ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: λευκό πουκάμισο, denim shorts και lace up πέδιλα
 

Της είπαν πως...

Της είπαν πως υπάρχουν ερωτήσεις που δεν έχουν απαντήσεις.

Tης είπαν πως η αλήθεια έρχεται πάντα στο φως. Την δική της αλήθεια ποτέ δεν κάλυψε καμία σκιά. Και αυτό επιθυμεί.

Της είπαν πως υπάρχουν ερωτήσεις που δεν έχουν απαντήσεις. Αυτή τις ψάχνει, γιατί ξέρει πως πίσω από όλα υπάρχει μια ιστορία να δικαιολογήσει και να αφηγηθεί.

Της είπαν πως πολλοί δεν περιμένουν να πάρουν απαντήσεις. Αυτή είναι από τους λίγους που χρειάζεται την απάντηση για να τακτοποιήσει τα κουτάκια της και να τα τοποθετήσει εκεί που ανήκουν, στο παρόν, στο παρελθόν ή στο μέλλον.

Της είπαν πως οι αγκαλιές είναι θεραπευτικές και διαρκούν. Και πως κάποιες δε θα τελειώσουν ποτέ. Κρίμα, γιατί της είπαν ψέματα, καμία αγκαλιά δεν ήταν τόσο δυνατή ώστε να την κρατήσει.

Της είπαν ότι θα νιώσει πότε ένα φιλί είναι το τελευταίο. Ψέματα. Κανένα φιλί δεν είχε την σφραγίδα του τέλους. Και ξέρει σίγουρα πως σε κάποια δεν πρέπει να βάζουμε τέλος όταν συνεχίζουν να βασανίζουν το μυαλό.

Της είπαν:

...Πως υπάρχουν αποχαιρετισμοί και αποχαιρετισμοί. Κάποιοι κουνάνε το μαντήλι, κάποιοι λένε στο επανειδήν και κάποιοι υπόσχονται ότι τίποτα δε τελείωσε. Ξέρει πως υπάρχουν αποχαιρετισμοί και επανενώσεις. Και μια και δύο και τρεις φορές ανάλογα με το πόσο βαθιά είναι τα συναισθήματα.

...Πως υπάρχουν κάποιοι που δεν μπορείς να ξεπεράσεις ποτέ. Και ξέρει πως είναι αλήθεια. Γιατί αγαπήθηκαν τρελά και οι καρδιές τους ανήκουν ο ένας στον άλλον. Όπως και αυτός. Είσαι το άλλο μου μισό, της έλεγε. Είσαι όλο μου το είναι, του απαντούσε. Χρόνια και χρόνια η ίδια κολώνια.

Της είπαν πως υπάρχουν όνειρα που εκπληρώνονται και κάποια που μένουν στον αέρα, ανεκπλήρωτα. Ξέρει πως όλα είναι στο χέρι μας. Τι να πραγματοποιήσεις και τι να αφήσεις στο κύμα για να τα πάρει μακριά. Ξέρει πως όταν υπάρχει επιθυμία βρίσκεις τη δύναμη για να πετύχεις το αδύνατο.

Πως υπάρχουν φόβοι που μας κάνουν να τρέμουμε και να τα παρατάμε. Και υπάρχουν και άλλοι που μας πεισμώνουν να παλέψουμε για να βγούμε νικητές.

Της είπαν πως υπάρχουν βλέμματα που δεν μπορείς να ξεχάσεις όσα χρόνια και αν περάσουν. Γιατί άγγιξαν την ψυχή σου. Και υπάρχουν και αυτά, ξέρει καλά, που δεν μπορούν να αγγίξουν κανένα σου κύτταρο γιατί ήταν επιφανειακά και ψεύτικα.

Πως υπάρχουν δάκρυα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Και άλλα που κρατάς την αναπνοή σου για να μην τα αφήσεις να κυλήσουν. Τα ελέγχεις και τα κάνεις βροχούλα στην καρδιά σου, ίσα για να την δροσίσουν.

Πως υπάρχουν γέλια που σε κάνουν χαρούμενο. Και άλλα που όταν τα ακούς πίσω σου σε κάνουν να στεναχωριέσαι. Υπάρχουν γέλια μεταδοτικά και άλλα αληθινά που βγαίνουν από μέσα σου και σε κάνουν ευτυχισμένο.

Της είπαν πως μερικές φορές μπερδεύουμε την νοσταλγία με την αγάπη γιατί φυλάξαμε μόνο τα καλά που μας έδωσε κάποιος και ξεχάσαμε τον πόνο που μας προκάλεσε. Ντύνουμε με νοσταλγία την μελαγχολία και δεν αφήνουμε τις αναμνήσεις να μας οδηγήσουν εκεί που πρέπει.

Της είπαν πως είναι ok να μας λείπουν άνθρωποι. Δεν της είπαν ότι αυτοί που έφυγαν και μας άφησαν μόνους είναι αλλού και είναι καλά και μεις μπερδευόμαστε στο μέσα μας να τους κρατήσουμε κοντά μας. Νομίζουμε ότι μας λείπουν οι άνθρωποι, όταν μας λείπει μόνο ο εαυτός μας. Και αυτόν πρέπει να αναζητήσουμε.

Της είπαν να δίνει σημασία στα σημάδια. Και να αφήσει το ποιος ήρθε πρώτος ή δεύτερος ή ποιος είπε σ’ αγαπώ ή έφυγε μακριά. Το θέμα είναι ποιος ήρθε και δεν έφυγε ποτέ...

Υ.Γ Μαθαίνουμε να ζούμε, μαθαίνουμε να αγαπάμε, μαθαίνουμε να μην τα παρατάμε ενώ πρέπει να μάθουμε να βρίσκουμε τον εαυτό μας... στο μέσα μας είναι ο δρόμος της επιστροφής. 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Έλενα Αποστόλου: Τελευταία Ενημέρωση

Photo by Vera Arsic on pexels.com

Έρωτας αγκάθι…

Φοβόταν το φεγγάρι που τής επέτρεπε να ονειρευτεί, να ερωτευτεί και να θέλει να μετρήσει «φωτάκια» ...
Έλενα Αποστόλου
Το κλειδί

Το κλειδί

Η αγάπη, φίλε, έρχεται όταν ανοίξεις τα κομμάτια της ψυχής σου και νιώθεις ασφαλής να τα ...