Ριάνα Στυλιανού
Η Schiaparelli Άνοιξη 2026 σηματοδοτεί μια καθοριστική στιγμή για τον Daniel Roseberry και για την ίδια την haute couture. Σε μια περίοδο όπου ο κύκλος της υψηλής ραπτικής μικραίνει, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου παρουσιάζει μια συλλογή που λειτουργεί ως ξεκάθαρη δήλωση ισχύος, τεχνικής και ταυτότητας.
Η έμπνευση προήλθε από τη Ρώμη και την αντίθεση ανάμεσα στη δομή και την έκφραση. Αυτή η ιδέα μεταφράστηκε σε αυστηρές βάσεις, tailoring με έντονη κατασκευή πάνω στα οποία κομμάτια προστέθηκαν πιο εξωστρεφή, σχεδόν γλυπτικά στοιχεία.
Η συλλογή εστιάζει έντονα στη fauna, συνεχίζοντας τη σουρεαλιστική κληρονομιά της Elsa Schiaparelli. Κοστούμια με αιχμές, υφές που θυμίζουν θώρακες και φορέματα με έντονες προεξοχές μετατρέπουν τα ρούχα σε αντικείμενα υψηλής κατασκευής και ισχυρής εικόνας. Η “Isabella Blowfish” και τα σύνολα με ουρές σκορπιού είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της πρόθεσης του Roseberry να απομακρυνθεί από το ρομαντικό couture και να προτείνει κάτι πιο επιθετικό και σύγχρονο.
Παρά την ένταση, η ραπτική παραμένει αυστηρά ελεγχόμενη. Οι σιλουέτες είναι δομημένες, η κατασκευή ακριβής και η ισορροπία ανάμεσα στην υπερβολή και τη δεξιοτεχνία σταθερή σε όλη τη συλλογή. Δεν πρόκειται για couture εντυπωσιασμού, αλλά για couture με σαφή κατεύθυνση.
Η Schiaparelli Άνοιξη 2026 επιβεβαιώνει τον Daniel Roseberry ως κεντρική φιγούρα της σύγχρονης υψηλής ραπτικής, έναν σχεδιαστή που δεν ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει.
