ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: cycling shorts, λευκό τοπ και sneakers
 

Ζητείται ελπίς

Αυτή είναι η Φ. και είναι φίλη μου. Μια πολυσχιδής εκπαιδευτικός που δεν διστάζει να κουβαλά ακόμη και στον καφέ το διάβασμά της...

Νατάσα Αλεξάνδρου

Νατάσα Αλεξάνδρου

Είναι ώρες που νομίζω ότι ζω κάπου στο 1924, τότε που ο Dali και ο Breton πίστευαν ότι το ασυνείδητο μπορούσε να ελευθερώσει τη φαντασία. Μόνο που δεν ήξεραν ότι το 2020 η πραγματικότητα μπορεί να ξεπεράσει κάθε είδος λογικής βάζοντάς μας σε μια υπαρκτή κατάσταση σουρεαλισμού. Αυτή τη στιγμή η ώρα είναι 17:00, η μέρα είναι Παρασκευή με 47 βαθμούς υπό σκιάν και ακόμα δεν ξέρουμε αν τελικά θα ανοίξουν ή δεν θα ανοίξουν τα σχολεία τη Δευτέρα.

Τα ερωτήματα είναι δύο. Το πρώτο είναι αν θα πάνε ή όχι εκπαιδευτικοί και μαθητές με 40+ βαθμούς στις σχολικές αίθουσες και το δεύτερο αν θα καταφέρουν να βγάλουν τη μέρα με τον καύσωνα και με τη μάσκα για αξεσουάρ. Γιατί μέχρι χτες πιστεύαμε ότι το πρόβλημα ήταν τα θρανία που τα έκαναν αεροδιαδρόμους και αποφάσισαν να κάνουν την τροποποίηση αυτή δεκαπέντε μέρες πριν. Και εκεί που νόμιζα ότι θα ανοίγαμε σαμπάνιες με τον Πρόδρομο το βράδυ της Κυριακής που, όπως είπε, θα είναι έτοιμα τα σχολεία να ανοίξουν την επόμενη μέρα, τώρα το ξανασκέφτονται. Γιατί αν αρχίσει και πέφτει ένας-ένας από θερμοπληξία και έλλειψη οξυγόνου, ποιον θα κατηγορήσουν; Ποιον άραγε;

Κανένας μαθητής και εκπαιδευτικός δεν γνωρίζει αν θα ανοίξουν τα σχολεία 60 ώρες πριν την μέχρι πρότινος ισχύουσα ημερομηνία. Ώρες-ώρες κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι πως ζω αλλού, σε άλλη χώρα και προσπαθώ να εκφράσω τα συναισθήματά μου με σκέψεις. Κάτι που δεν έκανε η κολλητή μου. Έκανε ακριβώς το αντίθετο. Πήγε τη Δευτέρα στο σχολείο κανονικά (ναι, είναι καθηγήτρια), ζήτησε να δει ποια είναι η τάξη της, μπήκε μέσα, την περιεργάστηκε για κανένα πεντάλεπτο και με πολλή ψυχραιμία αποφάσισε να αναλάβει δράση. Την επόμενη ημέρα εμφανίστηκε στο σχολείο με αθλητικό ντύσιμο και κρατώντας σκούπα, σφουγγαρίστρα, χλωρίνες, αντισηπτικά, μαντηλάκια και παλιά ρούχα, έκανε την τάξη να μοσχοβολά από καθαριότητα. Έλιωσε από τη ζέστη αλλά δεν είχε επιλογή. Το πρώτο που έκανε ήταν να κατεβάσει τις κουρτίνες και να τις πλύνει γιατί οι άνθρωποι της σχολικής εφορίας δεν πρόλαβαν να τις καθαρίσουν. Είχαν άλλη δουλειά! Έβαζαν κόντρα πλακέ στα θρανία! Ναι, δεν σκέφτηκαν να το κάνουν τον Ιούνιο γιατί έκαναν διακοπούλες… θυμάστε. Στη συνέχεια, που λέτε, ανέλαβε να καθαρίσει τα παράθυρα που δεν έβλεπες έξω από τη σκόνη γιατί οι καθαρίστριες δεν χρησιμοποιούν σκάλες, ξέρετε γιατί; Τους το απαγορεύει η συντεχνία μπας και κτυπήσουν, ενώ η ανάγκη της για απολύμανση κάθε γωνιάς την έκανε να κουβαλήσει το λάστιχο εντός της αίθουσας και να πλύνει από γωνιάς το πάτωμα, τις καρέκλες και τα θρανία.

Δεν το έκανε ούτε για να εισπράξει μπράβο ούτε για να της πει κάποιος «Καλά έκανες». Το έκανε γι’ αυτήν και τους μαθητές της που θα σκάσουν μύτη σε λίγες μέρες και θα ήθελε να τους βρει σε ένα καθαρό και COVID-19 free περιβάλλον. Ευχάριστο δεν θα μπορούσε να είναι ούτε λόγω αισθητικής προσέγγισης ούτε με τέτοιες θερμοκρασίες.

Και μη νομίζετε ότι την είδε και κανείς. «Ούτε που κατάλαβαν οι συνάδελφοι τι έκανα» μου λέει. «Έβλεπαν μία να καθαρίζει και νόμισαν πως ήμουν και καθαρίστρια».

Αυτή είναι η Φ. και είναι φίλη μου. Μια πολυσχιδής εκπαιδευτικός που δεν διστάζει να κουβαλά ακόμη και στον καφέ το διάβασμά της, να προετοιμάζεται ώς τη μία το ξημέρωμα για την επόμενη μέρα και να έχει το δικό της projector γιατί δεν μπορεί να είναι στη λίστα αναμονής μέχρις ότου έρθει η δική της η σειρά για να δανειστεί αυτόν του σχολείου. Και προτού σκεφτείτε πως είναι «αδκειασερή», σας πληροφορώ ότι έχει 4 παιδιά.

Αναρωτιέμαι, αυτή η γυναίκα όταν σπούδαζε, τι όνειρα έκανε; Να κάνει τους μαθητές ν’ αγαπήσουν την ελληνική γλώσσα; Να τους προκαλέσει να αποκτήσουν κριτική σκέψη; Να δουλεύει και να δημιουργεί σε ένα υγιές σχολικό περιβάλλον με όλα όσα χρειάζεται ένας εκπαιδευτικός για να μπορέσει να παραγάγει έργο; Σίγουρα, λίγο-πολύ αυτά φανταζόταν. Μαντέψτε εσείς ποια έμειναν στη φαντασία και ποια έγιναν πραγματικότητα. Την αλήθεια την ξέρουν οι μαθητές της.
Είπε κάποτε ο Μαχάτμα Γκάντι ότι «Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο» και η Φ. αποδεικνύει ότι οι αληθινοί πρεσβευτές αυτού του τόπου βρίσκονται κρυμμένοι σε σημεία όπου δεν το περιμένεις και εργάζονται με πάθος για να αναδείξουν σε κάθε ευκαιρία ότι κάπου εκεί μέσα, στη σαπίλα αυτού του συστήματος, υπάρχει ελπίδα.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση