ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: midi φούστα, λινό πουκάμισο και mules
 

Μίκης και Mad Clip

Δύο άνθρωποι που έφυγαν την ίδια μέρα, έχοντας ανάμεσά τους ένα τεράστιο χάσμα και ένα κοινό, την μουσική

Μιχάλης Χριστοδούλου

Μιχάλης Χριστοδούλου

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021 ο Μίκης Θεοδωράκης περνάει στην αιωνιότητα, πλήρης ημερών, στα 96 του χρόνια αφήνοντας πίσω του ένα μοναδικό έργο για τις επόμενες γενιές που θα έρθουν. Μία ιστορική προσωπικότητα, ένας οικομενικός καλλιτέχνης, άνθρωπος της αντίστασης, του λόγου, των τεχνών. Πολιτικοποιημένος, δραστήριος, διαυγής μέχρι την τελευταία του πνοή. Μία προσωπικότητα παγκόσμιας ακτινοβολίας, μοναδικός ίσως Έλληνας με αυτή την απήχηση διεθνώς, ο πρώτος που μελοποίησε Έλληνες ποιητές, που έμαθε την υφήλιο να χορεύει συρτάκι, να μιλάει για τον Ζορπά, να ακούει μπουζούκι.

Η μουσική του, τα τραγούδια του, οι μελοποιημένοι στίχοι των ποιητών μας πέρασαν στο DNA μας, έγιναν ψίθυρος στα στόματα των απλών ανθρώπων. Ο Μίκης Θεοδωράκη είναι και θα παραμείνει μοναδικός και αξεπέραστος. Οι παλαιότερες γενιές αλλά και η δική μου γενιά αποχαιρετήσαμε τον Μίκη Θεοδωράκη, τον μέγιστο των μεγάλων δημιουργών,  αφήνοντας πίσω εκείνες τις μνήμες των χρόνων της νιότης μας, που τα τραγούδια του ηχούσαν στ’ αυτιά μας αλλιώτικα και μας ανατρίχιαζαν.

Την ίδια μέρα του θανάτου του, ένας άλλος μουσικός της νέας εποχής, 34 μόλις ετών, ο τράπερ Mad Clip ή Παναγιώτης Αναστασόπουλος όπως ήταν το αληθινό του όνομα, το ίνδαλμα των επόμενων γεναιών από εκείνες που γνώρισαν τον Θεοδωράκη και των σημερινών εφήβων, σκοτώθηκε σε ένα τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης των δύο ανθρώπων της μουσικής αλλά πρόκεται για δύο καλλιτέχνες που έφυγαν από την ζωή την ίδια μέρα, αφήνοντας ο κάθε ένας πίσω του την σφραγίδα του στη μουσική.

Ανάμεσά τους υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα, τόσο ηλικίας όσο και αντίληψης της μουσικής και του περιεχομένου της. Ο Θεοδωράκης έγινε ο άνθρωπος που μελοποίησε τον Ελύτη, τον Ρίτσο, τον Παλαμά, τον Σικελιανό και τόσους άλλους σπουδαίους Έλληνες ποιητές. Τραγούδησε την ελευθερία, τη δημοκρατία, εξορίστηκε, φυλακίστηκε και βασανίστηκε για τα ιδεώδη του περνώντας τα μέσα από τη μουσική του. Μελοποίησε τον έρωτα, την αγάπη, την ανεμελιά, την καταδίκη της Χούντας και του φασισμού σε χρόνια δύσκολα.

Στοιχεία παρασάγγας μακριά από τους στίχους και τα τραγούδια του αδικοχαμένου Mad Clip και της δικής του φιλοσοφίας για τη ζωή. Ο Μίκης Θεοδωράκης με τις μεγάλες συναυλίες των εκατοντάδων χιλιάδων κόσμου και από την άλλη ο Mad Clip με τα εκατομμύρια προβολών στο YouTube με την φρενίτιδα των εφήβων στο άκουσμα των στίχων του. Τραγούδια που εκφράζουν μία άλλη στάση ζωής που κύριο συστατικό της θέλει τον πλούτο, την ευμάρεια, τα ακριβά αυτοκίνητα, τα κότερα και τα ελικόπτερα. Ένας καλλιτέχνης που όμως δεν παρουσιάζει κανένα από εκείνα τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται από την σημερινή εποχή της εικόνας. Δεν ήταν όμορφος, δεν είχε καλογυμνασμένους κοιλιακούς και παρόλ’ αυτά πέτυχε. Τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες, κέρδισαν τους εφήβους μεταφέροντάς τους μέσα από τα τραγούδια του το παραμύθι της «πλούσια ζωής». Ο Mad Clip ήταν ο τύπος που κάθε έφηβος ονειρεύεται να γίνει: ανεξάρτητος, μάγκας, με ακριβά αυτοκίνητα, γυαλιστερά ρούχα, λεφτά και δόξα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης τραγούδησε για την δικαιοσύνη και την ελευθερία ενώ ο Mad Clip για την ευμάρεια και την ανεμελιά. Το δοξασμένο χθες της ελληνικής μουσικής που μας κάνεις περήφανους με τη σημερινή κατάσταση όπου η μουσική του Mad Clip κυριαρχεί με φανατικούς οπαδούς ανθρώπους της νέας γενιάς.

Αν και για εμάς που υποκλινόμαστε στον Θεοδωράκη και το μεγαλείο του ο Mad Clip να είναι ένας ακαταλαβίστικος τύπος, με κακή φωνή και περίεργους στίχους εντούτοις σήμερα κυριαρχεί στην μουσική πραγματικότητα στην Ελλάδα με το είδος αυτό, την trap μουσική να έχει ήδη κατακτήσει τις νέες γενιές.

Από την άλλη η υπερίσχυση του Mad Clip στους νέους σήμερα είναι προφανής. Στην εποχή του Μίκη κι όσων εξέφρασε με το τραγούδι του, η φάση ήταν «είμαστε δυο, είμαστε τρεις/ είμαστε χίλιοι δεκατρείς». Ήταν λιγότερο φαίνεσθαι και περισσότερο το είναι. Και είναι μαζί με τους άλλους, πάντα. Το παιχνίδι δεν παίζεται πια έτσι. Σήμερα, ο νέος άνθρωπος θα κοιτάξει να βελτιώσει τα πράματα για λογαριασμό του πρώτα, και μετά βλέπουμε τι μπορεί να γίνει και ευρύτερα. Από την άλλη η βελτίωση πρέπει να περιέχει οπωσδήποτε και το φαίνεσθαι, διαδικτυακό και μη. Ύστερα, ξέρετε πώς μπορεί να γίνει αυτοσκοπός κάτι, και να αυτοβελτιώνεσαι εσαεί. Ανεξαρτήτως του τι γίνεται ευρύτερα. Κοντολογίς, την σήμερον ημέραν «στο περιγιάλι το κρυφό» εγώ «θέλω κότερα, ελικόπτερα, θέλω οικόπεδα/γούστα ακριβά, έχω γούστα ακριβά». Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ –κι ακατανόητε...

Η τραγικότητα του θανάτου του Mad Clip έρχεται να εντείνει την φήμη του ενώ το τέλος του Θεοδωράκη έρχεται για να επανεκκινήσει το έργο του εξυψώνοντάς τον στην αιωνιότητα. Δύο άνθρωποι που έφυγαν την ίδια μέρα, έχοντας ανάμεσά τους ένα τεράτιο χάσμα και ένα κοινό, την μουσική, που θα ενώνει πάντοτε τις εποχές και τους ανθρώπους. 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Μιχάλης Χριστοδούλου: Τελευταία Ενημέρωση