newsroom must
Ο επιχειρηματίας και μεγαλομέτοχος του συγκροτήματος «Φιλελεύθερος», Κώστας Κλεάνθους, ανοίγει δημόσια τη συζήτηση για τον διαδικτυακό εκφοβισμό, μετά από διαδικτυακή «επίθεση» που δέχθηκε ο ίδιος.
Ο ιδρυτής της XM τοποθετείται μέσω ανακοίνωσής του σχετικά με συκοφαντικές αναρτήσεις γνωστών λογαριασμών στα social media, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Το ζήτημα δεν είναι η κριτική, αλλά το τι συμβαίνει όταν η συκοφαντία παρουσιάζεται ως αλήθεια, η υποψία ως απόδειξη και η τοξικότητα ως δημόσιος διάλογος. Απέναντι σε αυτό, ούτε η σιωπή ούτε η ιδιωτική διαφωνία αρκούν. Χρειάζεται να έχουμε το θάρρος να το λέμε δημόσια».
«Η αλήθεια, η λογοδοσία και η υπευθυνότητα δεν μπορούν να είναι οι χαμένοι της ψηφιακής εποχής. Αυτό δεν είναι ευθύνη κάποιων λίγων, είναι ευθύνη όλων μας. Όσοι βλέπουν, οφείλουν να μιλούν. Και όσοι σιωπούν, ας γνωρίζουν ότι παίρνουν θέση. Γιατί στο τέλος δεν κρινόμαστε μόνο από όσα είπαμε, αλλά κυρίως από όσα ανεχθήκαμε», έγραψε ο Κώστας Κλεάνθους στο τέλος της ανακοίνωσής του.
Αν και η ελευθερία της έκφρασης είναι δεδομένη, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα, σε μεγάλο βαθμό, φαινόμενα «Cyber Bullying», «Hate Speech» και «Fake News», όπου ψεύτικοι αλλά και πραγματικοί λογαριασμοί προχωρούν σε αναρτήσεις και σχόλια που μπορούν να στιγματίσουν τόσο την επαγγελματική όσο και την προσωπική ζωή ενός ατόμου.
Αυτούσια η δήλωση:
Η ελευθερία της έκφρασης είναι θεμέλιο κάθε δημοκρατικής κοινωνίας. Δεν μπορεί όμως να μετατρέπεται σε άλλοθι για τη συκοφαντία, τη διασπορά ψευδών ισχυρισμών ή τη δημόσια καταδίκη ανθρώπων χωρίς αποδείξεις.
Η παραπληροφόρηση δεν πλήττει μόνο τα πρόσωπα που βρίσκονται κάθε φορά στο στόχαστρο. Διαβρώνει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, δηλητηριάζει τον δημόσιο διάλογο και τελικά αποδυναμώνει την ίδια την κοινωνία.
Όσοι εκτίθενται δημόσια οφείλουν να είναι έτοιμοι να κριθούν. Αυτό είναι μέρος της ευθύνης που συνοδεύει κάθε δημόσια παρουσία γι’ αυτό και δεν θεωρώ ότι η απάντηση στην παραπληροφόρηση βρίσκεται στην προσωπική αντιπαράθεση.
Το ζήτημα δεν είναι η κριτική, αλλά το τι συμβαίνει όταν η συκοφαντία παρουσιάζεται ως αλήθεια, η υποψία ως απόδειξη και η τοξικότητα ως δημόσιος διάλογος. Απέναντι σε αυτό, ούτε η σιωπή ούτε η ιδιωτική διαφωνία αρκούν. Χρειάζεται να έχουμε το θάρρος να το λέμε δημόσια.
Είναι υποχρέωσή μου να μιλήσω, γιατί το ζήτημα αφορά το είδος της κοινωνίας που θέλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Μια κοινωνία όπου η αλήθεια έχει μεγαλύτερη αξία από την εντύπωση, τα γεγονότα μεγαλύτερη βαρύτητα από τις φήμες και οι θεσμοί μεγαλύτερη δύναμη από τον θόρυβο.
Η αλήθεια, η λογοδοσία και η υπευθυνότητα δεν μπορούν να είναι οι χαμένοι της ψηφιακής εποχής.
Αυτό δεν είναι ευθύνη κάποιων λίγων, είναι ευθύνη όλων μας.
Όσοι βλέπουν, οφείλουν να μιλούν. Και όσοι σιωπούν, ας γνωρίζουν ότι παίρνουν θέση.
Γιατί στο τέλος δεν κρινόμαστε μόνο από όσα είπαμε αλλά κυρίως από όσα ανεχθήκαμε.
