ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: καρό oversized πουκάμισο, στενό τζίν και basic white sneakers
 

Ψάχνοντας το φως… είδε χωρισμό!

Έλενα Αποστόλου

Έλενα Αποστόλου

Λάτρευε τις θάλασσες. Να βουτά και να παίρνει ανάσες. Να χάνεται στο απέραντο γαλάζιο. Καθάριζε το μυαλό. Και η καρδιά ημέρευε. Χειμώνιασε. Δεν είχε πλέον που να «απλώσει» την ψυχή της να ξαποστάσει. Πήρε το αυτοκίνητο, έβαλε στη διαπασών το αγαπημένο της τραγούδι και σαν… ψάρι έξω από το νερό αναζητούσε τη λύτρωση. Οδηγούσε και στο μυαλό της γινόταν πανζουρλισμός. Εικόνες, σκέψεις ένας μεγάλος χαμός. Δεν άντεχε άλλο. Πνιγόταν στο ίδιο της το σπίτι.

Ήθελε να πάρει τη ζωή της από την αρχή. Κουράστηκε με την μιζέρια. Τα μούτρα. Την χωρίς λόγο οργή. Τις ειρωνείες και την αναστάτωση. Κουράστηκε χωρίς αγκαλιές και φιλιά. Κουράστηκε χωρίς γλυκόλογα που θα την έκαναν να νιώθει όμορφα. Ήθελε φως. Βαρέθηκε το γκρίζο και το μαύρο. Έκανε υπομονή χρόνια τώρα.

Της έλεγαν όλοι πως είναι δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις. Και πρέπει να το «παλεύει», να συμβιβάζεται και να προχωρά. Δεν της είπε κανείς ότι δεν έπρεπε να βάζει τον εαυτό της σε δεύτερη μοίρα. Προσπάθησε να ζήσει με τους κανόνες των άλλων. Στέρεψε από οξυγόνο. Τίποτα δεν την έκανε καλά. Έφτασε στον προορισμό της. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Δεν «φοβόταν» το κρύο νερό. Το μέσα της φοβόταν που έβραζε σαν λάβα από ηφαίστειο. Έβγαλε τα παπούτσια στα βότσαλα. Δίπλωσε το παντελόνι μέχρι το γόνατο για να μην βραχεί.

Η επαφή με το κρύο νερό ήταν λυτρωτική. Το κύμα της αγκάλιασε το «είναι». Ουσιαστική επαφή με τον ίδιο της τον εαυτό, ο ήχος της θάλασσας της πρόσφερε επανάκτηση δυνάμεων και ενέργειας. Σκέφτηκε πως είχε μια αγάπη, που αποδείχθηκε οφθαλμαπάτη. Θα έβρισκε διέξοδο, από τα αδιέξοδά της, ήταν αποφασισμένη. Φοβόταν την μοναξιά μα δεν πήγαινε άλλο. Την μάτωνε και η σκέψη πως θα πονούσε ανθρώπους που αγάπησε και έδωσε τα πάντα… χωρίς να πάρει τίποτα.

Πενθούσε τη σχέση με τον άνθρωπό της, πενθούσε το «χρόνο» που ξόδεψε στο γκρίζο, πενθούσε το «εμείς» που τόσο αγάπησε και έκανε όνειρα. Αισθάνθηκε σαν κάτι να ξεριζώνεται από μέσα της. Δεν είχε τις «ρίζες» που περίμενε. Πονούσε, μάτωνε, μα προτιμούσε το «εγώ» από το «αυτός». Η φθορά που προκάλεσε ο χρόνος ήταν μεγάλη. Δεν υπήρχε γυρισμός. Πήρε της απαντήσεις που ήθελε.

Ξέπλυνε την ψυχή της με ιώδιο. Έβαλε… προληπτικά στην πληγή που θα «άνοιγε». Αποφάσισε πως δε προτιμά πλέον να αργοπεθαίνει το μέσα της. Αποφάσισε να «ανοίξει» το παράθυρο της ζωής της και να δει επιτέλους φως. Και ας την τυφλώσει…

 

Έλενα Αποστόλου: Τελευταία Ενημέρωση

To δάκρυ…

To δάκρυ…

Κανονικά θα τον έπαιρνε αγκαλιά, θα τον φιλούσε και θα του έδινε άφεση αμαρτιών
Έλενα Αποστόλου
Anti – ball crashing*

Anti – ball crashing*

Πίνει ένα δύο ποτηράκια παραπάνω. Μεθά ωστόσο μόνο με τα παιχνίδια του έρωτα. Με το άρωμά ...
Έλενα Αποστόλου
X