#THESTORYOFMYLIFE

Diary page 13: Οι χειρότεροι άγνωστοι είναι αυτοί που κάποτε ήξερες καλά

Γαβριέλα Αγησιλάου


Diary page 13: Οι χειρότεροι άγνωστοι είναι αυτοί που κάποτε ήξερες καλά

Instagram: @gabrielagisilaou

Εδώ και πέντε μέρες σκεφτόμουν τι πρόκειται να γράψω στη 13η σελίδα του diary μου. Η μία ιδέα διαδεχόταν την άλλη με ταχύτητα φωτός, κι εγώ απλά έμενα μετέωρη μπροστά στις επιλογές μου. Αποτέλεσμα, να τις ακυρώνω όλες. Ώσπου και το σύμπαν συνωμότησε υπέρ μου, για άλλη μια φορά και ένα scroll down μου στο instagram με βοήθησε να βρω το ιδανικό (κατ’ εμένα) θέμα για σήμερα.

Κι ενώ ήμουν στο σπίτι μου λοιπόν, ξαπλωμένη -βυθισμένη για την ακρίβεια- και χαλαρή στον αναπαυτικότατό μου καναπέ, με ένα ποτήρι κρασί και την τηλεόραση αναμμένη να παίζει οτιδήποτε πιο άκυρο μπορούσε κρατούσα το κινητό μου και «ταξίδευα», μέσω instagram. Ήμουν σε μια κατάσταση εντελώς ζεν ώσπου εννέα λεξούλες που συνέθεταν μόνο και μια πρόταση με έκαναν alert. Με ταρακούνησαν. Τόσο πολύ που υπήρξαν η αφορμή ή καλύτερα το έναυσμα για το σημερινό post. 

«Οι χειρότεροι άγνωστοι είναι αυτοί που κάποτε ήξερες καλά», ήταν αυτό που πέρασε για δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τα μάτια μου, ωστόσο ήταν αρκετά για να κάνει επέλαση στον εγκέφαλό μου και να τον «κάψει».

Πραγματικά πόση αλήθεια κρύβει αυτή η φράση. Σκέψου τους ανθρώπους που κάποτε ήταν το άλφα και το ωμέγα στη ζωή σου και τώρα έχουν απλά εξαφανιστεί από το αλφάβητό σου.

 

Ξυπνούσες και κοιμόσουν δίπλα από έναν άνθρωπο που για σένα ήταν ό,τι πιο σημαντικό. Μαζί του έκανες όνειρα, χαμογελούσες, ήξερε για σένα τα πιο κρυφά σου μυστικά, τις πιο καλά κρυμμένες σου αδυναμίες. Ήταν το πρώτο, αν όχι το μοναδικό, άτομο που ήθελες να πάρεις τηλέφωνο και να μοιραστείς οτιδήποτε σου συνέβαινε ηλίθιο ή μη. Ήταν αυτό το άτομο που μόνο που ήξερες πως υπάρχει, ένιωθες πως δεν χρειάζεσαι κανέναν άλλο στον κόσμο για να επιβιώσεις και να είσαι πανευτυχής. Ένα άτομο που τώρα βλέπεις ανάμεσα στο πλήθος και για να θυμηθείς τι ήταν για σένα, πρέπει να κουνήσεις το κεφάλι σου, προκειμένου να επανέλθεις στην πραγματικότητα και να συνειδητοποιήσεις πως αυτός απέναντί σου ήταν κάποτε για σένα πιο σημαντικός κι από σένα.

Από τι πάστα είμαστε φτιαγμένοι τελικά εμείς οι άνθρωποι; Πόσο εύκολα και απλά μπορούμε να ακυρώσουμε και να διαγράψουμε ανθρώπους που μοιραστήκαμε τόσα πολλά; Ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ.

Ξέρεις όμως κάτι; Δεν φταις μόνο εσύ. Δεν είσαι σκληρή. Σε ανάγκασαν να το κάνεις και μπράβο σου! 

Ίσως να φταίνε οι συγκυρίες, οι καταστάσεις, η μη επικοινωνία, τα διαφορετικά θέλω. Ό,τι κι αν ήταν η θέση που είσαι τώρα είναι αυτή και δεν αλλάζει. Έτσι απλά. Τόσο απλά όπως φεύγουν και έρχονται οι άνθρωποι.


Tags: άγνωστοι, γνωστοί, έρωτας, γυναίκα, άνδρας, ημερολόγιο, ιστορίες, ζωή, σελίδες, καρδιά, αγάπη, σχέσεις, χωρισμός

Σχόλια

(Πρέπει να συνδεθείτε για να μπορέσετε να σχολιάσετε αυτο το Άρθρο)