ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: jeans, κορμάκι και μποτάκια
 

Ο δεκάλογος

Το editorial του Δημήτρη Λοττίδη για το τεύχος Ιουλίου.

Δημήτρης Λοττίδης

Δημήτρης Λοττίδης

Καθώς τα σαραντάρια του καλοκαιριού γίνονται καθημερινότητα, η λεγόμενη «κανονικότητα» σίγουρα δεν θα είναι ποτέ η ίδια. Αυτό άλλωστε γράφτηκε παντού και από πολλούς, μας απασχόλησε κι εδώ, όχι μια φορά. Πολλά θα γραφτούν ακόμη από διάφορους για τη «νέα» ζωή που θα έχουμε μετά την πανδημία. Μέσα σε αυτόν τον αχταρμά προβλέψεων, νέων τάσεων αλλά και σπέκουλας, εκμεταλλεύομαι κι εγώ την ευκαιρία για να κάνω τον μάντη. Αυτές είναι, λοιπόν, οι προβλέψεις μου για τις αλλαγές στην καθημερινότητά μας τα επόμενα τρία χρόνια (τουλάχιστον).

 1. Το zoom ήρθε για να μείνει. Ανεξαρτήτως της πλατφόρμας από την οποία θα συνεχίσετε να κάνετε διαδικτυακά meetings, αυτή η απενοχοποίηση της τεχνολογίας, η οποία έχει αποτρέψει χιλιάδες επαγγελματικά ταξίδια, θα φέρει μια άλλη επανάσταση…

2. Έρχεται το τετραήμερο στη δουλειά με λιγότερες ώρες κάθε μέρα αλλά με πιο ξέφρενους ρυθμούς και ένταση. Ναι, το τετραήμερο είναι στην πόρτα και θα είναι η φυσική εξέλιξη της αποδοτικότητας που φέρνει η τεχνολογία στην καθημερινότητα.

3. Επιστροφή στην πολυτέλεια, τη μόδα και το lifestyle χωρίς ενδοιασμούς. Το show off έρχεται πίσω μετά από ένα διάλειμμα δεκαπέντε χρόνων. Μαζί του επιστρέφουν τα λογότυπα, οι υπερβολές και η χλιδή.

4. Το ποια λογότυπα θα επιβιώσουν και θα είναι σχετικά με την εποχή, είναι ένα άλλο ερώτημα. Η δημιουργία νέων brands και η εξαφάνιση παλαιών κραταιών μαρκών θα γίνεται εν μια νυκτί. Πάντως ο μεγαλύτερος οίκος ειδών πολυτελείας, LVMH, εν μέσω πανδημίας είδε τις πωλήσεις του να εκτοξεύονται κατά τριάντα τοις εκατό. Μια ζωή
την έχουμε.

5. Σε αυτή τη ζωή θα πρέπει να είσαι υγιής για να απολαμβάνεις τα πιο πάνω, άρα θα αυξήσουμε τις επισκέψεις στον γιατρό για check-ups και γενικά για παρακολούθηση υγείας. Θα πλουτίσουν οι εξειδικευμένοι γιατροί, τα νοσοκομεία υψηλού επιπέδου, αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες. Πάντα, μετά από ένα πόλεμο τα εργοστάσια όπλων μετατρέπονταν σε κατασκευαστές αντικειμένων καθημερινότητας. Έτσι θα γίνει αναλογικά και με τα εργαστήρια ερευνών για φάρμακα και εμβόλια κατά του κορωνοϊού, που θα κατευθυνθούν αλλού και θα απαντήσουν σε χρόνια ερωτήματα για ασθένειες ανίατες.
Τα εκατό χρόνια ζωής θα είναι το νέο νορμάλ.

6. Η καθημερινότητα, σε αντίθεση με πριν, θα έχει πολύ περισσότερη έγνοια για το περιβάλλον. Άρα, ναι μεν θα αγοράζουμε τσάντα Louis Vuitton αλλά αυτή θα είναι φτιαγμένη από συνθετικό δέρμα, σε εργοστάσιο που το κινεί η ηλιακή ενέργεια και που μέρος των εσόδων της μάρκας θα πηγαίνει στην αναδάσωση του Αμαζονίου. Ή τουλάχιστον έτσι θα μας λέει ο Bernard Arnault. 

7. Σπίτι στο χωριό. Όχι για διακοπές αλλά για μόνιμη κατοικία! Όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα επιλέξουν να ζήσουν μόνιμα εκτός πόλεων εκτιμώντας τους αργούς ρυθμούς, την ησυχία, την ποιότητα του αέρα, του φαγητού αλλά και το χαμηλότερο κόστος ζωής, αγοράς και συντήρησης οικίας καθώς και τη μεγαλύτερη κοινωνικοποίηση που προσφέρει η μικρότερη κοινωνία (οξύμωρο αλλά αληθινό).

8. Όσοι χώρισαν, χώρισαν. Οι υπόλοιποι θα ψαχτούν για συντροφικότητα μέσα στη σχέση τους. Το «ζω μόνος» δεν είναι πλέον trend, αλλά κατάρα. Η ιδέα και μόνο να πεθάνεις μόνος είναι τρομακτική και ήταν ό,τι χειρότερο βίωσαν αυτοί που «έφυγαν» από τον ιό.

9. Πολιτική, οικονομία και λοιπές κοσμοθεωρίες, δημοκρατίας ή μη, επιστρέφουν πίσω στο δωμάτιο του σχεδιασμού. Δεξιοί, αριστεροί, φιλελεύθεροι και συντηρητικοί δεν υπάρχουν πια. Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες όλοι: Αυτοί που μπορούν να κάνουν σωστά μια δουλειά και αυτοί που δεν το έχουν. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία. Το έδειξαν και οι τελευταίες εκλογές.

10. Κι επειδή δεν έχουν σημασία, κανείς δεν θα ασχολείται πλέον με την πολιτική και την οικονομία ως αφροδισιακή ή διεγερτική αμπελοφιλοσοφία. Θα επικρατήσουν οι boring managers της πολιτικής που κανένας δεν τους ξέρει αλλά θα σε κάνουν να κοιμάσαι ήσυχα το βράδυ γνωρίζοντας πως αύριο θα έχεις δουλειά, φάρμακα και σχολείο για τα παιδιά σου. Έτσι κι αλλιώς, μπουχτίσαμε από τους «χαρισματικούς». 

Άντε, τα είπα κι εγώ τα δικά μου. Φυλάξτε τα και ελπίζω να είμαστε εδώ σε δύο χρόνια να τα πούμε.

Δημήτρης Λοττίδης
demetris@sppmedia.com 
Twitter: @dlottides 

must έποψη: Τελευταία Ενημέρωση

Ως δαμαί

Ως δαμαί

Το editorial του Δημήτρη Λοττίδη για το τεύχος Ιουνίου.
Δημήτρης Λοττίδης
 |  MUST ΕΠΟΨΗ
The Perfect Storm

The Perfect Storm

Το editorial του Δημήτρη Λοττίδη για το τεύχος Οκτωβρίου.
Δημήτρης Λοττίδης
 |  MUST ΕΠΟΨΗ
Α year in Provence

Α year in Provence

Το editorial του Δημήτρη Λοττίδη για το τεύχος Αυγούστου.
Δημήτρης Λοττίδης
 |  MUST ΕΠΟΨΗ