Ριάνα Στυλιανού
Υπάρχουν επιδείξεις που τις θαυμάζεις για τα ρούχα. Και υπάρχουν κι εκείνες που σε κάνουν να σταματήσεις να σκέφτεσαι τα ρούχα και να αναρωτηθείς τι ακριβώς προσπαθούν να σου πουν. Η νέα συλλογή Haute Couture Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026 του οίκου Schiaparelli ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Ο Daniel Roseberry παρουσίασε έναν κόσμο όπου το ανθρώπινο σώμα παύει να αποτελεί τον καμβά της μόδας και γίνεται το ίδιο το αντικείμενο του σχεδιασμού. Έναν κόσμο όπου το δέρμα μοιάζει τεχνητό, οι σιλουέτες αποκτούν σχεδόν γλυπτική υπόσταση και κάθε εμφάνιση προκαλεί περισσότερα ερωτήματα απ' όσα απαντά.
Από την πρώτη κιόλας έξοδο έγινε φανερό ότι δεν επρόκειτο για μία επίδειξη που στόχο είχε να εντυπωσιάσει με φορέματα γεμάτα λάμψη. Αντίθετα, η συλλογή κινήθηκε στα όρια της τέχνης, της επιστημονικής φαντασίας και της σουρεαλιστικής αισθητικής, τιμώντας με έναν απόλυτα σύγχρονο τρόπο την κληρονομιά της Elsa Schiaparelli.
Οι πιο πολυσυζητημένες δημιουργίες ήταν εκείνες που έμοιαζαν σχεδόν ζωντανές. Γυαλιστερές επιφάνειες που θύμιζαν ανθρώπινο δέρμα, γλυπτά μπούστα που έδιναν την αίσθηση ότι φωτίζονταν από μέσα, κορσέδες που παρέπεμπαν περισσότερο σε έργα σύγχρονης γλυπτικής παρά σε ρούχα και λεπτομέρειες που έμοιαζαν να «ξεφυτρώνουν» από το σώμα σαν όντα ενός φανταστικού κόσμου.
Η συλλογή δεν αναζητά την εύκολη αποδοχή. Δεν προσπαθεί να κολακέψει το σώμα ούτε να ακολουθήσει τις τάσεις της εποχής. Αντίθετα, θέτει στο επίκεντρο μια συζήτηση που γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρη: τι σημαίνει ανθρώπινο σώμα σε μια εποχή όπου η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, τα φίλτρα και οι αισθητικές επεμβάσεις αλλάζουν συνεχώς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εικόνα μας;
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της συλλογής είναι πως, όσο φουτουριστική κι αν μοιάζει, παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με το DNA του οίκου. Η Elsa Schiaparelli υπήρξε από τις πρώτες σχεδιάστριες που αντιμετώπισαν τη μόδα ως μορφή τέχνης, συνεργαζόμενη με κορυφαίους σουρεαλιστές καλλιτέχνες της εποχής της.
Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, ο Roseberry συνεχίζει αυτή τη φιλοσοφία, όχι αντιγράφοντας το παρελθόν αλλά μεταφέροντας τον σουρεαλισμό στη σύγχρονη πραγματικότητα.
