Η γυναίκα πίσω από την εξουσία του Nicolás Maduro

Στη σύγχρονη ιστορία της Βενεζουέλας, ελάχιστες γυναίκες συγκέντρωσαν τόση ισχύ, τόση επιρροή και τόσες αντιπαραθέσεις όσο η Cilia Flores. Για τους υποστηρικτές της υπήρξε μια συνεπής επαναστάτρια και θεσμική εγγυήτρια του τσαβισμού. Για τους επικριτές της, το σύμβολο μιας οικογενειοκρατικής εξουσίας που συγχώνευσε κράτος, κόμμα και οικογένεια.

Η ιστορία της Cilia Flores δεν ξεκινά από τον γάμο της με τον Nicolás Maduro. Ξεκινά δεκαετίες νωρίτερα από τα δικαστήρια, τις αίθουσες της Εθνοσυνέλευσης και τους διαδρόμους της επαναστατικής πολιτικής μηχανής της χώρας.

Από το Tinaco στην καρδιά της εξουσίας

Η Cilia Adela Flores de Maduro γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1956 στο Tinaco της πολιτείας Cojedes. Μεγάλωσε σε εργατικές συνοικίες του Καράκας και κατάγεται από οικογένεια ιθαγενών. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Santa María με ειδίκευση στο Ποινικό και Εργατικό Δίκαιο. Η πολιτική της διαδρομή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν μετά τις αποτυχημένες απόπειρες πραξικοπήματος του 1992 ανέλαβε τη νομική υπεράσπιση στρατιωτικών που συμμετείχαν στην εξέγερση, μεταξύ αυτών και προσώπων του κύκλου του Hugo Chávez.

Το 1993 ίδρυσε τον Κύκλο Μπολιβαριανών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και εντάχθηκε στο Movimiento Bolivariano Revolucionario-200 (MBR-200). Συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία αποφυλάκισης του Chávez το 1994, μια στιγμή-κλειδί που άνοιξε τον δρόμο για την άνοδό του στην εξουσία.

Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Κοινοβουλίου

Το 2000 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής. Το 2006 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας, θέση που κράτησε έως το 2011. Κατά τη θητεία της, η κυβέρνηση Chávez ενίσχυσε θεσμικά την κυριαρχία της, αυξάνοντας σημαντικά τον δημόσιο δανεισμό και περιορίζοντας την πρόσβαση του Τύπου στο κοινοβούλιο, επιλογές που προκάλεσαν έντονη διεθνή κριτική. Το 2012 διορίστηκε Γενική Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, θέση που κράτησε μέχρι τον θάνατο του Chávez και την άνοδο του Maduro.

Η «Πρώτη Μαχήτρια»

Μετά την εκλογή του Maduro το 2013, η Flores απέρριψε τον τίτλο της «Πρώτης Κυρίας» και υιοθέτησε τον όρο «Πρώτη Μαχήτρια», υποδηλώνοντας ότι δεν ήταν διακοσμητική παρουσία αλλά οργανικό κομμάτι της εξουσίας. Παρότι τυπικά χαμήλωσε το δημόσιο προφίλ της, θεωρείτο ευρέως η σημαντικότερη πολιτική σύμβουλος του Maduro.

«Έχει σημαντικό πολιτικό υπόβαθρο. Όταν έγινε πρώτη κυρία έκανε ένα βήμα πίσω δημοσίως, αλλά παραμένει η δύναμη πίσω από τον θρόνο», δήλωσε στο CNN η πολιτική αναλύτρια Carmen Arteaga.

Η Flores παντρεύτηκε το 1978 τον Walter Gavidia, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Υιοθέτησε επίσης τον ανιψιό της Efraín Campos Flores. Το 2013 παντρεύτηκε πολιτικά τον Nicolás Maduro. Η πολιτική της πορεία συνδέθηκε με καταγγελίες για νεποτισμό, με δεκάδες συγγενείς της να εργάζονται σε κρατικούς θεσμούς. Το 2015 συνελήφθησαν στις ΗΠΑ ο θετός της γιος και ένας ανιψιός της για διακίνηση κοκαΐνης στην υπόθεση των «narcosobrinos». Το 2014 τα παιδιά της συνδέθηκαν με σκάνδαλο δανείων μέσω της PDVSA. Το 2019 ο πρώην δικαστής Christian Zerpa κατήγγειλε ότι η Flores ασκούσε άμεσο έλεγχο στη δικαιοσύνη. Η ίδια υπέστη κυρώσεις από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Κολομβία.

Στις 3 Ιανουαρίου 2026, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν στρατιωτική επιχείρηση στο Καράκας. Ο Donald Trump ανακοίνωσε τη σύλληψη του Nicolás Maduro και της Cilia Flores και τη μεταφορά τους στις ΗΠΑ. Η Flores κατηγορείται για συμμετοχή σε δίκτυα διακίνησης ναρκωτικών, δωροδοκία και «ναρκωτρομοκρατία», μεταξύ άλλων.