#PINOFTHEWEEK

An artistic odyssey

Νάκης Αντωνίου


An artistic odyssey

''Θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό, να αφήσω το άγγιγμα μου. Δεν το κάνω για τα λεφτά, θέλω να βλέπει ο κόσμος τη δουλειά μου και να του αρέσει'' αυτό μου είπε, εκτός των άλλων, στην κουβέντα μας και πείστηκα πως η Οδύσσεια Γεωργίου Τσιελεπή διαφέρει. Άμα δεις και τα έργα της, θα πειστείς κι εσύ. 

Είσαι αγχωμένη.
Είμαι λίγο. Δεν μου αρέσει τόσο να μιλώ, προτιμώ να ζωγραφίζω.

Χαλαρά. Πες μας πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη ζωγραφική;
Ξεκίνησα από την έκτη δημοτικού. Ασχολούμουν με τον αθλητισμό μέχρι τότε, ώσπου μια μέρα η διευθύντρια πήρε τηλέφωνο τη μητέρα μου για να πάει να την συναντήσει. Νόμιζε έκανα κάτι κακό. Τελικά της είπε «η Οδύσσεια δεν γίνεται να ζωγραφίζει τόσο καλά στα δέκα της». Από την επόμενη μέρα ξεκίνησα να ζωγραφίζω, ούτε ασχολήθηκα ξανά με τον αθλητισμό.

Σπούδασες τέχνη;
Ναι, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Κάναμε διάφορα, είχαμε εργαστήρια τέχνης, όπου ζωγραφίζουμε ό,τι θέλουμε και είναι το βασικό μάθημα, ιστορία της τέχνης, γλυπτική, φωτογραφία κ.ά.

Δοκίμασες καθόλου με άλλη τέχνη;
Λίγο γλυπτική, αλλά πάντα η ζωγραφική ήταν η προτεραιότητά μου. Μόνο ζωγραφική.

Τι σε εμπνέει;
Κατ’ αρχάς ζωγραφίζω μόνο όταν δεν είμαι καλά ψυχολογικά, όταν έχω τις μαύρες μου ή όταν είμαι τρελά ερωτευμένη. Ξεσπώ πάνω στους πίνακες μου. Ζωγραφίζω συνήθως άλογα και πρόσωπα αλλά περισσότερο άλογα.

Γιατί άλογα;
Ο μπαμπάς μου είναι προπονητής, μεγάλωσα με άλογα. Είναι πολύ όμορφο ζώο.

Επικεντρώνεσαι στα πορτραίτα;
Αφηρημένα πορτραίτα. Αλλά δοκίμασα διάφορα, γυμνό, θάλασσα, νεκρή φύση. Νομίζω όμως αγαπώ περισσότερο αυτό που κάνω τώρα.

Οι πίνακες σου έχουν κάτι από εξπρεσιονισμό και από ιμπρεσιονισμό…
Ναι, αλλά όχι κατ’ ανάγκη. Εγώ δουλεύω με λαδομπογιές, μ’ αρέσει να τρέχει η μπογιά πάνω στον πίνακα, αναγκάζει τον θεατή να σκεφτεί. Γενικά δεν έχω επιρροές από μεγάλους ζωγράφους, μ’ αρέσει ο Edgar Degas γιατί ζωγράφιζε κι αυτός άλογα αλλά μέχρι εκεί.

Υπάρχει ενδιαφέρον για τη ζωγραφική, στην Κύπρο του σήμερα;
Όχι τόσο. Δεν πουλιούνται οι πίνακες όπως παλιά και ακριβώς γι’ αυτό έχω τους πίνακες μου σε λογικές τιμές. Θέλω ο κόσμος που αγαπά την τέχνη να μπορεί να αγοράσει έναν πίνακα χωρίς να στρεσαριστεί οικονομικά. Βασικά, ο κόσμος ενδιαφέρεται φτάνει να είναι καλές οι τιμές. Στην πρώτη μου ατομική έκθεση είχα πολύ λογικές τιμές και πουλήθηκαν σχεδόν όλοι.

Ξέρεις, νομίζω ο κόσμος είναι διστακτικός όσον αφορά νέους καλλιτέχνες, αλλά αν του δόσεις κίνητρο μια καλή τιμή, θα το σκεφτεί καλύτερα.
Ακριβώς. Γι’ αυτό το λόγο είμαι προσεκτική στις τιμές που βάζω. Θέλω ο κόσμος να έχει στο σπίτι του έναν πίνακα μου, έτσι διαδίδεται η δουλειά μου.

Σε περιορίζει η Κύπρος;
Κοίτα, επειδή ήμουν εφτά χρόνια στην Ελλάδα, στην Κύπρο είναι λίγο πιο εύκολα τα πράγματα. Θα ήθελα όμως να πάω στο εξωτερικό μόνο και μόνο για μάθω περισσότερα για την τέχνη, νέες νοοτροπίες. Θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό, να αφήσω το άγγιγμα μου. Δεν το κάνω για τα λεφτά, θέλω να βλέπει ο κόσμος τη δουλειά μου και να του αρέσει.

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να γίνει ένας πίνακας
Α, εξαρτάται. Μπορεί να μου πάρει ένα μήνα, ένα χρόνο ή και δύο χρόνια.

Λόγω διάθεσης;
Όχι μόνο. Πολλές φορές ξεκίνησα έναν πίνακα, είδα ότι δεν έβγαινε όπως ήθελα και τον άφησα ατέλειωτο για καιρό. Όταν δεν είμαι καλά ψυχολογικά, μπορεί να κάνω έναν πίνακα μέσα σε μία ώρα. Μπορεί να ξεκινήσω ένα έργο το πρωί και να τελειώσω τη νύχτα, ή μπορεί να κάνω μισή ώρα την ημέρα για ένα μήνα. Κοίτα, δεν μπορείς να πεις «τώρα πάω να ζωγραφίσω», πρέπει να βγαίνει από μέσα σου. Όταν πιέσεις τον εαυτό σου, το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ήθελες.

Πώς κατέληξες στα άλογα και στα γυναικεία πορτραίτα;
Στην πρώτη μου ατομική έκθεση, είχα κάνει διάφορα σχέδια για να δω τι αρέσει στον κόσμο. Έκανα διάφορα θέματα, κλασικά, μοντέρνα, θάλασσες, πρόσωπα. Άρεσαν όλα, και αυτό με προβληματίζει τώρα. Η νέα σειρά με πίνακες που θα κάνω τώρα είναι εντελώς μοντέρνα, με υφάσματα, φωτάκια.. θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, αλλά θα δουλέψω πάνω σε γυναικεία πορτραίτα. Να σου πω την αλήθεια με αγχώνει λίγο αυτό, γιατί ο κόσμος που αγοράζει πίνακες επιλέγει περισσότερο πιο κλασικού τύπου.

Πώς είναι η ζωή ενός καλλιτέχνη στην Κύπρο;
Όταν θες να ασχοληθείς μόνο με την τέχνη σου, είναι δύσκολα τα πράγματα. Αν δεν είσαι κάποιος με όνομα, που εύκολα θα σε εμπιστευτεί αυτός που θέλει να αγοράσει έργο τέχνης, σίγουρα πρέπει να δουλεύεις παράλληλα για να βγάλεις τα έξοδά σου.

Ήρθες πέρσι από τις σπουδές σου. Πόσο εύκολο ήταν να εγκλιματιστείς;
Μου πήρε αρκετό καιρό να συνειδητοποιήσω πως επέστρεψα μόνιμα στην Κύπρο. Σκέφτηκα σοβαρά να μείνω Ελλάδα αλλά εκεί είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Το μόνο που είναι καλύτερο στην Ελλάδα, είναι ότι τα υλικά είναι πολύ πιο φτηνά. Οι λαδομπογιές που χρησιμοποιώ είναι πολύ πιο ακριβές από π.χ. νερομπογιές ή ακρυλικό.

Γιατί λαδομπογιές;
Δοκίμασα διάφορα. Ξεκίνησα με νερομπογιές και στη συνέχεια δούλεψα με ακουαρέλα, ακρυλικό και κάρβουνο. Στη σχολή δοκίμασα με λαδομπογιά και είπα δε θα ξαναδουλέψω με άλλου είδους μπογιές. Λατρεύω τη λαδομπογιά γιατί μπορείς να επιστρέψεις σε έναν πίνακα την επομένη και να προσθέσεις πράγματα, γιατί δεν στεγνώνουν γρήγορα.

Τι ετοιμάζεις;
Ετοιμάζω μια ατομική έκθεση για τον ερχόμενο Ιούνιο, που θα έχει σα θέμα το πρόσωπο, κυρίως. 

Facebook: House of ART & Paints by Odysseia Georgiou Tsielepi
Instagram:
 @odissia
Photoshoot: nakis. photography


Tags: p.in, pinoftheweek, person of interest

Σχόλια

(Πρέπει να συνδεθείτε για να μπορέσετε να σχολιάσετε αυτο το Άρθρο)