ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΦΟΡΑΜΕ: καρό oversized πουκάμισο, στενό τζίν και basic white sneakers
 

Εγώ σ’ ενόχλησα;

Το σιγοτραγουδάς και σου έρχεται πάντα ένα μεγάλο γιατί ρε … ; «Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μου…». Σε κάλεσε κανείς είναι η ερώτηση; Σου είπε κανείς ότι δεν σε σκεφτόμουν αρκετά και έπρεπε να βολτάρεις και το βράδυ στον ύπνο μου, μπας και ξεχαστούμε; Με ρώτησες αν ήθελα να σε δω έστω και με δια – ονειρική σύνδεση; Ποτέ… πάντα κάνεις αυτό που θες. Και προπάντων, δεν ρωτάς ποτέ κανέναν και δει εμένα! Ριπές αυτόματου όπλου ήταν οι ερωτήσεις της, μόνο που τις έκανε στο λάθος πρόσωπο. Στον άμεσα ενδιαφερόμενο… τίποτα, επίπεδο βλέπεις!

Ναι παραδέχτηκε. Στηρίζω ακράδαντα την άποψη ότι όταν θες κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί υπέρ και σου το φέρνει στο πιάτο. Και όσες φορές το έκανε, της βγήκε. Έφταιγε η πρώτη φορά. Και τώρα θυμάται γιατί πρέπει να κόψει το κάπνισμα. Του είχε ζητήσει αναπτήρα και ευτυχώς δεν της έπεσε ο δικός της από την τσέπη. Και κάπου εκεί ξεκινά η εξάρτηση. Αυτός ήθελε τις σημειώσεις της και αυτή (που δεν πήγε ποτέ στο μάθημα) ως δια μαγείας τις βρήκε και έκλεισε ραντεβού να του τις δώσει.

Όταν δοκίμαζε (ώρες ατέλειωτες) να τον εντοπίσει μέσω facebook γιατί δεν είχε το τηλέφωνό του, ήρθε για πρώτη φορά απρόσκλητος στην οθόνη του κινητού της. Αυτός φρόντισε να πάρει τον αριθμό. Και μύριζε γιασεμί και πρωτοβρόχια στην πρώτη συνάντηση. Και πέρασε ο πρώτος αληθινά ζεστός χειμώνας. Σήμερα τα καλοκαίρια της, έχουν το κρύο του χειμώνα που της έφυγε. Γιατί της λείπει ακόμα. Ξέρει που να βρει ζεστασιά ή καλύτερα που να «καβουρδιστεί». Στα χέρια του.

Είχε πάντα ένα θέμα αυτός με τις προσκλήσεις. Ποτέ δεν περίμενε, ποτέ δεν χτυπούσε, πάντα έμπαινε. Και ήταν όλα δικά του. Το ποτήρι της, οδοντόβουρτσα της, το πιάτο της, το μαξιλάρι της, το κορμί της, οι σκέψεις της. Κι όσο για τα όνειρά της; Ήταν πάντα ο πρωταγωνιστής… τώρα που επέστρεψε όμως έχει ρολάκι κομπάρσου και μοιάζει να μην χωράει να παίξει απ αρχής στο έργο. Κάνει ότι μπορεί… αφήνει την μυρωδιά του, το χαμόγελό του, την αγκαλιά του… μέχρι και το κορμί του… Την δανεική ψυχή όμως αυτή δεν την θέλει. Της φτάνει και της περισσεύει η δικιά της.

Δείτε το video clip του τραγουδιού "Ας χαθείς" πιο πάνω.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Έλενα Αποστόλου: Τελευταία Ενημέρωση

To δάκρυ…

To δάκρυ…

Κανονικά θα τον έπαιρνε αγκαλιά, θα τον φιλούσε και θα του έδινε άφεση αμαρτιών
Έλενα Αποστόλου
Anti – ball crashing*

Anti – ball crashing*

Πίνει ένα δύο ποτηράκια παραπάνω. Μεθά ωστόσο μόνο με τα παιχνίδια του έρωτα. Με το άρωμά ...
Έλενα Αποστόλου
X