ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: vinyl φούστα, checked πουκάμισο και basic white sneakers
 

Review: Τι μας είπε τελικά το ''La Casa de Papel'';

Κυκλοφόρησαν τα νέα επεισόδια, και έχω πολλά να πω...

Νάκης Αντωνίου

Νάκης Αντωνίου

*Φυσικά το κείμενο περιλαμβάνει άπειρα spoilers. 

Όταν ξεκίνησε το ''La Casa de Papel'' ήταν μια σειρά με τρομερό ενδιαφέρον, έξυπνο στόρι και ωραία τυπάκια για πρωταγωνιστές. Στο επίκεντρο η Silene Oliveira. Η Tokyo. Τριάντα ένα επεισόδια μετά και ακόμα δεν έχω καταλάβει τον λόγο. Αλλά θα επανέλθω σ' αυτό. Το βασικό στόρι ήθελε τον Καθηγητή που με μια ομάδα με οκτώ ληστές στήνει μια επική ληστεία στο Εθνικό Νομισματοκοπείο της Ισπανίας, στη Μαδρίτη. Για να είμαστε ξεκάθαροι, η σειρά αποτελείται από δύο σεζόν, η κάθε μία είναι χωρισμένη σε δύο μέρη. Τώρα είδαμε το τέταρτο μέρος της σειράς, και το δεύτερο της δεύτερης σεζόν. Η πρώτη σεζόν ήταν γεμάτη αδρεναλίνη, ανατροπές, τρομερή σκηνοθεσία και ολοκληρώθηκε με όσους επιβίωσαν (Tokyo, Nairobi, Rio, Denver, Helsinki) μαζί με το νέο μέλος, τη Monica, να βγαίνουν θριαμβευτικά στον έξω κόσμο. 

Αξιοπρεπέστατο τέλος. Μέσα σε δεκαπέντε επεισόδια, κατάφεραν να πάρουν όλο τον κόσμο (τον τηλεοπτικό κόσμο της Ισπανίας, αλλά και τους τηλεθεατές) με το μέρος τους. Έκαναν τους πάντες να θέλουν να τους δουν νικητές, κι ας ήταν οι ''κακοί'' της υπόθεσης, δημιούργησαν ένα κίνημα αντίστασης με σύμβολο τη μάσκα του Salvador Dali και μουσικό χαλί το ''Bella Ciao''. Η σειρά έγινε παγκόσμιο φαινόμενο. Αφού κυκλοφόρησε στο Netflix έγινε η πιο επιτυχημένη μη-Αγγλόφωνη σειρά στην πλατφόρμα, έλαβε επευφημίες από όλους, χαρακτηρίστηκε καινοτόμα για τα Ισπανικά δεδομένα και έκανε το αντιφασιστικό ''Bella Ciao'' χιτ σε όλη την Ευρώπη. 

Όπως κάθε σειρά που σέβεται τον εαυτό της, μετά την τόση επιτυχία πήρε πράσινο φως για δεύτερη σεζόν. Οκ. Αναμενόμενο. Αχρείαστο μεν, αναμενόμενο δε. Στα νέα επεισόδια συνέλαβαν τον Rio. H Monica είναι πλέον μέρος της όμαδας και η Raquel Murillo που ήταν η αστυνομικός εναντίον του Καθηγητή στην πρώτη σεζόν, πλέον είναι σε σχέση μαζί του. O Καθηγητής αξιοποιεί παλιά σχέδια του Berlin για να εισβάλουν στην Κεντρική Τράπεζα της Ισπανίας για να αναγκάσουν την Europol να παραδώσει τον Rio. Μαζί τους έχουν πλέον τρία νέα μέλη, τον Bogota, τον Palermo και τον Marseille. Το στόρι του πρώτου μέρους ήταν σχεδόν όπως και στην πρώτη σεζόν. Τα flashbacks έδειχναν την προετοιμασία της νέας ληστείας και το πώς πέρασαν στις διακοπές τους οι ληστές. Πίστευα από την αρχή πως το να συνεχιστεί ήταν εντελώς αχρείαστο, αλλά οκ το πρώτο μέρος ήταν καλό. Κυρίως το τέλος όταν πυροβόλησαν τη Nairobi και έκαναν τον Καθηγητή να πιστεύει πως συνέλαβαν και εκτέλεσαν τη Raquel. Η σκηνή με τη Nairobi ήταν σοκαριστική, ανατριχιαστική, σε είχε πιάσει εξ απροόπτου και το φινάλε όπου η Tokyo και ο Rio ανατίναξαν το αστυνομικό όχημα προμήνυε έναν πόλεμο που, OMG, κράτησε ένα επεισόδιο και κάτι. 

Δεν θα αναφερθώ καν σε plot holes ή οτιδήποτε δεν βγάζει νόημα ούτε στον πρώτο, ούτε στον δεύτερο κύκλο, γιατί αν μπω σε τόσο βάθος το κείμενο θα βγει εκτός ελέγχου σε έκταση.

So, προχωρώ... 

Παρά τις φήμες, ο Berlin ήταν όντως νεκρός αν και τον βλέπαμε συνεχώς μέσα από flashback. Μαζί με το ''γιατί η Tokyo είναι πρωταγωνίστρια'', έχω επίσης την απορία ''γιατί όλοι λατρεύουν τον Berlin''. Στην πρώτη σεζόν ήταν ένας τρελός που ήθελε τον έλεγχο, και στο τέλος - επειδή θα πέθαινε όπως και να 'χει λόγω της ασθένειας του - θυσιάστηκε για να σώσει μια μαθήτρια. Για κάποιο λόγο πλέον τον θεωρούν ήρωα, και για κάποιο λόγο επίσης περάσαμε το 90% των επεισοδίων του τέταρτου μέρους με flashbacks από τον γάμο του, και κάποια άλλα που αποδείκνυαν ξανά ό,τι ήταν απλά τρελός. Η σκηνή με το πιρούνι σίγουρα ''στοιχειώνει'' ακόμα εσένα όσο εμένα και έγινε χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. 

Τη Nairobi την έσωσαν για να τη σκοτώσει μετά ο bodyguard. Ξεφορτώθηκαν δηλαδή με λίγα λόγια έναν από τους πιο ενδιαφέροντες και αγαπητούς χαρακτήρες της σειράς. H Raquel ναι ήταν ζωντανή και έπαιζε το παιχνίδι με την αστυνομία όπως της είχε μάθει ο Καθηγητής. Οι δημιουργοί της σειράς υποσχέθηκαν ''χάος'' και πραγματικά ήταν χάος. Ήταν ίσως τα πιο βίαια επεισόδια της σειράς, Τα flashbacks ήταν, ως επί το πλείστον, ανούσια, αν και ομολογουμένως ακόμα ενθουσιάζομαι να βλέπω τα σχέδια του Καθηγητή σε εξέλιξη. H Tokyo φυσικά σε οκτώ επεισόδια έκανε ένα χρήσιμο πράγμα και αυτό ήταν να καρφώσει τον bodyguard (και την εγχείρηση της Nairobi okay). Ακόμα και η Manila (ανάμεσα στους ομήρους, μέλος της ομάδας των ληστών) τουλάχιστον πυροβόλησε τον Arturito ο οποίος για κάποιο λόγο είναι ακόμα ανάμεσα μας. Ακόμα και η Monica ήταν το στήριγμα του Rio. Για να μην τα πολυλογώ, το τέταρτο μέρος της σειράς μπορούσε να ήταν δύο επεισόδια που θα ολοκλήρωναν το τρίτο μέρος. Το φινάλε ναι ήταν ανατροπή, γιατί ποιος θα περίμενε πως θα πιάσουν τον Καθηγητή;

Κι αν προσπέρασες όλα τα προηγούμενα για να δεις το συμπέρασμα, το συμπέρασμα είναι πως πρόκειται για έξι ανούσια επεισόδια που σε κρατούν μόνο και μόνο επειδή σ' αρέσει να χαζεύεις όταν έχει action, και δύο επεισόδια όπου πραγματικά γίνεται κάτι (το πρώτο, και το τελευταίο). H Alicia Sierra (η νέα αστυνομικός) είναι υπέροχη και bonus points που της έδωσαν background για να δούμε πως δεν είναι απλά μια ψυχρή εκτελέστρια. Κατά τα άλλα... από εμένα είναι όχι. Bonus points επίσης για την τόσο όμορφη φιλία της Nairobi και του Helsinki.

Αυτά. 

Αλλά wait γιατί θα υπάρξει και πέμπτο μέρος. 

Συμφωνείς ή διαφωνείς; Let me know, @nakis_nakis

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
la casa de papel  |  netflix  |  money heist  |  σειρά  |  review  | 

Nάκης Αντωνίου: Τελευταία Ενημέρωση