουσα τις λέξεις «Μιχάλης Σοφοκλεόυς - βραδινό σόου - Ξεροτήανα Πάφου», είπα «Ναι ρε ...
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
Your αίγια… sounds familiar

Your αίγια… sounds familiar

Δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να δεις τη σειρά και να μη σκεφτείς αυτόματα ότι είναι ...
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
Πάντα καλά…

Πάντα καλά…

«Φάε τζαι σιώπα, ξεκινά η Κωνσταντίνα Ευριπίδου τζαι έσιει ούλλο το καλοτζαίρι που καρτερώ ...
The Tsiakkos
 |  THE TSIAKKOS
X