#THESTORYOFMYLIFE

Diary page 3: Το ζεις ή συμβιβάζεσαι;

Γαβριέλα Αγησιλάου


Diary page 3: Το ζεις ή συμβιβάζεσαι;

«Μερικές φορές πρέπει να τρέξεις για να δεις ποιος θα σε ακολουθήσει . Άλλες φορές πρέπει να ρίξεις λίγο τους τόνους, για να δεις ποιος θα σε ακούσει πραγματικά. Κάποιες φορές πάλι ίσως χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω για να δεις ποιος είναι ακόμα στο πλευρό σου. Ορισμένες φορές οφείλεις να παίρνεις λάθος αποφάσεις, για να δεις ποιος είναι μαζί σου, όταν τα πάντα καταρρέουν ....» Paulo Coelho

Μια φορά κι έναν καιρό, ήμουνα κι εγώ τρομακτικά ρομαντική… μέχρι αηδίας. Πίστευα πως τα παραμύθια είναι βγαλμένα απ’ τη ζωή και ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ο πρίγκιπας μου. Αυτός που θα σκότωνε όλους τους κακούς λύκους που θα στέκονταν εμπόδιο στον δρόμο του προκειμένου να με συναντήσει και θα ερχόταν με το άσπρο άλογο, να με πάει στο παλάτι και να ζήσουμε το δικό μας «happily ever after».

Δυστυχώς ή ευτυχώς ξύπνησα. Απότομα μεν αλλά ξύπνησα. Η ζωή, οι καταστάσεις, οι άνθρωποι, οι συγκυρίες, τα θέλω μου, τα όνειρα μου δεν ξέρω και εγώ ποιο απ’ όλα αυτά, μου έδωσαν το πιο γερό χαστούκι το οποίο ήταν τόσο δυνατό και καθοριστικό σε σημείο που με ανάγκασε να αλλάξω θέλοντας ή μη όλη μου την ιδιοσυγκρασία. Όλο μου το είναι.

Ναι είναι αλήθεια δεν είσαι μόνη σου! Κι εγώ, και η κολλητή σου, και η συνάδελφός σου και η γνωστή της γνωστής σου, αφήσαμε όλες το παραμύθι στην άκρη και από το άλογο που θα μας έφερνε τον πρίγκιπα κρατήσαμε μόνο τα λουριά για να οδηγήσουμε, με όποιες δυσκολίες, εμείς τη ζωή μας εκεί που πραγματικά θέλουμε, χωρίς είτε αυτή είτε η ευτυχία μας να εξαρτάται από τις ορέξεις του καθενός.
Και δεν μας έφτανε μόνο αυτή η τεράστια αλλαγή, αυτή που μας ανάγκασε να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι αφαιρώντας από την εξίσωση του αλόγου εκτός από τον πρίγκιπα, και τις παρωπίδες, είχαμε ή έχουμε ακόμη και τους ψυχαναγκαστικούς καθωσπρεπισμούς της κοινωνίας να μας αγχώνουν.

Κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα. Μην ξεχνάς πως ανήκεις εκεί που δεν χρειάζεται να κάνεις δεύτερες σκέψεις και οι υπόλοιποι μπορούν να λένε ή να σε συμβουλεύουν ό,τι μα ό,τι θέλουν. Δεν είναι αυτοί που γνωρίζουν το δικό σου καλό. Δεν είναι αυτοί που θα είναι δίπλα σου όταν τα φώτα σβήσουν και οι πόρτες κλείσουν.

Οι σχέσεις υπάρχουν για να σε ολοκληρώνουν, να σε γεμίζουν, να σου δίνουν όλα όσα νιώθεις πως λείπουν από την ψυχή σου. Υπάρχουν για να κολλάνε τα σπασμένα σου και με ένα ανεξήγητο μαγικό τρόπο σε κάνουν να αισθάνεσαι τόσο ευτυχισμένη, σε σημείο που κι εσύ η ίδια να φοβάσαι να μην σου κλέψει κανείς αυτό το υπέροχο αίσθημα που νιώθεις. Θέλει κότσια να δραπετεύσεις από μια σχέση που μπορεί για τους άλλους να φαντάζει η ιδανική. Η παραμυθένια. Η αξιοζήλευτη. Η τέλεια. Σε αυτό ίσως να ευθύνεσαι κι εσύ, και η ψυχοσύνθεσή σου. Επειδή ίσως να είναι του χαρακτήρα σου να θες να παρουσιάζεις στους άλλους ότι έχεις της ιδανική σχέση χωρίς αυτή να υπάρχει και πως επιτέλους βρήκες τον the one, που όμως δεν είναι, αλλά εσύ διαμορφώνεσαι αναλόγως προκειμένου να γίνεις στα μέτρα σου.
Αντιθέτως είσαι σε μια σχέση που σε διαλύει, σε γκρεμίζει,  σε κομματιάζει, σε αδειάζει, σε κάνει να χάνεις τον εαυτό σου, να αμφιβάλλεις για αυτόν. Σε μια σχέση που σε πονάει κάθε βράδυ όταν κάνεις τον απολογισμό του.

Αδυναμία ή μήπως δύναμη το να μη συμβιβάζεσαι; Σε μία κοινωνία γεμάτη πρέπει και μη, σε μια κοινωνία που όλοι βολεύονται με τα μέτρια και τα λίγα, απαγορεύεται να ‘χεις και πολλές απαιτήσεις, έτσι σου έμαθαν κι εσύ όχι μόνο τους πίστεψες αλλά και συμβιβάστηκες. Όλοι κάτι ψάχνουν και σε όλους κάτι λείπει, όλοι θέλουν κάτι παραπάνω, βολεύονται όμως με τα μέτρια. Κρατούν στην αγκαλιά τους μια ψευδαίσθηση. Συμβιβάζονται. Δεν ζουν.

Για πόσο καιρό ακόμη όμως νομίζεις πως αυτή η άδεια ή η γεμάτη με κάτι άλλο από αυτό που ήθελαν, αγκαλιά θα τους αφήσει σώας τας φρένα τους; 

Πάψε να αναζητάς και να δίνεις θέση στη ζωή σου στους λάθος ανθρώπους. Σε αυτούς που θα γεμίσουν απλά το άδειο σου κρεβάτι. Μην επενδύεις πια σε σχέσεις που το έδαφος τους δεν είναι πρόσφορο, και πάνω από όλα μην μένεις σε μια σχέση από συνήθεια που το μόνο που μπορεί να σου προσφέρει είναι το απόλυτο τίποτα.

Τα χρόνια περνάνε. Στον κόσμο αυτό έρχεσαι μόνο για μια φορά. Τρέξε, φύγε και γύρεψε αυτό το κάτι που θα σε ολοκληρώσει. Δεν είναι απαραίτητο αυτό το κάτι να το βρεις στο πρόσωπο κάποιου άντρα. Το μοναδικό, το ασυμβίβαστο, το τρελό… αυτός είναι ο αληθινός έρωτα.

Και βρίσκεται κάπου εκεί έξω… θα το βρεις μην απελπίζεσαι. Μέχρι τότε κάνε την αρχή και κίνησε εσύ τα νήματα. Εμείς θα τα πούμε την ερχόμενη Τρίτη.

Kisses

Instagram: @gabrielagisilaou
Email: agisilaoug@sppmedia.com




Tags: blog, #thestoryofmylife, έρωτας, σχέσεις, ημερολόγιο, άποψη, άνδρες, γυναίκες, άποψη, αγάπη, συμβιβασμός, ζωή, αδυναμία, δύναμη, ημερολόγιο

Σχόλια

(Πρέπει να συνδεθείτε για να μπορέσετε να σχολιάσετε αυτο το Άρθρο)