ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ζωή σαν παραμύθι

Η Δεύτερη Κυρία της Κύπρου στο must Δεκεμβρίου


Πώς είναι να είσαι κυρία Καρογιάν; 

Πολύ δύσκολο από τη μια πλευρά. Το πρόγραμμα είναι γεμάτο, οι υποχρεώσεις είναι πολλές, γεγονός που αφήνει ελάχιστο χρόνο για προσωπικές στιγμές μεταξύ του ζευγαριού. Η αγάπη, όμως, είναι όλα αυτά που δεν περιγράφονται με λέξεις.

Έκανες δεύτερες σκέψεις όταν άρχισε να εξελίσσεται η σχέση σας ως προς το ότι μια άλλη σχέση και μάλιστα με μια ξένη, θα έβλαπτε την εικόνα του Μάριου Καρογιάν;

Είχα αμέτρητες δεύτερες σκέψεις και αμφιβολίες όταν άρχισε να εξελίσσεται η σχέση μας. Έχω ως αρχή στη ζωή μου να μην κτίζω την ευτυχία μου πάνω στη δυστυχία άλλων ανθρώπων. 

Πιστεύεις ότι η σχέση σας ήταν ένα αποτέλεσμα συγκυριών ή πεπρωμένο;

Απόλυτα. Ακόμα και μόνη μου καμιά φορά όταν κάθομαι και σκέφτομαι, λέω¨"πριν από μένα είναι δυνατόν να μην γνώρισε άλλες γυναίκες;" Είναι δημόσιο πρόσωπο που συναναστρέφεται συνεχώς με κόσμο. Ο Μάριος θα μπορούσε να επιλέξει όποια γυναίκα ήθελε. Ακόμα καλύτερα, θα μπορούσε να κρατήσει το γάμο του και να έχει παράλληλη σχέση. Στάθηκε, όμως, κύριος και σωστός σε ό,τι έκανε. Ήταν τύχη, ήταν μοίρα, ήταν πεπρωμένο. Αυτή είναι η ζωή.

Σε νοιάζει η αποδοχή;

Ό,τι έχει σχέση με τον Μάριο με νοιάζει, από τα μικρά και ασήμαντα μέχρι τα μεγάλα και σημαντικά. Αν ήταν για μένα την ίδια δεν θα με ένοιαζε.

Σου αρέσει να φροντίζεις τον Μάριο Καρογιάν;

Ναι, πολύ. Και δεν το θεωρώ απλώς καθήκον μου. Θέλω τα πάντανα είναι στην εντέλεια πάνω του. Τα ρούχα του σιδερωμένα, η γραβάτα να ταιριάζει με το κοστούμι, όλα. Είναι στη φύση μου. Θέλω να του μαγειρεύω και να τον περιποιούμαι όσο το δυνατόν περισσότερο.

 Πώς θα περιέγραφες τον κύριο Καρογιάν ως άντρα;

Αν τον περιγράψω με τις λέξεις που θέλω, νομίζω πολλές γυναίκες θα με ζηλέψουν. Είναι ο άντρας των ονείρων κάθε γυναίκας! Ξέρει να αγαπάει, να νοιάζεται, να προσφέρει κι αυτά είναι ο πλούτος του. Ξέρει τι να δώσει σε μια γυναίκα. Είναι ο δικός μου πρίγκιπας.

Ήταν εύκολη η ζωή για ένα νεαρό κορίτσι σε μια χώρα της τότε Σοβιετικής Ένωσης;

Όταν ο γιος μου ήταν μόλις τεσσάρων μηνών έπεσε το καθεστώς και από τη μια μέρα στην άλλη οι ζωές των ανθρώπων άλλαξαν. Βρέθηκα χωρίς δουλειά, μ' ένα μωρό στην αγκαλιά, τα ράφια των καταστημάτων άδεια κι ένα σύζυγο που δεν μπορούσε να μας συντηρήσει οικονομικά. Βγήκα στη λαϊκή αγορά και πουλούσα φρούτα και λαχανικά. Όχι μόνο δεν ντρέπομαι γι' αυτό, αλλά είμαι και περήφανη.

Τί εύχεσαι στο σύζυγο σου;

Υγεία, δύναμη και πολλή υπομονή. Ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα, να συνεχίσει να υπηρετεί την πατρίδα του και να προσφέρει στο λαό και στην κοινωνία στη βάση των υψηλών και ευγενικών του οραμάτων.


Σχόλια

(Πρέπει να συνδεθείτε για να μπορέσετε να σχολιάσετε αυτο το Άρθρο)