ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: cycling shorts, λευκό τοπ και sneakers
 

Η ώρα της αποκαθήλωσης

«Τώρα η αυλαία ανοίγει και παραμένει ανοικτή. Τελευταίο χειροκρότημα δεν έχει και, αν έχει, θα γίνει για τους λάθος λόγους»

Νατάσα Αλεξάνδρου

Νατάσα Αλεξάνδρου

Αηδία και αναγούλα μόνο προκαλούν οι καθημερινές εξελίξεις στον χώρο του θεάτρου. Άνθρωποι που θαυμάζονταν για δεκαετίες και θεοποιούνταν από χιλιάδες θαυμαστές, τώρα με το σπάσιμο της βιτρίνας πίσω από την οποία κρύβονταν τόσα χρόνια, τρέχουν να κρύψουν τη γύμνια τους που αποκαλύπτει τα πάθη και τα άρρωστα μυαλά τους, αποδεικνύοντας πόσο τέρατα του θεάτρου είναι. Τώρα η αυλαία ανοίγει και παραμένει ανοικτή. Τελευταίο χειροκρότημα δεν έχει και, αν έχει, θα γίνει για τους λάθος λόγους. Όχι για να επαινέσει και να επικροτήσει, αλλά για να χειροκροτήσει ρυθμικά τον ρόλο όλων αυτών των ευτελών υποκριτών που δεν σεβάστηκαν τον ίδιο το λειτούργημά τους και κατ’ επέκτασιν τους συνανθρώπους τους.

«Ο χώρος του θεάτρου είναι ο καθρέφτης της ζωής μας και η ζωή είναι ΙΕΡΗ» γράφει σε επιστολή συμπαράστασης των ηθοποιών που προέβησαν σε καταγγελίες η μεγάλη Κυρία του θεάτρου Κάτια Δανδουλάκη. Μια γυναίκα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, όταν έγινε μάρτυρας τέτοιου είδους συμπεριφοράς, αμέσως διέκοψε τη συνεργασία της με τον ηθοποιό.

Θα πω κάτι άλλο. Ναι, αυτοί όλοι οι θεατράνθρωποι πρέπει να έχουν ήθος, επιβάλλεται να έχουν, όχι μόνο γιατί εκτίθενται μέσω της τέχνης τους αλλά γιατί μέσα από το λειτούργημά τους γίνονται πρότυπο για τόσα άλλα παιδιά εκεί έξω που μεγαλώνουν βλέποντάς τους να υποδύονται ρόλους. Όπως φαίνεται, αυτά όλα ήταν απλώς μια βιτρίνα που με την πρώτη πέτρα κατέρρευσε και φάνηκε από μέσα τι έκρυβε.
«Ρε μάνα, πώς είναι δυνατόν;» Ακόμα ο μεγάλος μου γιος παραμιλά κάθε φορά που με ακούει να μιλώ για όλες τις καταγγελίες γυναικών που σωρηδόν γίνονται εναντίον ανθρώπων που μέσα από την τέχνη τους κατάφεραν να αγαπηθούν και να αποκτήσουν κύρος και εκτίμηση από χιλιάδες κόσμου. Μία εικόνα που κατέρρευσε μέσα σε μία νύχτα για ένα 17χρονο που έβλεπε έναν άνθρωπο να υποδύεται διάφορους ρόλους, ταυτιζόταν, θαύμαζε και είχε ως πρότυπο ηθοποιού. Ποτέ δεν μπορούσε να φανταστεί τι μπορεί να κάνει στην προσωπική του ζωή. Πώς φέρεται στους συνεργάτες και τους συναδέλφους του, στους ανθρώπους που είναι μαζί τους επί ώρες ολόκληρες.

Το να έχεις ήθος, όμως, είναι κάτι που καλλιεργείς και το κάνεις μόνο μέσα από τη σωστή ανατροφή. Το κάνεις όταν μαθαίνεις εσύ στα παιδιά σου να σέβονται τον συνάνθρωπό τους και να του φέρονται με ευγένεια και κατανόηση. Όποιος και αν είναι αυτός. Ακόμα και να είναι ο μεγαλύτερος εχθρός. Μόνο και μόνο τότε, ίσως αυτή η κοινωνία να αλλάξει. «Μα γιατί ένιωσε την ανάγκη να κάνει αυτά που του καταλογίζουν ότι έκανε;» με ρωτά ο γιος μου, γεμάτος απορίες και εγώ δεν έχω παρά να του εξηγήσω ότι εκείνος ο άνθρωπος μπορεί ποτέ να μην κατανόησε πόσο ιερή είναι η ζωή. Εκμεταλλεύτηκε τη δύναμη που του έδωσε η εξουσία, το κύρος και η «αξία» του ταλέντου του και έκανε κατάχρηση αυτής με τον χειρότερο τρόπο.

Τέρμα πια το κουκούλωμα, η σιωπή, η ντροπή στο θέατρο, στα σπίτια, στην κοινωνία γενικότερα. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να λογοδοτήσουν αυτοί οι άνθρωποι στην ίδια την κοινωνία και να υποστούν τη δημόσια κατακραυγή. Γιατί εμείς το έχουμε στο αίμα μας. Να διψάμε και να ηδονιζόμαστε να βλέπουμε κάποιον την ώρα της αποκαθήλωσής του παρά την ώρα που βρίσκεται στον κολοφώνα της δόξας του.

Πλέον οι κουρτίνες μένουν ανοικτές μέχρι η παράσταση να γίνει με τους πραγματικούς ηθοποιούς. «Ηθοποιός σημαίνει φως» έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις και ερμήνευσε ο Δημήτρης Χορν θέλοντας και οι δύο τους να φέρουν στο φως το έργο που επιτελεί αλλά και τις συνεχείς δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός. Απλώς το γράφω, σε περίπτωση που κάποιοι το έχουν ξεχάσει.

Νατάσα Αλεξάνδρου: Τελευταία Ενημέρωση