ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΦΟΡΑΜΕ: tailored παντελόνι και chunky πλεκτό
 

Το κύμα…

Υποσχέθηκε να μη φοβάται τα αισθήματά της.

Έλενα Αποστόλου

Έλενα Αποστόλου

Η αίσθηση της βρεγμένης άμμου την οδήγησε για πολύ λίγο μακριά από τις σκέψεις της. Εκείνες τις βασανιστικές, που τής υπενθύμιζαν πόσο τής έλειπε. Τής άρεσε που ένιωσε για λίγο ελεύθερη, χωρίς τα δεσμά του. Χωρίς την εικόνα του να τής βασανίζει το μυαλό.

Αίσθηση μοναδική. Και όταν το κρύο νερό άγγιξε τα δάχτυλά της και στη συνέχεια τής «αγκάλιασε» τους αστραγάλους, «βούλιαξε» στην ηρεμία του απέραντου γαλάζιου. Κοιτούσε μια τα πόδια και μια τον ορίζοντα. Εκεί που ενώνεται το βαθύ μπλε με το γαλάζιο… Το κενό ήταν λυτρωτικό. Καμία σκέψη, καμιά εικόνα, κανένας πόνος.

Είναι η στιγμή της. Εκεί που κάνει “delete” και ας κρατά μόνο λίγο. Περπάτησε μέχρι που ένιωσε το νερό να τής αγκαλιάσει το σώμα. Έκλεισε τα μάτια και έδωσε ώθηση στο σώμα της να ανέβει στην επιφάνεια του νερού, με ανοικτά χέρια και πόδια, όπως έκανε μικρή. Και αφού ημέρεψε το θηρίο μέσα της, χάθηκε στον βυθό, κάνοντας συνάμα μέσα της το πιο βαθύ της μακροβούτι, μέχρι που πόνεσε ξανά η ψυχή της. Ακαριαία αίσθηση που δεν θα άφηνε να ξανασυμβεί.

Υποσχέθηκε να μη φοβάται τα αισθήματά της. Να τα αφήνει να ξεχύνονται χωρίς, πλέον, να την πονούν. Άνοιξε τα ερμητικά κλειστά της μάτια και τράβηξε προς την αμμουδιά.

Έσυρε το δάχτυλο στη βρεγμένη άμμο και έγραψε αυτό που την πονούσε, σε μια προσπάθεια να το ξορκίσει. Το όνομά του. Ξάπλωσε δίπλα. Τέντωσε τα πόδια μέχρι που το νερό τη χάιδευε ξανά. Και όταν ο έπεσε ο ήλιος, αποφάσισε να επιστρέψει στο λιμάνι της.

Σηκώθηκε. Κοίταξε τη «λέξη». Την είχε σβήσει το κύμα. «Καλό σημάδι!» σκέφτηκε. Έφυγε ανακουφισμένη από όσα τη βαραίνουν, κάνοντας ένα ξεκαθάρισμα για το τι μένει, τι παραμερίζεται και τι εγκαταλείπει… Το ιώδιο, είναι το καλύτερο βάλσαμο για την ψυχή της!

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Έλενα Αποστόλου: Τελευταία Ενημέρωση